Tuesday, January 12, 2016

အေနာ္ရထာ သတ္ခဲ႔တဲ႔ ရာဇဝင္ထဲက ရွမ္းသတို႔သမီး…

KawHak MongTai

ေမာဘုရင္ စဝ္ဖွလုံဟုိမိန္း ႏွင့္ စယ္လန္႔မင္းသမီးေလး အေၾကာင္းပါလို႔ ေပါင္းဖက္ရာက အမြာပူးေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္ကို ေမြးဖြား လာခဲ႔ပါသည္။ ေစာမြန္လွသည္ အႀကီးျဖစ္ၿပီး ေမာင္ေတာ္ခြန္ေကာ္လ်န္းသည္ အငယ္ျဖစ္သည္။
ေစာမြန္လွကို ေမြးဖြားခ်ိန္၌ မိန္းေမာလုံ နန္းတြင္းမွာ ရွိသည့္ စစ္လက္နက္ ပစၥည္းမ်ားအားလုံးတို႔သည္ အေရာင္ၿဖိဳးၿဖိဳးေျဖာက္ေျဖာက္မ်ား လင္းလက္ၿပီး လႈပ္ရွားခါရမ္းေနျခင္းျဖစ္သည္။
(ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းကို သွ်မ္းဘာသာအရ လတ္လႈိင္းတယ္လို႔ေခၚဆိုပါသည္ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ ထူးဆန္းတဲ႔ျဖစ္ရပ္) ထို႔ေၾကာင့္ သမီးေတာ္ေလးအား စဝ္မိန္းလတ္ ဟုေခၚဆိုခဲ႔ၾကပါသည္။ ျမန္မာလို ျပန္ဆိုေရးသားရာမွ ေစာမြန္လွ ေခၚဆိုေရးသားခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။ (မယ္ခူး ေခးရွဲန္)
ေမာဘုရင္ ခြန္ဟုိမိန္းသည္ ႏွစ္တိုင္းျပည္ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးေစရန္ လယ္ယာ ကန္သင္း ဦးႀကီးမ်ားပင္မက အေနာ္ရထာမင္းအား မိမိသမက္ နိုင္ငံေတာ္ အျဖစ္ ျဖစ္လို၍ သမီးေတာ္ ေစာမြန္လွႏွင့္ လက္ထပ္ေပးခဲ႔ေလသည္။ (ေမာဘုရင္ ခြန္ဟုိမိန္းကို ျမန္မာသမိုင္းဆရာအခ်ိဳ႕က မိုးေကာင္းဘုရင္ ဟု ေရးမွတ္ၾကသည္။)
ထို သမီးေတာ္ေလး ေစာမြန္လွသည္ ဘာသာတရား ကိုင္းရႈိင္းသူတစ္ဦးျဖစ္သည္ သူမအသက္ ၂၈ ႏွစ္အေရာက္မွာေတာ့ ပုဂံဘုရင္ အေနာ္ရထာမင္း ႏွင့္ ဖခမည္းေတာ္တို႔ ႏွစ္တိုင္းျပည္ ခ်စ္ၾကည္ေရး မဟာမိတ္ျပဳရာတြင္ သူမ၏ အသက္ႏွင့္ ခႏၶာကိုယ္ကို နိုင္ငံေရး၏ အသုံးေတာ္ခံ ဘဝေနျဖင့္ ပုဂံျပည္ႀကီးသုိ႔ လိုက္ပါသြားခဲ႔ရေလသည္။
ဖခမည္းေတာ္ႀကီးသည္ သမီးေတာ္ ေစာမြန္လွႏွင့္အတူ အေျခြအရံမ်ားအပါဝင္ လယ္လုပ္သူ ေတာင္သူ ဦးႀကီးမ်ားပါ ထည့္ေပးလိုက္ေလသည္။ ထုိအထဲတြင္ ေနာင္အခါ ပုဂံရာဇဝင္တြင္ ထင္ရွားမည့္ သွ်မ္းညီေနာင္ သုံးဦး၏ဖခင္ခြန္ဆိုင္ခမ္းဖန္း ပင္ျဖစ္သည္။
သွ်မ္းမင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွသည္ အေနာ္ရထာမင္း ေနာက္သုိ႔ လိုက္ပါလာရာတြင္ ယခု ေတာင္ၿပံဳးအရပ္သုိ႔ ေရာက္ေသာ္ ဆုေတာင္းျပည့္ ေစတီကိုတည္ၾကေလသည္။
ေရႊဖ်ဥ္းညီေနာင္ တို႔လည္း အမႈထမ္း လစ္၍ အသတ္ခံရသည္။
မင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွႏွင့္ ပါလာေသာသွ်မ္းေတာင္သူ ဦးႀကီးမ်ားသည္ ယခု ေက်ာက္ဆည္ အရပ္သုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ ေက်ာက္တုံးေက်ာက္ခဲမ်ားျဖင့္ ဆည္ကန္သင္းမ်ား တည္ေဆာက္၍ လယ္မ်ားထြန္ ယွက္စိုက္ပ်ဳိးၾကေလသည္။
ထိုသို႔ေက်ာက္တုံးေက်ာက္ခဲမ်ားျဖင့္ ဆည္တည္ေဆာက္ လုပ္ကိုင္ေသာေၾကာင့္ ယခု အခ်ိန္အထိ ေက်ာက္ဆည္ဟု နာမည္တြင္ခဲ႔ေလသည္။ ထိုအရပ္၌ ယခုထိတိုင္ သွ်မ္းနာမည္ႏွင့္ ၿမိဳ႕ရြာေလးမ်ားရွိသလို မိန္းေမာဆိုတဲ႔ ရြာေလးလည္း ရွိေနပါသည္။
ပုဂံျပည့္ရွင္ အေနာ္ရထာမင္းသည္ ပုဂံသုိ႔ ေရာက္ရွိေသာအခါ သွ်မ္းမင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွကို အလြန္ျမတ္နိုးစြာ အပါးေတာ္ၿမဲ မိဖုရားအျဖစ္ ထားေတာ္မူသည္။ မင္းတရားႀကီးရဲ႕ခ်စ္ခင္ျမတ္နိုးျခင္း အစစ ဦးစားေပးျခင္း အေလးအနက္ထားျခင္းတို႔အေပၚ မလိုမုန္းထားရွိခဲ႔သူက မိဖုရားေခါင္ႀကီး သီရိမာလာေဒဝီ ကိုယ္တိုင္ႏွင့္ မိဖုရားႀကီးရဲ႕ အမႈထမ္းမ်ားအပါဝင္ နန္းတြင္းသူအခ်ိဳ႕ တို႔ကပါ မလိုမုန္းတီးၾကေလသည္။
သွ်မ္းမင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွသည္ ဘာသာတရား ကိုင္းရႈိင္းသူတဦးျဖစ္သလို မိန္းေမာလုံ ေနျပည္ေတာ္မွ ပါရွိလာေသာ သူမ နားေတာင္းတြင္ ဓါတ္ေတာ္မ်ား ကိန္းဝပ္၍ ဌာပနာထားသည္ဟု ဆိုသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေစာမြန္လွ ဘုရားရွိခိုး ဝတ္ျပဳစဥ္တြင္ ထိုနားေတာင္းမွ ေရာင္ျခည္မ်ား ထြန္းေတာက္ ကြန္႔ျမဴးေလ့ရွိသည္။ ဤသို႔ ျဖစ္ေနသည္ကို မိဖုရားေခါင္ႀကီး သီရိမာလာေဒဝီႏွင့္ ေမာင္းမမိႆံ တို႔က ေတြ႕ျမင္ၾကေသာအခါ မနာလိုရန္ၿငိဳးထား၍ မင္းႀကီးအား စုန္းမျဖစ္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ၾကေလသည္။
အေနာ္ရထာ မင္းႀကီးလည္း မယုံၾကည္၍ ေစာမြန္လွ ဘုရားဝတ္ျပဳရာသို႔ တိတ္တဆိတ္ေခ်ာင္းေျမာင္း ၾကည့္ရႈေလသည္။ ထိုအခါ နားေတာင္းမွ ေရာင္ျခည္မ်ား ကြန္႔ျမဴးေနသည္ကို ျမင္ေတြ႕ရ၍ ယုံၾကည္ရႏိူး ျဖစ္ေနစဥ္ ေစာမြန္လွ၏ ေဆြမ်ိဳးမ်ားမွ သမီးေတာ္ေလး၏ သွ်မ္း အမႈေတာ္ထမ္းမ်ားအား မစားရသည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ သွ်မ္းအစားအစာမ်ား ျဖစ္တဲ့ အီကုတ္ ဝါးပိုး ငါးခ်ဥ္ အသားခ်ဥ္ စေသာအျခားအစားအစာမ်ား ေပးပို႔လိုက္သည္ကို မိဖုရားေခါင္ႀကီးႏွင့္ အဖြဲ႔သားမ်ားက မင္းႀကီးအား စုန္းမ်ိဳးျဖစ္၍ ဒီလိုပိုးေကာင္မ်ိဳးကို စားၾကသည္ဟု ဆိုကာ မင္းႀကီး ၾကည့္ရႈ႕ရန္ျပၾကေလသည္။ မင္းႀကီးလည္း ေတြ႔ျမင္ကာ ဧကန္မုခ် စုန္းမ ျဖစ္ေၾကာင္း ယုံၾကည္ႏွင့္ ေနရင္း သွ်မ္းျပည္သုိ႔ ျပန္ေစဟု ႏွင္ထုတ္လိုက္ေလသည္။
ထိုအခါ သွ်မ္းမင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွသည္ ရိုးသားသူ ဘာသာတရား ကိုင္းရႈိင္းသူျဖစ္၍ မိမိရိုးရာ အစားအစာမ်ားအား အျပစ္တင္ ကဲ႔ရဲ႕ရႈတ္ခ် မိမိ အမ်ိဳးဂုဏ္သိကၡာကိုေစာ္ကား ခံရသည္ျဖစ္၍ မိမိဖခင္ ပင္လွ်င္လည္း မိန္းေမာ အရွင္သခင္ ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း အလွ်င္မရွိ အေျခြအရံ အနည္းငယ္မွ်ႏွင့္ မိမိေမြးဌာနီ မိန္းေမာျပည္သုိ႔ ထြက္လာခဲ႔ေလသည္။
မင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွသည္ ပုဂံျပည္မွထြက္ခြာလာၿပီး ၁၀ ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ယခု မႏၲေလး အေရွ႕ေတာင္ဘက္ဆီသုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ အရိပ္အာဝါသ ေကာင္းေသာစမ္းေခ်ာင္းငယ္ တခုနားအေရာက္တြင္ ေခတၱအနားယူ အိပ္ေမာက်ရာမွ နိုးထလာရာ စမ္းေခ်ာင္း၌ မ်က္ႏွာသစ္ေနစဥ္ စမ္းေခ်ာင္းငယ္ထဲမွာ လင္းလင္းလက္လက္ အေရာင္မ်ား ထြက္ရွိေနသည္ကို ေတြ႕ရွိ၍ ေသခ်ာငုံ႔ၾကည့္စဥ္ စမ္းထဲ၌ မဟုတ္ပဲ မိမိဦးေခါင္းေပၚ ေကာင္းကင္ထက္တြင္ စာပတီး ငွက္မ်ား ၿခံရံလွ်က္ လင္းလက္ေနေသာ နားေတာင္းကို ေတြ႔ျမင္ရေလသည္။
မင္းသမီးေလးသည္ ဗုဒၶဘာသာကို သက္ဝင္ယုံၾကည္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္အေလွ်ာက္ ထိုနားေတာင္း တဖက္ႏွင့္ ဓါတ္ေတာ္တို႔ကို ဌာပနာ၍ ငါးေတာင္ျမင့္ ရွိေသာ ေစတီငယ္ တစ္ဆူကို တည္ေလသည္။
ဘုရားမုဓ္ဝ ကိုလည္း အေရွ႕ေမာသွ်မ္းျပည္ ဖက္သုိ႔ လွည့္ထားေလသည္။ ထိုအခ်င္းအရာကို အေနာ္ရထာမင္း ၾကားသိေသာ္ ဘုရားမုဓ္ကို အေရွ႕သွ်မ္းျပည္ဖက္သုိ႔ လွည့္ထားလွ်င္ ေစာမြန္လွကို သတ္ခဲ႔။ ငါစုိးစံရာ အေနာက္ဖက္ ပုဂံျပည္ဖက္သုိ႔ လွည့္ထားလွ်င္ အသက္ခ်မ္းသာေစဟု မင္းခ်င္းမ်ားကို ေစလြတ္လိုက္ေလသည္။
မင္းခ်င္းတို႔ ညအခါ ေရာက္လာရာ မင္းသမီးေစာမြန္လွက တန္ခိုး လက္ေဆာင္ေပး၍ အေၾကာင္းကို ေမးျမန္းသိရေသာ အခါမွ။ ၄င္းညတြင္းပင္ မိမိ၏ ကုသုိလ္တို႔က ိုေအာက္ေမ့ခါ နတ္ေကာင္း နတ္ျမတ္တို႔ကို တိုင္တည္ အဓိ႒ာန္ျပဳ၍ ျမစီေသာ ေရႊဖ်င္တဘက္ျဖင့္ ဘုရားေစတီကို ပတ္ခ်ည္၍ မုဓ္ဝ အေနာက္ဖက္မက် အေရွ႕ဖက္မက်(သွ်မ္းျပည္မက် ျမန္မာျပည္မက် ) သုိ႔ေရာက္ေလသည္။ နံနက္လင္း၍ မင္းခ်င္းတို႔ ျမင္ရေသာ ေစာမြန္လွကို ခ်မ္းသာေပး၍ ပုဂံသုိ႔ ျပန္ၾကေလသည္။ (ေစာမြန္လွ နားေတာင္း က်ခဲ႔တဲ႔ေခ်ာင္းကို အခုတိုင္ နားေတာင္းက်ေခ်ာင္း ဟု ေခၚကာ ေစာမြန္လွ နားေတာင္းအား စာပတီးၿခံရံျခင္းေၾကာင့္ ထိုနားေတာင္းျဖင့္ တည္ေသာ ေစတီေတာ္အား ေရႊစာရံဘုရား ဟု ယခုထိတိုင္ ေက်ာ္ေစာလွေပသည္။)
ထို အခ်င္းအရာကို အေနာ္ရထာမင္း ၾကားသိရေသာအခါ ေက်နပ္ဝမ္းေျမာက္သည္ႏွင့္အညီ ၄င္းဘုရား ပတ္လည္တြင္ ေျမတာ- တစ္ေထာင္ လွဴေတာ္မူသည္။ ေနာင္အခါ ပုဂံ- အေလာင္းစည္သူမင္းက ေျမထပ္၍ လွဴေတာ္မူသည္။ ေနာင္အင္းဝ- မိုးညွင္းမင္းတရားႀကီး "သီရိၾတိဘဝနာဒီတ်ာပဝရပဏၭိတ ဓမၼရာဇာ" ဘဲြ႔ခံ မိုးညွင္းသတိုး(788-801) သံေတာင္ ၃၀ အထိျမင့္၍ တည္ေတာ္မူသည္။
ဤအခ်င္းအရာမ်ားကို ေထာက္ရႈ႕ျခင္း အားျဖင့္ သွ်မ္းမ်ားႏွင့္ မြန္တို႔သည္ အေနာ္ရထာမင္းထက္ ဗုဒၶဘာသာကို ေစာလ်င္စြာ ကိုးကြယ္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိသာထင္ရွားေလသည္။
မင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွ အျပန္ခရီး လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ ေစတီေပါင္းရွစ္ဆူ တည္ခဲ႔ၿပီး ဆက္လက္၍ ခရီးဆက္ခဲ႔ရာ ယခု သီေပါၿမိဳ႕နား အေရာက္ ဆားထြက္ရွိရာအရပ္၌ ကိုးဆူေျမာက္ ေစတီအား က်န္ရွိေသာ နားေတာင္းတဖက္အား ဌာပနာ၍ (၇-ေတာင္ အျမင့္ရွိေသာ ေစတီတဆူကို တည္ေလသည္။ ထိုေစတီကို သွ်မ္းတို႔က ေကာင္းမူးေမာ္ေက ဟု ေခၚသည္။ ေကာင္းမူး သွ်မ္းလို ေစတီေတာ္ ေမာ္ေက-သည္ (ဆားတြင္း)ဟု အဓိပါၸယ္ရပါသည္။ ျမန္မာတို႔က ေဘာ္ႀကိဳဘုရားဟု ေခၚဆိုၾကသည္။
ထို႔ေနာက္ ဖခင္ မိန္းေမာဘုရင္ စဝ္ဖွလုံဟုိမိန္းအား ယခု ေက်ာက္ဆည္နယ္ရွိ သွ်မ္းလူမ်ိဳးမ်ားမွ ပုဂံနန္းတြင္းမွ သမီးေတာ္ေလး ထြက္ရွိလာခဲ႔ေၾကာင္းကို သံေတာ္ဦး တင္ေလွ်ာက္ေသာအခါ ဖခင္မင္းတရားႀကီးမွ သားေတာ္ႀကီး ဥပရာဇာ စဝ္ေကာ္လ်န္းအားစစ္ေၾကာင္းႀကီးမ်ားလႊတ္၍ သမီးေတာ္ ေစာမြန္လွအား သြားေရာက္ႀကိဳဆို ေစေလေတာ့သည္။
သွ်မ္းမင္းသမီး ေစာမြန္လွသည္ တိုင္းျပည္ ႏွစ္ျပည္၏ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးေစဖို႔ စေတးခံခဲ႔ရကာ တိုင္းတပါးသုိ႔ လိုက္ပါသြားရၿပီး ဖိဖုရားအျဖစ္ တင္ေျမာက္ျခင္းခံရေသာ္လည္း ေရွးဘဝ ကုသိုလ္ကံ အေၾကာင္းမလွခဲ႔၍ ပုဂံျပည္မွ ႏွင္ထုတ္ျခင္း ခံရကာ အျပန္လမ္းတြင္ မိမိကိုးကြယ္ယုံၾကည္ရာ ဘာသာတရား ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္မ်ား ျပဳလုပ္ေနပါေသာ္လည္း ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္မည္ဟု ႀကိမ္းေမာင္းျခင္း ခံရရွာေလသည္။
ထို႔ေနာက္ ေမာင္ေတာ္ စဝ္ေကာ္လ်န္း အႀကိဳတပ္ႏွင့္ မေတြ႔ဆုံ မိန္းေမာ ေနျပည္ေတာ္ဆီလည္း မေရာက္မီွ ယခု သီေပါနား အေရာက္ လမ္းခုလတ္မွာပင္ ကံေတာ္ကုန္ရွာခဲ႔ေလသည္။
အမေတာ္ကံကုန္သည္ဟု ၾကားသိရေသာ ေမာင္ေတာ္ စဝ္ေကာ္လ်န္းသည္လည္း အခ်ိဳ႕ အမြာတို႔ ထုံးစံအရ အမေတာ္ႏွင့္ မနီးမေဝးမွာပင္ ကံကုန္ခဲ႔ရွာေလသည္။ ဒီေန႔အထိ မင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွႏွင့္ ေမာင္ေတာ္ စဝ္ေကာ္လ်န္းတို႔ ဂူဗိမာန္ကို သီေပါၿမိဳ႕နားတြင္ အရိုးအိုး ေစတီအျဖစ္ ေတြ႔ျမင္နိုင္ပါသည္။
သွ်မ္းမင္းသမီးေလးသည္
ကံအေၾကာင္းမလွရွာေသာ မင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွ ဘဝမွ ယခုအခါ ပုဂံရာဇဝင္ထဲက သတို႔သမီးအျဖစ္ ထင္ရွားေလေတာ့သည္။
ပုဂံရာဇဝင္အေၾကာင္းေျပာရင္ ေစာမြန္လွအေၾကာင္းမပါလို႔ မရပါ။ ေစာမြန္လွႏွင့္ အတူပါသြားၾကေသာ သွ်မ္းေတာင္သူ ဦးႀကီးမ်ားထဲတြင္ ေနာင္အခါ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ ထင္ရွားလာမည့္ သွ်မ္းညီေနာင္ သုံးဦး၏ ဖခင္ ခြန္ဆိုင္ခမ္းဖန္း ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္၏ ေပါက္ကန္နန္းေတာ္ကို ဆန္ေရ စပါးအမ်ားဆုံးပံ႔ပိုးေသာ ဤသွ်မ္းမိသားစုကို ေပါက္ကန္ရွင္ဘုရင္(တလုတ္ေျပးမင္း) က ဘဲြ႔သစ္မ်ားျဖင့္ ခ်ီးျမွင့္ေျမာက္စားေလသည္
အေဖ- ခြန္ဆိုင္ခမ္းဖန္း = သခၤဗိုလ္
သား- ခြန္အိုက္ဆိုင္ခိုင္= အသခၤယာ ျမင္စိုင္းစား
သား- ခြန္ယီဆိုင္ကမ္= ရာဇသႀကၤန္ မကၡရာစား
သား- ခြန္ဆမ္ဆိုင္ဆိုင္= သီဟသူ ျမစ္သာစား
ျမင္စိုင္း ပင္းယ စစ္ကိုင္း အင္းဝ တို႔ကို တည္ေထာင္ခဲ႔ေသာ သွ်မ္းမင္းဆက္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။ ထိုေဒသသည္ သွ်မ္းနာမည္ႏွင့္ သွ်မ္းမင္းဆက္မ်ား တည္ေထာင္ခဲ႔ေသာ ၿမိဳ႕ေတာ္မ်ားပင္ျဖစ္သည့္ အေလွ်ာက္ သွ်မ္းလူမ်ိဳးမ်ား ေနထိုင္ရာေဒသလည္းျဖစ္သည္။
ေနာက္ပိုင္း ဗမာဝင္ေရာက္ ေနထိုင္လာၾကသလို သွ်မ္းၾကာ ဗမာျဖစ္ဆိုသလို ဗမာျဖစ္သြားသည္ကမ်ားသည္။
မည္သုိ႔ပင္ ရွိေစကာမူ အေနာ္ရထာမင္းသည္ ကံတူအက်ိဳးေပးဟု ဆိုရေလမလား မိမိျပဳသမွ် ဒီဘဝနဲ႔ပဲ ေပးဆပ္ခဲ႔ရသည္ ဟု ေျပာရမလား အထင္ကရ ကြ်ဲခတ္၍ နတ္ရြာစံ(ေသဆုံး)ရေလကာ ပုဂံျပည့္ရွင္ မင္းအေနာ္ရထာရုပ္ကလာပ္အား မိမိမင္းညီမင္းသား ႏွင့္ မိမိပုဂံ တိုင္းသူ ျပည္သားအေပါင္းတို႔ မေတြ႕လိုက္ရရွာေတာ့ေပ။
(သွ်မ္း ရာဇဝင္စာစုမ်ားမွ ျပန္လည္မွ်ေဝသည္)

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...