Saturday, December 12, 2015

အာနာပါနက်င့္စဥ္ လမ္းၫႊန္နိဒါန္း ၁၇-ခ်က္

ဓမၼ ရ႒

အာနာပါနအားထုတ္ရာတြင္ အေရးတႀကီးလိုက္နာရမည့္ စည္းကမ္းမ်ားကိုသိရိွ
ထားဖို႔လိုသည္။
၁။အ႐ွည္
၂။ အတို
၃။ အစ-အလယ္-အဆုံး = အကုန္လုံး
၄။ ၿငိမ္းေအာင္က်င့္ျခင္း = သိမ္ေမြ႔ေအာင္ ၊ၿငိမ္းေအာင္ =ခ်ဳပ္ေအာင္က်င့္ျခင္း


ဤသို႔အဆင့္ေလးဆင့္ရိွရာ ဝင္ေလ-ထြက္ေလ အာ႐ုံ၌ ဘာဝနာစိတ္ကို ၿငိမ္ဝပ္စြာ
တည္ေနေအာင္ ထိမႈထင္း႐ွားရာ ႏွာသီးဖ်ား သို႔မဟုတ္ အထက္ႏႈတ္ခမ္းတစ္ေနရာမွ
ေစာင့္၍ ေလဟူသည့္ smile emoticon ဝင္ေလ-ထြက္ေလ) ပညတ္အာ႐ုံအတုံးအခဲ၌ ဘာဝနာစိတ္
ကို ၿငိမ္ဝပ္စြာတည္ေနေအာင္ စိုက္႐ႈႏိုင္ေသာအခါ
၁။ အသက္႐ႈေႏွး၍(႐ွည္ေနလ်ွင္) အစ-အလယ္-အဆုံး = အကုန္လုံး ကိုထင္ထင္
႐ွား႐ွားသိေအာင္
၂။ အသက္႐ႈျမန္၍(တိုေနလွ်င္) အစ-အလယ္-အဆုံး = အကုန္လုံးကို ထင္ထင္႐ွား
႐ွားသိေအာင္ ဝင္ေလ ထြက္ေလကို ဆက္၍႐ႈရ၏။
၃။ ထိုသို႔႐ႈရာ၌ အသက္႐ႈေႏွးေအာင္ သို႔မဟုတ္ အသက္႐ႈျမန္ေအာင္ တနည္း
႐ွည္ေအာင္ တိုေအာင္ သက္သက္ မျပဳျပင္ဘဲ သဘာဝအတိုင္းပုံမွန္သာ အသက္
႐ႈေနပါ။
၄။ ထိုသို႔႐ႈရာ၌
"ဖု႒ဖုေ႒ာကာေသ ပန သတႎ ဌပတြာ ဘာေဝႏၲေႆဝ ဘဝနာ သမၸဇၨတိ။"
(ဝိသုဒၶိ၊၁၊၂၇၁။)
ဆိုလိုရင္_ဝင္သက္ေလ ထြက္သက္ေလ ထိမႈထင္႐ွားရာ ႏွာသီးဖ်ား သို႔မဟုတ္
အထက္ႏႈတ္ခမ္း အရပ္ကသာ ေစာင့္၍ ဝင္ေလ ထြက္ေလ ကိုသတိကပ္၍ ပြားမ်ားအားထုတ္ သူ၏ သႏၲာန္၌သာလ်ွင္ အာနာပါနႆတိသမာဓိ ဘာဝနာ
သည္ၿပီးစီး ျပည့္စုံႏိုင္၏။ (ဝိသုဒၶိ၊၁၊၂၇၁။)
ဤအထက္ပါ စည္းကမ္းကိုလက္မလြတ္ ပါႏွင့္။
၅။ သမာဓိအဆင့္ျမင့္လာေသာ္ ဝင္ေလထြက္ေလ မွာ အဆင့္ဆင့္အလြန္ သိမ္ေမြ႕
လာတတ္သည္။ ထိုအခါတြင္__
က။ အသက္႐ႈေႏွး၍(႐ွည္ေနလ်ွင္) အစ-အလယ္-အဆုံး = အကုန္လုံး ကိုထင္ထင္
႐ွား႐ွားသိေအာင္
ခ။ အသက္႐ႈျမန္၍(တိုေနလွ်င္) အစ-အလယ္-အဆုံး = အကုန္လုံးကို ထင္ထင္႐ွား
႐ွားသိေအာင္ ဝင္ေလ ထြက္ေလကို ဆက္၍႐ႈေနပါ။
ဂ။ ထိုအခါ သိမ္ေမြ႕လြန္း၍ မထင္မ႐ွားျဖစ္လာေသာ ဝင္ေလထြက္ေလကို ထင္႐ွား
ေအာင္ သက္သက္ ျပဳျပင္၍ အသက္မ႐ႈပါႏွင့္။ သဘာဝအတိုင္းသိမ္ေမြ႕ေသာ
ဝင္ေလထြက္ေလမွာသာ ဘာဝနာစိတ္ကို ကပ္ထားပါ။ ထိရာအရပ္(ႏွာသီးဖ်ား/
အထက္ႏႈတ္ခမ္း)ကို လက္မလြတ္ပါႏွင့္။
၆။ နိမိတ္ေပၚလာခဲ့ေသာ္ မီးခိုးေရာင္ကဲ့သို႔ ညစ္ထပ္ထပ္ အေရာင္မွာ ပရိကမၼနိမိတ္
ျဖစ္သည္။ ပကတိဝင္ေလထြက္ေလ မွာလည္း ပရိကမၼနိမိတ္ပင္ ျဖစ္သည္။ ပရိကမၼ
နိမိတ္ဟူသည္ အေျခခံ ပရိကမၼသမာဓိ ျဖစ္ေပၚလာရန္ အာ႐ုံအျဖစ္ရပ္တည္၍
ေက်းဇူးျပဳေပးေနေသာ အေၾကာင္းတရားဟုဆိုလိုသည္။
၇။ ဝါဂြမ္းစိုင္ကဲ့သို႔ ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴေနေသာ အေရာင္မွာ ဥဂၢဟနိမိတ္ျဖစ္သည္။
၈။ ေသာက္႐ွဴးၾကယ္က့ဲသို႔ အလြန္ၾကည္လင္ေတာက္ပေနေသာ နိမိတ္မွာ ပဋိဘာဂ
နိမိတ္ျဖစ္သည္။ အဆင့္အျမင့္ဆုံးေသာ နိမိတ္ျဖစ္သည္။ ဤကားေယဘုယ် အျဖစ္
မ်ားေသာ နိမိတ္တည္း။
၉။ သို႔ေသာ္ နိမိတ္မွာ ပုံသဏၭန္အမ်ိဳးမ်ိဳး အေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ႏိုင္သည္။
၁၀။ ဘာဝနာသညာကဲြျပားမႈ__
"ဧဝံ ဧကေမဝ ကမၼ႒ာနံ သညာနာနတာယ နာနေတာ ဥပ႒ာတိ၊ သညဇဥွိ ဧတံ သညာနိဒါနံ သညာပဘဝံ။ တသၼာ သညာ နာနတာယ နာနေတာ ဥပ႒ာတိ။
(ဝိသုဒိၶ ၊ ၁၊ ၂၇၇။)
သညာနာနတာယာတိ နိမိတၱဳပ႒ာနေတာ ပုေဗၺဝ ပဝတၱသညာနံ နာနာဝိဓဘာဝေတာ။ (မဟာဋီ၊ ၁၊ ၃၃၅။)
ဆိုလုိရင္း___ တစ္ခုတည္းေသာ ကမၼ႒ာန္းပင္ျဖစ္လင့္ကစား နိမိန္မေပၚမီ ေ႐ွ႕အဖို႔က
ေ႐ွးမဆြက ျဖစ္ေပၚေနေသာ ဘာဝနာသညာ အမွတ္သညာ ကဲြျပားမႈေၾကာင့္ နိမိတ္
အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ေပၚလာရျခင္းျဖစ္သည္။ မွန္ေပသည္ ....ဤအာနာပါနနိမိတ္သည္
ဘာဝနာသညာလ်ွင္ အေၾကာင္းရင္းခံရိွ၏။ ဘာဝနာသညာလ်ွင္ အမြန္အစ ရိွ၏။
ထို႔ေၾကာင့္ ဘာဝနာသညာကဲြျပားမႈေၾကာင့္ နိမိတ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ထင္လာရျခင္းျဖစ္၏။
၁၁။ ဘာဝနာသညာဟူသည္ အာနာပါနကို ႐ႈေနေသာရင့္က်က္လာေသာ စိတ္ၿငိမ္
ဝပ္မႈ ဝင္ေလထြက္ေလ အာ႐ုံ၌ ၿငိမ္ဝပ္စြာ စိတ္ကပ္တည္ေနမႈသမာဓိႏွင့္ယွဥ္တဲြလ်က္
ျဖစ္ေပၚလာေသာ အမွတ္သညာတည္း။ ထိုအခ်ိန္အခါမ်ိဳးတြင္ အထူးသျဖင့္ေပၚလာ
ေသာ နိမိတ္ေပၚ၌ ဘာဝနာစိတ္ကို ၿငိမ္ေနေအာင္လႈပ္မရေအာင္ ကပ္မထားႏိုင္ေသး
ေသာ အခါမ်ိဴး၌ `ဤသို႔ေသာနိမိတ္.....ဤသို႔ေသာနိမိတ္...´စသည္ျဖင့္ အမွတ္
သညာမ်ားေျပာင္းေရြ႔ေနပါက ထိုအမွတ္သညာကဲြျပားသေလာက္ နိမိတ္မ်ားလည္း
ကဲြျပားေနတတ္ပါသည္။ နိမိတ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာင္းေနပါက ဘာဝနာစိတ္မွာလည္း
ၾကာ႐ွည္စြာမ႐ႈပြားႏိုင္သည့္အတြက္ တျဖည္းျဖည္း သမာဓိ ေလ်ွာက်သြားတတ္သည္။
၁၂။ တစ္ဖန္နိမိတ္က ေဝးကြာေနလွ်င္ ထိုေဝးကြာေနေသာ အထူးသျဖင့္ ႏွာသီးဖ်ား
အထက္ႏႈတ္ခမ္းအရပ္တြင္ ကပ္၍တည္မေနေသာ ေဝးကြာေသာ နိမိတ္ကို စိတ္စိုက္
၍ စိုက္ေနပါကအထက္တြင္ တင္ျပထားေသာ ဝင္ေလထြက္ေလ ထိမႈထင္႐ွားရာ
ဌာနျဖစ္သည့္ ႏွာသီးဖ်ား/အထက္ႏႈတ္ခမ္း ဆို႔သည့္ ထိရာအရပ္ကိုေက်ာ္လြန္သြားသ
ျဖင့္ အာနာပါနဘာဝနာသမာဓိမွာလည္း စ်ာန္အဆင့္သို႔တိုင္ေအာင္ မတိုးတက္ႏိုင္ ျဖစ္္တတ္သည္။
၁၃။ သို႔အတြက္ ပကတိေသာ ဝင္ေလထြက္ေလမွ ျဖစ္ေပၚလာေသာ နိမိတ္ကသာ လွ်င္ ႏွာသီးဖ်ား/အထက္ႏႈတ္ခမ္း ဆို႔သည့္ ထိရာအရပ္တြင္ ပကတိေသာ ဝင္ေလ
ထြက္ေလႏွင့္ တစ္သားတည္း တစ္ခုတည္းျဖစ္ေမေသာ အာနာပါနနိမိတ္ကသာလွ်င္
ထုိနိမိတ္၌ ဘာဝနာစိတ္ကို ၿငိမ္ဝပ္စြာကပ္ထားႏိုင္ပါမွသာလွ်င္ အာနာပါနဘာဝနာ
သည္ၿပီးစီးျပည့္စုံႏိုင္ေပသည္။ စ်ာန္အဆင့္သို႔ တက္ေရာက္ႏိုင္ေပသည္။
၁၄။ အထာေနန တံ နိမိတၱံ ေနဝ ဝဏၰေတာ မနသိကာတဗၺံ၊ န လကၡဏေတာ ပစၥေဝကၡိတဗၺံ။ (ဝိသုဒိၶ ၊ ၁၊ ၂၇၈။)
နိမိတ္ထင္လာေသာအခါ ထိုေယာဂီပုဂၢိဳလ္သည္ ထိုထင္လာေသာ နိမိတ္ကို
က။ အေရာင္ကိုလည္း အေရာင္အေနႏွင့္လည္း ႏွလုံးမသြင္းပါႏွင့္။
ခ။ ထိုနိမိတ္၌ ထိုဝင္ေလထြက္ေလ၌ တည္ရိွေသာ မာ-ၾကမ္း-ေလး၊ ေပ်ာ့_ေခ်ာ_ေပါ့
ယိုစီး_ဖဲြ႕စည္း၊ ပူ_ေအး၊ ေထာက္_တြန္း ဆိုသည့္ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးတို႔၏ သဘာဝ
လကၡဏာကိုလည္း ႏွလုံးမသြင္းပါႏွင့္။
ဂ။ ထိုဝင္ေလထြက္ေလကို သို႔မဟုတ္ နိမိတ္ကို ျဖစ္-ပ်က္= အနိစၥ/ဒုကၡ/အနတၱ
ဟု သာမညလကၡဏကိုလည္း ႏွလုံးမသြင္းပါႏွင့္။
၁၅။ အာနာပါနနိမိတ္ကို တိုးပြားေအာင္လုပ္ခဲ့ေသာ္ ဝါဂြမ္းစိုင္စသည့္ ပုံသဏၭန္အား
ျဖင့္ ထင္လာေသာ အာနာပါန နိမိတ္ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ထိုနိမိတ္ဟူေသာေလ၏အ
ေပါင္းအစုသာျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ေလအစုအပုံသာတိုးပြားလာ၏။ ဝါေယာကသိုဏ္းကို
တိုးပြားေအာင္ လုပ္သကဲ့သို႔ ဤအာနာပါနနိမိတ္အရာ၌ တိုးပြားေအာင္ လုပ္ျခင္းသည္
အက်ိဳးမရိွႏိုင္ေပ။ တဖန္ ဤအာနာပါနကမၼ႒ာန္းကို ဝင္ေလထြက္ေလ ထိမႈထင္႐ွားရာ
ဌာနျဖစ္သည့္ ႏွာသီးဖ်ား/အထက္ႏႈတ္ခမ္းမွာသာ ႐ႈရမည့္ေနရာကိုလည္း အတိအက်သတ္မွတ္ထား၏။ ထို႔ေၾကာင့္ နိမိတ္ကို ႐ွည္ေအာင္၊ တိုေအာင္၊ႀကီး
ေအာင္၊ ေသးေအာင္၊ လုံးေအာင္ ၊ျပားေအာင္ စသည္ျဖင့္မျပဳလုပ္ရပါ။
(ဝိသုဒိၶ ၊ ၁၊ ၁၀၉။) (မဟာဋီ၊ ၁၊ ၁၃၁။)
၁၆။ ႏွာသီးဖ်ား/အထက္ႏႈတ္ခမ္း ဟူသည့္ ထိမႈထင္႐ွားရာေနရာကသာ ေစာင့္၍
ဝင္ေလထြက္ေလ ကိုဆက္တိုက္သိေအာင္ႀကိဳးစားျခင္းျဖင့္ ဝင္ေလထြက္ေလႏွင့္
နိမိတ္တစ္သားတည္း တစ္ခုတည္း ျဖစ္လာေသာအခါ ထိုႏွာသီးဖ်ား/အထက္ႏႈတ္ခမ္း
အရပ္တြင္သာ တည္ရိွေသာနိမိတ္ကိုသာ စိုက္၍႐ႈေနပါက၊ ဘာဝနာစိတ္ကို ထိုနိမိတ္၌
ကပ္ထားႏိုင္ပါက မည့္သည့္အေရာင္ပင္ျဖစ္ေစ၊ မည္သည့္ပုံသဏၭန္ပင္ျဖစ္ပါေစ
အေရာင္ႏွင့္ ပုံသဏၭန္ကို ႏွလုံးမသြင္းဘဲ အာနာပါနေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာေသာ နိမိတ္
ကိုလည္း အာနာပါနဟုပင္ သေဘာထား၍ ဘာဝနာစိတ္ကို ထိုနိမိတ္၌ကပ္ထားႏုိင္ပါ
က မီးခိုးေရာင္မွအျဖဴေရာင္၊ အျဖဴေရာင္မွ ေသာက္႐ွဴးၾကယ္ေရာင္စသည္ျဖင့္
ဘာဝနာသမာဓိ ရင့္က်က္သည္ႏွင့္အမ်ွ အဆင့္ဆင့္ ကူးေျပာင္းကာ စ်ာန္သို႔ကူး
ေျမာက္ႏုိင္ေပမည္။ ႏွာသီးဖ်ား/အထက္ႏႈတ္ခမ္းႏွင့္ ေဝးကြာေနေသာ နိမိတ္အမ်ိဳးမ်ိဳး
တို႔ကို လိုက္႐ႈေနပါက သမာဓိမွာ တတ္လိုက္ က်လိုက္ ျဖစ္ကာ စ်ာန္သို႔မကူးႏိုင္၊
စ်ာန္သမာဓိအဆင့္သို႔ မေရာက္ႏိုင္ရိွတတ္သည္။ သတိရိွေစ။
၁၇။ နိမိတ္ကို အလြန္႔အလြန္စူးစိုက္ပါက ကလာပ္အမႈန္မ်ားကို ေတြ႕တတ္သည္။
စ်ာန္သမာဓိသုိ႔ကူးလို႔ပါက ကလာပ္အမႈန္မ်ားကိုေတြ႕ေသာအခါ စိတ္ကိုေလွ်ာ့ခ်ေပး
ပါ။ စိတ္ကိုမေလွွ်ာ့မတင္း ထား၍ နိမိတ္ကို စိုက္႐ႈႏိုင္ပါက စ်ာန္သမာဓိအဆင့္သို႔
တိုင္ေအာင္ကူးတတ္ႏိုင္သည္။ နိမိတ္တြင္ တည္ရိွေသာ ကလာပ္မႈန္အႀကီးအေသး
တို႔ကိုစိုက္႐ႈေနပါက ထိုကလာပ္အမႈန္တို႔မွာ ေပၚလိုက္ေပ်ာက္လိုက္ ျဖစ္ေနသျဖင့္
အာ႐ုံက မၿငိမ္သက္ေသာ အာ႐ုံျဖစ္ရကား သမာဓိမွာ အာ႐ုံ၏ မၿငိမ္သက္မႈေၾကာင့္
မစူးမ႐ွရိွတတ္သည္။ သမာဓိ ေလွ်ာက်တတ္သည္။ သတိရိွေစ။
ဖားေအာက္ဆရာေတာ္
ဖားေအာက္ေတာရ
ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္
မြန္ျပည္နယ္

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...