Saturday, December 6, 2014

``ပိစိမႏွင့္ သူမ၏စကား``


ကၽြန္ေတာ့္တြင္ တူမတစ္ေယာက္ ရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ္က ပိစိမဟု ေခၚပါသည္။ သူ႔အေမက သူ႔ကို အပ်ံစားနာမည္ ေပးထားေသာ္လည္း ပိစိကေလးမို႔ ပိစိမဟု ကၽြန္ေတာ္က ေခၚျခင္းျဖစ္သည္။ သူက ရုပ္ရည္အားျဖင့္ ေခ်ာေမာသလို ဥာဏ္ရည္လည္း ထက္ျမတ္သူျဖစ္သည္။ သီခ်င္းမယ္လိုဒီမ်ားကို ခ်က္ခ်င္းမွတ္မိၿပီး ပါးစပ္ထဲေတြ႕ရာ စာသားမ်ား ထည့္ဆိုႏိုင္သူ ျဖစ္ပါသည္။

သို႔ေသာ္ ထမင္းေကာင္းေကာင္း မစားဘဲ မုန္႔ပဲသေရစာသာ အစားမ်ားေသာေၾကာင့္ သူက ပိစိကေလး ျဖစ္ေနေလသည္။ သူ႔အေမက သူ႔ကို ေျပာသည္။ ``သမီးက ထမင္းမစားလို႔ ေသးေသးေလး ျဖစ္ေနတာ``။ သူက မွတ္ထားသည္၊ သူ ထမင္းစားသည့္အခါ သူက အႀကီးႀကီးျဖစ္ေတာ့မွာဟု ေျပာသည္။
မေန႔ညက အိမ္ကို ဧည့္လာသည္။ တစ္ေယာက္ေသာသူက သက္ႀကီးပု ျဖစ္ေနသည္။ အသက္က ၆၀ အထက္ ရွိသည္။ ေမာပန္းလာပုံေပၚ၍ သူ႔အေမက ေရေသာက္ပါဟု ေျပာၿပီး ေရတုိက္သည္။ သူက ထမင္းစားသြားပါလားဟု ပဋိသႏၶာရ ေလာကြတ္လုပ္ေလသည္။ သူ႔အေမႏွင့္ အဖြားကပါ အံ့ၾသေနေလသည္။
အလားတူ တစ္ဖက္လူကလည္း လိမၼာလိုက္သည့္ကေလးဟုဆိုကာ သူ႔ကို သေဘာက်ေလသည္။ သူ႔ကို အိမ္အမ်ားစုက ေရေလာက္သာ တိုက္သည္၊ ဒီကေလးပိစိက ထမင္းပါ ေကၽြးေနသည္ဟု ဆိုကာ ၀မ္းေျမာက္ေနေလေတာ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဆက္ကာ ၾကားရသည့္ စကားဆက္ေၾကာင့္ ထိုသူသည္ အလြန္အကၽြံ ၀မ္းမေျမာက္ႏိုင္ေတာ့ေပ။ ပိစိကေလးကိုလည္း စိတ္အနာႀကီး နာသြားေတာ့သည္။ ပိစိက ဤသို႔ဆိုေလသည္။
``ထမင္းေကၽြးတာ အလကား မဟုတ္ပါဘူး၊ လူႀကီးႀကီး ျဖစ္လာေအာင္ပါ။ ထမင္းစားမွ လူႀကီးႀကီး ျဖစ္လာမယ္ေလ``။

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...