Saturday, December 12, 2015

'သမက္သူခိုးထင္'

Thanlay Ko

မနက္တိုင္း ၈ နာရီခြဲ အစည္းအေဝးတက္ရတာ အလြန္ပ်င္း။
အလုပ္အေၾကာင္းေတြ ေျပာေနၾကတာေလ၊ အ့ဲဟာမ်ဳိးေတြ ကိုယ္က စိတ္မဝင္စား။
နိုင္ငံေရးေလးျဖစ္ျဖစ္၊ ေဘာ္လံုးပြဲအေၾကာင္းျဖစ္ျဖစ္၊ ေကာင္မေလးေတြအေၾကာင္းျဖစ္ျဖစ္ ေျပာတယ္ဆိုေတာ္ေသး

အမယ္... ခုမွၾကည့္မိတယ္၊ အစည္းအေဝးခန္းထဲက စားပြဲက အသစ္ဟ
ဘယ္တုန္းက လဲလိုက္တာပါလိမ့္
အဲ... ...
ဒီေလာက္ႀကီးတ့ဲ စားပြဲႀကီး အခန္းထဲ ဘယ္လိုထည့္ပါလိမ့္?
တံခါးေပါက္ကေနလည္း မဆန္႔ပါဘူး
ေခါင္မိုးမ်ားဖြင့္ထည့္ေလသလား?
တစ္စစီသယ္လာျပီး ဒီထဲက်မွ ေကာက္တပ္လို႔ရတ့ဲ ဖြဲ႔စည္းပံုလည္း မဟုတ္ပါဘူး။

စဥ္းစားရ အေတာ္ၾကပ္တာပဲ. . . အင္း. . . . အင္း
အဲလို ႀကီးပြားရာႀကီးပြားေၾကာင္း ေတြးေနတာကို အလိုက္မသိဘူး၊
အစည္းအေဝးက ၿပီးသြားေတာ့ ေဘာစ္က လွမ္းေမးတယ္... ...
"ကဲ... အားလံုး ဘာေျပာစရာရွိေသးလဲ၊ မရွင္းတာရွိ ေမး"
မရွင္းတာရိွေမးဆိုေတာ့ ေမးအံုးမွဘာ... ...
"ဒီစားပြဲႀကီး ဒီအခန္းထဲ ဘယ္လိုထည့္လဲ ငင္"
"ဘာာာ... ဘာကြ၊ အလုပ္ကိစၥ မေမးဘဲ မဆိုင္တာေတြ လာေမးေနတယ္ ဟမ္"
"တားက တိခ်င္ရို႕ဟာကို ဦးေလးကလည္း"
"ေအး... ျပဴတင္းေပါက္က သြင္းတာေဟ့ သိပလား"
"ဟုတ္လား... ေအာ္ ေအာ္ ... အမ္ ေနာက္သာလားဂ်"
"ေဟ့ေကာင္ ဘယ္ကသြင္းသြင္း နင့္အလုပ္မဟုတ္ဘူး၊ နင့္အလုပ္က ဒီေန႔ ပရီကပ္စ္ရဒ္ကို သြားစစ္ရမယ္၊ ခဏေန မစၥတာအန္ေထာ္နီ ဖုန္းေခၚလိမ့္မယ္၊ မင္းနံပတ္ သူ႔ကိုေပးလိုက္တယ္၊ သူနဲ႔ခ်ိန္းျပီးသြား ၾကားလား"
"ဝုတ္က့ဲ ေဘာစ္"
ေတာက္စ္ သိခ်င္လို႔ေမးတာကို မေျဖဘူးဗ်
ေတာ္ေတာ္ညစ္ပတ္တ့ဲ သထိန္း
ေနေပ့ေစအံုး
သူေဆာက္ေနတ့ဲတိုက္က ေလွခါးေတြ ေျပာင္းျပန္ကို တပ္ခ့ဲလိုက္အံုးမယ္။
ခဏေနေတာ့ နံပတ္အစိမ္းတစ္ခုနဲ႔ ဖုန္းဝင္လာတယ္
အန္ေထာ္နီေနမွာေပါ့
တတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္ စကၤလိခ်္နဲ႔ ျပန္ထူးလိုက္တယ္...
"Helloee..."
"Is't Mr Tan (Than)?"
"Yes"
"Ummm... Mr Tan, today ummm we have arrrr some inspection ummmm at precast-yard"
"okey. what time?"
"Ummm arrr 10 am. Are you ummm available?"
"Sure. But I have no transport. So can you arrange for me?"
"Ahhh... ummm.. I can bleh bleh bleh.. for bleh bleh., transport bleh bleh"
ဟာ ဒီလူ ဘလိုေတြ ေျပာေနတာလဲ
ည့ံလိုက္တ့ဲ အဂၤလိပ္စကား၊ မနည္းနားေထာင္ေနရတယ္
"What?. What did you say?"
"Arr ummm... I said bleh bleh bleh"
"what... what?... အာ ဒီမေအေပး ဘာေတြ လာေျပာေနလဲ မသိဘူး၊ လခီြးတ့ဲမွ"
"ခမ်ား မဆဲပါနဲ႔ဗ်"
"အမ္... မင္းက ျမန္မာစကား နားလည္တယ္ ဟုတ္လား"
"နားလည္တာေပါ့ဗ် က်ဳပ္က ျမန္မာပဲဟာ"
"ငင္... ငါက အန္ေထာ္နီဆိုလို႔ စလံုးတရုတ္ ထင္ေနတာ"
"သူ မအားလို႔ က်ေနာ္ကို ခိုင္းလိုက္တာ၊ က်ေနာ္က ထက္ခိုင္၊ ျမန္မာလူမ်ဳိး၊ ေရာက္တာ တစ္လဘဲရွိေသးတာ၊ အဂၤလိပ္လို သိပ္မေျပာတတ္ဘူး"
"အာ့ဆိုလည္း အစထဲက ငါ့ကို ျမန္မာလိုေျပာပါလားဟ၊ ငါ့နာမည္ သန္း Than ဆိုမွေတာ့ ျမန္မာမွန္း မသိဘူးလား"
"သိဘူးဗ်... သူတို႔ေျပာတာကို မစၥတာတန္ လို႔ၾကားတာ၊ Mr Tan ဆိုေတာ့ တရုတ္ထင္လို႔"
"အင္း ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လား၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ထင္ေတာ့ထင္ပါတယ္ ဒီစလံုးတရုတ္ အဂၤလိပ္လိုေျပာတာ ည့ံလွခ်ည္လားလို႔"
"ဘာဗ်... ခမ်ားေျပာတာက် ေကာင္းလြန္းလို႔၊ ငပိသံနဲ႔မ်ား ဟြင့္"
"ငိ ငိ ေအးဘာကြာ..."
.
အခ်က္မသိေတာ့ သမက္သူခုိးထင္
အသံမက်က္မိေတာ့ ေရႊအခ်င္းခ်င္း တရုတ္ထင္
.
.
သို၄ကန္ ေပါက္ကရေရးတာပါ
https://www.facebook.com/tholaykan

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...