Wednesday, February 10, 2016

** ျမိဳ႕မၿငိ္မ္းႏွင့္တူးပို႕သႀကၤန္** အပိုင္း -၁

Music Crazy Te Te Tar Tar's photo.

“သႀကၤန္အခါေတာ္…….” ဟူေသာ အသံႏွင့္အတူ အေရွ႕ဦးထိပ္ တံခါးဆီမွ အေျမာက္သံသံုးခ်က္ကို စတင္ၾကားလိုက္ ရ၏။ ၀မ္းေျမာက္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၏ အသံလိႈင္းတစ္ခုက ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္၏ ေကာင္းကင္ယံဆီ လႈိက္ခါသြားသည္။
“ဒုန္း………”
“ ဒုန္း”
“ဒုန္း”
ဦးထိပ္တံခါးမွ အေျမာက္သံက “ေသာင္းညြတ္” တံခါးဆီ ေျပာင္းသြား၏။ ထို႔ေနာက္ ေတာင္ဘက္မ်က္ႏွာ အဂၤါေထာင့္က “ကၽြန္းလံုးယူ”၊ ျပီးေတာ့ “ေက်ာ္မိုး” ေခၚ “မဂၤလာ” တံခါး…..။ ဤသို႔ျဖင့္ တံခါး ၁၂ ရပ္တိုင္း၌ အေျမာက္သံ သံုးခ်က္စီျဖင့္ အေျမာက္သံ သံုးဆယ့္ေျခာက္ခ်က္တိတိ ၾကားျပီးေနာက္ သႀကၤန္ေတာ္ က်ေခ်ျပီ။
ထိုအခါမွစ၍ “အစဥ္ထံုးစံ” ရွိသည့္အတိုင္း ေရကစားၾကရသည္။ နံနက္ႏွင့္ ညေနအခ်ိန္မွသာ ေရၾကည္ ေရေအး အေမႊး အထံုရည္တို႔ျဖင့္ ဖ်န္းပက္ၾကသည္။ ဤသို႔သာ ဖ်န္းပက္ၾကရန္ကိုလည္း သႀကၤန္ မက်မီကတည္းက ၿမိဳ႕တြင္း၊ ၿမိဳ႕ျပင္ ရပ္စုကြက္စုမ်ား၌ ေမာင္းေၾကးနင္းခတ္ကာ အသိေပးျပီးျဖစ္၏။
ေရႊနန္းေတာ္ႀကီး အတြင္း၌လည္း ေစာင္းညႇင္းပတ္သာသံမ်ား ညႇင္းညႇင္းတြဲ႔တြဲ႔ ၾကားၾကရ၏။ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး အတြင္း အျပင္ တံခါးဆယ့္ႏွစ္ရပ္ႏွင့္ အျပိဳင္ေဖာက္သြယ္ထားေသာ လမ္းမေတြေပၚမွာ လုလင္ပ်ိဳမ်ားက ေငြဖလားတြင္ ထည့္ထားေသာ ေရသန္႔ေရစင္မ်ားအား သေျပခက္ျဖင့္ ႏွစ္ျပီး တူ႐ူမွလာေသာ လံုမပ်ိဳေလးမ်ားကို ယဥ္ေက်းစြာ ခြင့္ေတာင္းျပီး ပက္ဖ်န္းၾကသည္။ အတြင္းေတာ္မွ တီးခတ္လိုက္ေသာ ေစာင္းသံႏြဲ႔ႏြဲ႔က တံခါးနီကို ေက်ာ္ျဖတ္ျပီးမွ မင္းလမ္းမႀကီးမ်ား အတိုင္း ေလးဘက္ေလးတန္ ပ်ံ႕လြင့္လာ၏။ အေဆာင္ေဆာင္ အခန္းခန္းကလည္း ထိုေစာင္းသံႏွင့္ ထပ္တူမွ် လိုက္ပါ တီးခတ္ၾကေလေသာ အခါ သာယာေသာအသံလိႈင္းက ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးအား ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဖံုးလႊမ္းသြားေလ သေယာင္…….။
“စံရာေတာင္ ကၽြန္းလံုးသူ႔ ဥေသွ်ာင္ က်င္ငယ္ေလ…..
မင္းမ်ား့ထိပ္ေခါင္တင္..
စံရာေတာင္ ကၽြန္းလံုးသူ႔ ဥေသွ်ာင္ က်င္ငယ္ေလ…..
မင္းမ်ား့ထိပ္ေခါင္တင္….”
အမရပူရနန္းစံ ေရႊဘိုမင္း လက္ထက္ကတည္းက ျမ၀တီမင္းႀကီးဦးစ ေရးသားခဲ့ေသာ “စံရာေတာင္ကၽြန္း” အစခ်ီ ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႔ ႀကိဳးသီခ်င္းအား သံျပိဳင္တီးခတ္ေနသည့္ ေစာင္းသံတြင္ အတာသႀကၤန္ပြဲေတာ္ကို ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္သူ ၿမိဳ႕ေတာ္သားတို႔ ဆင္ႏႊဲေနၾကသည္မွာ ယဥ္ေက်း ပါဘိေတာင္း…။
အလြန္မြန္ျမတ္၍ က်က္သေရ ရွိလွစြာေသာ ႏွစ္သစ္ႏွစ္ကူး အခါေတာ္တြင္ မဂၤလာရွိေသာ စကား၊ မဂၤလာရွိေသာ အျပဳအမူ၊ မဂၤလာရွိေသာ အသံတို႔ကိုသာ ျပဳမူေလ့ရွိသည့္အတိုင္း ၿမိဳ႕ေတာ္သူၿမိဳ႕ေတာ္သားတို႔က သရီရဓာတ္ေတာ္ ေမြေတာ္ ျမတ္ကိန္း၀ပ္ေတာ္မူသည့္ ႐ုပ္ပြားေတာ္၊ ပုခန္းစည္သူရွင္ဘုရား၊ ရွင္မေတာင္ျမတ္ေပါင္း မဥၥဴဘုရား၊ ဒကၡိဏသာခါဘုရား၊ သီဟေတာဘုရား၊ ရွင္ျဖဴဘုရား၊ နဂါး႐ံုဘုရား၊ ဆုေတာင္းျပည့္ ဘုရားရွင္တို႔အား ေရေျမ႕အရွင္ မင္းတရားႀကီး ကိုယ္ေတာ္တိုင္ မြန္ျမတ္ေသာ ေရေမႊးရည္တို႔ျဖင့္ သပၸာယ္ပူေဇာ္ကာ ဆြမ္းေတာ္ႀကီး အဖြယ္အရာ စံုလင္ခင္းက်င္း ကပ္လႉေတာ္မူသည္။
ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္သူ ၿမိဳ႕ေတာ္သားတို႔ကလည္း ၿမိဳ႕ေတာ္၏ျပ လမ္းတေလွ်ာက္ ေ၀ကိုင္း၀ါညြတ္ေနေအာင္ ပြင့္ဖူးၾကသည့္ ပိေတာက္ခိုင္၊ ပိေတာက္ခက္တို႔ကို ခူးဆြတ္ယူငင္ ၾက၏။ ထို႔ေနာက္ အိုးစည္ပန္းကံုး၌ ထိုးစိုက္ပတ္ေခြျပီး ေဗထံုေဗထံု အယိုင္တီး၍ ကခုန္ၾကသည္။ ေငြဖလားတြင္ သေျပခက္စိုက္၍ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေရကစားၾကျပီး အလားတူ ဘုရားေစတီမ်ားသို႔ တစုတေ၀းတည္း သြားေရာက္ကာ ေရကန္ေတာ့ပူေဇာ္ၾကေလသည္။
အရွင္ႏွစ္ပါး၏ နံေတာ္သင့္ မဟာမုနိဘုရား၊ ေလာကမာရဇိန္ဘုရားရွင္တို႔၌လည္း ဆြမ္းေတာ္ႀကီး အဖြယ္အရာအစံု၊ ပကတိေရ၊ အေမႊးအထံုေရစေသာ ေရမ်ိဳးစံုမ်ားကို အစီအစဥ္ အခမ္းအနားႏွင့္ တကြ မႉးေတာ္မတ္ေတာ္တို႔ အသီးသီး ႀကီးၾကပ္ေစ၍ သႀကၤန္အခါရက္မ်ား အတြင္း ေန႔စဥ္သြားေရာက္ ပူေဇာ္လႉဒါန္းၾကသည္။ မင္းညီမင္းသား၊ မႉးေတာ္ မတ္ေတာ္ အရာရွိ၊ လက္သံုးေတာ္၊ လက္ဖက္ရည္၊ ကြမ္းေရ၊ ထီးထား လက္စြဲအေဆာင္ျမဲတို႔ႏွင့္ အေနာက္ အတြင္းေတာ္ရွိ မင္းသမီး၊ ၿမိဳ႕စား၊ ရြာစား၊ အပ်ိဳေတာ္၊ ကေတာ္မယားပါ ဦးေရတစ္ေထာင္ေက်ာ္ တို႔ကိုလည္း လြန္းမ်ားလက္ခ်ိတ္၊ လြန္းမ်ားစပ္၊ ဗလာပိုးဖဲ၊ ပုဆိုး၊ ထဘီ၊ ေခါင္းေပါင္းအုပ္၊ ပိတ္အုပ္၊ ပု၀ါအုပ္မ်ားကို ရာထူးဌာနႏၲရ အေလွ်ာက္ အသီးသီး သနားေတာ္မူခဲ့သည္။
ေရႊနန္းေတာ္ႀကီး အတြင္း၌သာမက ၿမိဳ႕တြင္းၿမိဳ႕ျပင္ ျပလမ္းမ်ား၌ သႀကၤန္ထမင္း အခ်ိဳအဆိမ့္မ်ားကို အရွင္နန္းမေတာ္ ဘုရား၀န္၊ စာေရးႀကီးတို႔က ၾကပ္မတ္ေကၽြးေမြးျပန္ရာ က်ိတ္က်ိတ္တိုး စည္ကားေပ်ာ္ပါး ရႊင္ျမဴးသာယာလွသည္ဟု ဆိုၾက၏။
“ေသာင္းေျမျပင္ငယ္ေလ….ထီးဆူဆူကိုေလ…..စိုးလို႔မိုးေတာ္မူ
ေသာင္းေျမျပင္ငယ္ေလ…..ထီးဆူဆူကိုေလ…..စိုးလို႔မိုးေတာ္မူ
ဘုန္းပန္းငယ္ႀကိဳင္ေမႊး၊ ျမတ္ေလးငယ္ အတူ….
ၾကဴပင္ၾကဴခ်ည့္ေလ…….”
“စံရာေတာင္ကၽြန္း” ေစာင္းသံညႇင္းက စည္းခ်က္က်က် ထြက္ေပၚေနဆဲ ျဖစ္သည္။ ႀကိဳးၾကားႀကိဳးၾကား ေပၚလာေသာ အိုးစည္သံႏွင့္ အတူ ေရႊျမဳိ႕ေတာ္အႏွံ႔ အတာသႀကၤန္ပြဲကား မဂၤလာရွိစြာ ဆင္ႏႊဲလွ်က္ရွိကုန္၏။ မင္းဘုရင္ႏွင့္ မိဖုရားတို႔မွာ ေျမာက္ဥယ်ာဥ္ေတာ္၊ အေရွ႕ေျမာက္ေထာင့္၊ အေနာက္ေျမာက္ေထာင့္ တို႔၌ သႀကၤန္တန္ေဆာင္း ပြဲခံကႏၷားကဖ်င္းမ်ား ေဆာက္၍ သႀကၤန္မတိုင္မီ ကတည္းက မင္းညီမင္းသား၊ မႉးေတာ္မတ္ေတာ္တို႔ ေဗာင္းနားေဋာင္း ၀တ္လံု စလြယ္ဆင္ယင္ျပီး ၀င္ထြက္ခစားေစ၏။ ထို႔ေနာက္ သႀကၤန္အခါေတာ္နီးသည္ႏွင့္ ကုန္းတပ္ေရတပ္ ခင္းက်င္းကာ မဂၤလာေျမာင္းေတာ္က ေရေၾကာင္းထြက္ေတာ္မူခဲ့ေသးသည္။
ယခု သႀကၤန္အခါေတာ္ အတြင္း၌ ေရႊနန္းေတာ္သို႔ တက္ေတာ္မူျပီး အၿငိမ့္ေတာ္မ်ား၊ အတြင္းဆိုင္း၊ မြန္ဆိုင္း၊ ယိုးဒယား ဇာတ္ႀကီး အဆိုအကမ်ားကို အခါသံုးရက္ အတြက္ ေန႔ညဥ့္မျပတ္ ကခုန္သီၾကဴး တီးမႈတ္သံမ်ား၊ ရတနာပံု ေနျပည္ေတာ္တ၀ွမ္း ပ်ံ႕ထံုလႊမ္းခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕စား၊ ရြာစား၊ အပ်ိဳေတာ္တို႔ႏွင့္ လက္သံုးေတာ္ လက္ဖက္ရည္ေတာ္တို႔ အမိန္႔ေတာ္ျမတ္ႏွင့္တဦးကို တဦးေပ်ာ္ပါးစြာ ေရစင္သြန္းေလာင္း ကစားၾကသည္။ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္တြင္းရွိ နန္းေတာ္၊ အေဆာင္၊ အိမ္ရာမ်ား မက်န္ အိမ္တိုင္းေစ့တြင္ ေျမအိုး၌ သေျပညြန္႔၊ တမာညြန္႔၊ သီးညြန္႔၊ အုန္းလက္ႏွင့္ ေျမစာျမက္တို႔ စုစည္းထိုးဆိုက္ထားသည့္ အတာအိုးမ်ားကား ႏုသစ္လန္းဆတ္လွ်က္…..။
အရွင္ႏွစ္ပါး ပါေတာ္မူျပီး ထီးက်ိဳးစည္ေပါက္ ျဖစ္ကာ တိုင္းတပါးဘာသာျခား လက္ေအာက္ ကၽြန္သေဘာက္ ဘ၀ ေရာက္ခဲ့ရ ေသာ္လည္း ကိုယ့္အမ်ိဳး၊ ကိုယ့္ဘာသာ၊ ကိုယ့္႐ိုးရာ၊ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈကို အပ်က္အစီး အထိအပါး မခံဘဲ မႏၲေေလး၌ က်န္ေကာင္းက်န္ရာ က်န္သင့္ေသာ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္၊ မႉးေတာ္မတ္ေတာ္ေဟာင္းႀကီးမ်ားႏွင့္ ဂုဏ္သေရရွိေသာ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖမ်ားက တာ၀န္တရပ္ကဲ့သို႔ စြမ္းစြမ္းတမံ ေဆာင္ရြက္ၾကရင္း ယဥ္ေက်းမႈ မဟာသႀကၤန္ ပြဲေတာ္ႀကီးအား ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္၏။
ေရွးယခင္ကလို ေလးျပင္ေလးရပ္၌ ဓာတ္တံခါး၊ မိတ္တံခါးမ်ားမွ သႀကၤန္အေျမာက္ ၃ ခ်က္စီကို တံခါး ၁၂ ရပ္ အျပည့္ ပစ္ေဖာက္ျခင္းမ်ိဳး မတတ္ႏိုင္ျငား….၊ အရွင္ႏွစ္ပါးမွ အစျပဳ၍ မဟာသႀကၤန္ပြဲကို ေရွးထံုးေရွးနည္းမ်ား အတုိင္း ေစာင္းသံ၊ အၿငိမ့္သံ၊ ဆိုင္းသံၿခိမ့္ၿခိမ့္ျဖင့္ မက်င္းပႏုိင္ျငား….၊ ေျပာင္းလဲလာေသာ ေခတ္အေျခအေန အရ တြင္က်ယ္စြာ သံုးစြဲလာေသာ ေလာ္ရီကုန္ကားႀကီးမ်ားအား ပန္းခ်ီမ႑ပ္ ႐ုပ္လံုး႐ုပ္ႂကြ အျပင္အဆင္မ်ားျဖင့္ ျခယ္သ ၾကသည္။ ေစာင္းညႇင္း ပတ္သာမ်ား အစား ေခတ္ေပၚ ေလမႈတ္တူရိယာမ်ားျဖင့္ ေခတ္မီခံ့ညားထည္၀ါစြာ သႀကၤန္ ပြဲေတာ္ကို ဆင္ႏႊဲေပ်ာ္ခဲ့ၾကကုန္၏။
ေက်ာ္မိုးတံခါး (၀ါ) မဂၤလာတံခါးေရွ႕ က်ံဳးကူး တံတားႀကီးထိပ္မွ ကန္ေတာ့ပြဲညြန္႔ထိုးထားသည့္ မဟာအတာ သႀကၤန္ ပြဲေတာ္ ေရွ႕ေျပးကားက အဆင္သင့္ ေနရာယူထားသည္။ သူ႔ေနာက္မွာ ႐ိုးရာအတာသႀကၤန္ အလွျပကားေတြက အစီအရီ….။ မဂၤလာတံတားေပၚ….။ မဂၤလာတံခါးေအာက္…..။ ထို႔ေနာက္ နန္းတြင္း အဂၤါေထာင့္ ကြင္းျပင္ႀကီးထဲ အထိ….။ မႏၲေေလးတြင္ ထြန္ကားခဲ့ေသာ စပ္ပန္းခ်ီမ႑ပ္ ႐ုပ္လံုးအတတ္၊ ေဆးေရးပန္းခ်ီ အတတ္မ်ားျဖင့္ အစြမ္းကုန္ ျခယ္သ ထားသည့္ အလွျပယာဥ္မ်ားသည္ နဂါး႐ုပ္၊ ျခေသၤ့႐ုပ္၊ နယား႐ုပ္၊ ဟသၤာ႐ုပ္၊ ဇာမဏီ႐ုပ္၊ ပဥၥ႐ူပ႐ုပ္၊ ဥေဒါင္း႐ုပ္၊ ငန္း႐ုပ္၊ ၾကက္႐ုပ္၊ နန္းျမင့္ပံု၊ နန္းေဆာင္ပံုမ်ားျဖင့္ ေရႊျပားေငြျပား ပန္းခ်ီထည္မ်ား စပ္ဟပ္ ျခယ္သကာ အလွႀကီးလွလွ်က္ ရွိေနသည္။
ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖမ်ား ဦးေဆာင္သည့္ မဟာသႀကၤန္ ပြဲေတာ္က်င္းပေရး ေကာ္မီတီ၏ အခ်က္ေပးသံႏွင့္ အတူ ေခတ္ေပၚ တူရိယာမ်ားျဖင့္ စတင္တီးမႈတ္လိုက္ေသာအသံက ၾကက္သီးေမြးညႇင္းထမွ် ထြက္ေပၚလာ၏။
ကိုယ့္အရွင္ ကိုယ့္သခင္ ရွိစဥ္ကာလ သႀကၤန္ေတာ္က်သည္ႏွင့္ ျမ၀တီမင္းႀကီးဦးစ ေရးသားခဲ့သည့္ “စံရာေတာင္ ကၽြန္းလံုးဥေသွ်ာင္ က်င္ငယ္ေလ” အစခ်ီ “ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႔” ႀကိဳးသီခ်င္းသံကို ေစာင္းသံႏြဲ႔ညႇင္းျဖင့္ သာယာ နာေပ်ာ္ဖြယ္ ၾကားခဲ့ရသည္။
အခု…. မဟာအတာ သႀကၤန္ပြဲေတာ္ အႀကိဳေန႔ညေန ဆည္းဆာတြင္ “စံရာေတာင္ကၽြန္း” ႀကိဳးသီခ်င္း အလိုက္တြင္ စာသားမ်ား ေရးစပ္ ထည့္သြင္းထားသည့္ “ေအးတဲ့ေရ” ဟူေသာ သီခ်င္း……။
မႏၲေေလး ဆုိင္းတန္းရပ္က ၿမိဳ႕မဗုဒၶေ၀ယ်ာ၀စၥတူရိယာအသင္း၏ ေငြငန္းရုပ္လံုး အလွဆင္ထားေသာ ၿမိဳ႕မေငြငန္း အလွျပယာဥ္မွ ၿမိဳ႕မၿငိမ္းႏွင့္ ကိုရင္ေလးတို႔ေရးစပ္ကာ အသင္းသားမ်ား ျမိဳင္ျမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္တီးမႈတ္ လိုက္ၾကသည္။
ပလုတ္တုတ္ ဗံုေတာင္သံႏွင့္ အတူ အေနာက္တိုင္း ေလမႈတ္တူရိယာမ်ားျဖင့္ မဟာဂီတေတးသြားကို တီးမႈတ္ေသာ သီခ်င္းက တၿငိမ့္ၿငိမ့္ ထြက္ေပၚလာသည္။ ကန္ေတာ့ပြဲညြန္႔ တင္ေဆာင္မည့္ ေရွ႕ေျပးကားႏွင့္ ေနာက္မွ ေငြငန္း အလွျပယာဥ္ ဦးေဆာင္ေသာ အလွျပ ယာဥ္တန္းႀကီးက သီခ်င္းေတးသြားသံႏွင့္ အတူ မဟာမုနိဘုရားႀကီးထံ သႀကၤန္ႀကိဳ ကန္ေတာ့ပန္းဆင္ရန္ စီတန္း လွည့္လည္ၾကသည္။
ပိေတာက္ေတြ ပြင့္ေနသည့္ လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ ၿမိဳ႕လူထုက လမ္းလံုးျပည့္ မွ်မက အိမ္ေရွ႕၊ အိမ္ေပၚ၀ရံတာ၊ ျပတင္းေပါက္မ်ားမွာထိ တိုးေ၀ွ႔ထြက္ျပဴ ၾကည့္႐ႈၾသဘာ ေပးၾကသံမ်ားလည္း ညံမစဲ…..။
“သင္းပ်ံ႕ေန…..ေရႊမန္းပိေတာက္ေတြ
တြဲရရြဲနဲ႕ကေလ….
ဆင္ျမဲျမန္းကာလွတဲ့ေမ……
ေငြငန္းေမာင့္ကို ေလာင္းတဲ့ေရ…….
ေဘးဘယာေ၀းကြာ ကင္းစင္ပမယ္……
သည္ေရပြဲ……သႀကၤန္ေရ…..” တဲ့ေလ။
သီခ်င္းသံက လမ္းလံုးညႊတ္မွ် အျပည့္အလွ်ံ……။ ထိုသို႔ေသာ နရီစည္း၀ါးႏွင့္ မဟာဆန္သည့္ သႀကၤန္ေတးသြား အျပီး ျမဴးၾကြေသာ စည္းခ်က္ ဒိုးဆစ္ကြက္မ်ားႏွင့္ အတူ သြက္လက္ေသာ သီခ်င္းတပုဒ္ကို ၿမိဳ႕မေငြငန္း အလွျပ ယာဥ္ႀကီး က ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ တီးမႈတ္လိုက္သည္။ အလွျပယာဥ္ေပၚပါသည့္ အသင္းသားမ်ားသာမက ေနာက္မွ လိုက္ပါလာ သည့္ အျခား အလွျပယာဥ္မ်ားႏွင့္ အတူ ၾကည့္႐ႈအားေပးၾကသည့္ ပရိသတ္မ်ားကပါ စည္းခ်က္အလိုက္ လက္ခုပ္တီးကာ ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္ သြားၾကသည္။
“သႀကၤန္ႏွစ္ဦး တူးပို႔…..၊ တူးပို႔
တူးသံ ျမဴးသာယာ..
သႀကၤန္မယ္မ်ား တူးပို႔…၊ တူးပို႔
တူးမာရဲ႕ ေနာ္ဗ်ာ…၊
ေငြငန္းသံစံု တူးပို႔၊ တူးပို႔
အာရံု ေဖ်ာ္ေျဖတာ….
မယ္တို႔ကိုလည္း တူးပို႔ တူးပို႔ မာပါေစခင္ဗ်ာ”
ဤသီခ်င္းက အလကၤာေက်ာ္စြာ ၿမိ္ဳ႕မၿငိမ္း၏ နာမည္ေက်ာ္ “တူးပို႔၊ တူးပို႔” အမည္ရွိ သႀကၤန္သီခ်င္း ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ သႀကၤန္ အခင္းအက်င္း အေျပာင္းအလဲတြင္ သီဆိုၾကမည့္ သီခ်င္းမ်ားက ေရွးေရွး ဘုရင္႔ေခတ္ကကဲ႔သို႔ နရီစည္းေလးႀကီးႏွင့္ မျဖစ္ေတာ႔။ ျမဴးၾကြသြက္လက္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္သီခ်င္းမ်ား ျဖစ္ရေတာ႔မည္။ လူတိုင္း၏ ရင္ခုန္သံကို ကိုယ္စားျပဳသည္႔ စည္းခ်က္ျဖစ္ရေတာ႔မည္။ ဘာတူရိယာမွ မပါဘဲ၊ ေလာ္ရီကားႀကိီးေပၚ စုၿပံဳတက္ၿပီး သႀကၤန္ေပ်ာ္ၾကစဥ္ ကတည္းက၊ ကားေဘာ္ဒီကို ေရခြက္၊ ဖလား၊ ေရပံုးမ်ားႏွင့္ ေခါက္ၾကသည့္ စည္းခ်က္ကိုက ‘ဒုန္း၊ဒုန္း၊ဒုန္း….’၊ တခ်က္နား….။ ဤ စည္းခ်က္ပင္ ျဖစ္သည္။
(ဒုန္း)၊ (ဒုန္း)၊ (ဒုန္း)၊ (…….)
(ဒုန္း)၊ (ဒုန္း)၊ (ဒုန္း)၊(……..)
ထိုစည္းခ်က္ႏွင့္ လိုက္ဖက္ေသာ ဒိုးဆစ္ကို ထည္႔သြင္းလိုက္ေသာအခါ
‘ေဗးပို႔၊ တူးပို႔၊ တူးပို႔၊ တူး’
‘ေဗးပို႔၊ တူးပို႔၊ တူးပို႔၊ တူး’ ဟူ၍ ျဖစ္လာေတာ႔သည္။
ျမဴးၾကြသြက္လက္ေသာ စည္းခ်က္ႏွင့္အတူ၊ ျမဴးၾကြသြက္လက္ေသာ ဒိုးဆစ္သည္ သႀကၤန္၏ အမွတ္လကၡဏာ၊ သႀကၤန္၏ ‘အသံ’ အျဖစ္ အားရေက်နပ္စြာ လက္ခံလိုက္ၾကသည္။ ထိုစည္းခ်က္ႏွင့္ လိုက္ညီေသာ ဒိုးဆစ္ကို စတင္ တီထြင္တီးခတ္သူက ‘ၿမိဳ႕မတူရိယာအသင္း’ ျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕မၿငိမ္း ဦးေဆာင္သည့္ ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ား ျဖစ္သည္။
ဤသို႔ျဖင္႔ ထီးသံုးနန္းသံုး ပေဒသရာဇ္သႀကၤန္၏ ကိန္းႀကီးခန္းႀကီး နရီစည္း၀ါးႀကီးမွ၊ အယုတ္အလတ္ အျမတ္မေရြး၊ အမ်ားျပည္သူ အေပါင္း ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဆင္ႏႊဲႏိုင္ေသာ ‘လူထု’ သႀကၤန္(၀ါ) ႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈ သႀကၤန္အျဖစ္ အဆိုပါ ဒိုးခ်က္ ‘တူးပို႔၊ တူးပို႔’ က ေပါင္းကူးညီညြတ္သြားေစ ခဲ့သည္။

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...