Sunday, July 26, 2015

ေပ်ာက္ေနတဲ့ စဥ္းတီတုံးနဲ႔ ဓားမ


မြန္ဘုရင္ရာဇာဓိရာဇ္မွာ ဗညားပေရာ္လို႔ေခၚတဲ့ ေျမးေတာ္တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ ဗညားပေရာ္ ထီးနန္း ဆက္ခံေတာ့ သုနကၡတ္ရာဇာမင္းလို႔တြင္တယ္။ မြန္မင္း ဗညားပေရာ္နန္းတက္ေတာ့ ရဟန္း၊ မႉးမတ္၊ ပုဏၰား ေတြအားလုံးကို ညီလာခံေခၚၿပီး တိုင္းျပည္ကို ေကာင္းေအာင္အုပ္ခ်ဳပ္မည္။ သာသနာေတာ္ စည္ကားေအာင္ လုပ္မည္။ သင္တို႔အားလုံးကလည္း တရားေစာင့္ၾကရမည္လို႔ မိန္႔ေတာ္မူတယ္။ မင္းလုပ္တဲ့သူက အေျပာ သက္သက္ မဟုတ္ဘူး၊ နန္းေတာ္ေရွ႕မွာ စဥ္းတီတုံးတစ္တုံးနဲ႔ ဓားမႀကီးတစ္ေခ်ာင္း ခ်ထားတဲ့အျပင္ ေခါင္းေလာင္းႀကီးတစ္လုံးကိုလည္း ခ်ိတ္ထားလိုက္တယ္။
တိုင္းျပည္အတြင္းမွာရွိတဲ့ မတရားစီရင္မႈေတြ ပေပ်ာက္ေစခ်င္လို႔ အဲဒီလို စဥ္းတီတုံး၊ ဓားမ၊ ေခါင္းေလာင္းေတြ ခ်ေပးထားတာပါ။ တစ္ေန႔ေတာ့ တိုင္းျပည္တြင္းမွာ ခိုးမႈတစ္မႈျဖစ္ပြားတယ္။ သူခိုးကိုမိလို႔ တရားစီရင္ေပးဖို႔ အထိန္းေတာ္ကိုအပ္တယ္။ အထိန္းေတာ္က သူခိုးကို အိမ္ေတာ္ေခၚထားတယ္။ သူခိုးက ေလွ်ာက္ခိုးၿပီး အထိန္းေတာ္ကိုဆက္ေတာ့ ၿငိမ္ေနတယ္။ သူခိုးကို အေရးမယူေပးလို႔ နန္းထဲက ေခါင္းေလာင္းကို မူလ ပစၥည္း ပိုင္ရွင္ကလာထိုးတယ္။
အေၾကာင္းစုံစမ္းၿပီးေတာ့ နန္းရင္ျပင္ထဲ ညီလာခံေခၚၿပီး ဆုံးျဖတ္တယ္။
သူခိုးက ေ႐ႊငါးပိသာခိုးထားတာကို မစီရင္တဲ့အျပင္ သူခိုးနဲ႔ေပါင္းၿပီး မေကာင္းတာလုပ္ေနတဲ့ အထိန္းေတာ္ကို ဘယ္လို တရားစီရင္သင့္သလဲလို႔ ဘုရင္ကေမးတယ္။ ဘယ္သူမွမေျဖၾကဘူး။ ဒီေတာ့ ဗညားပေရာ္က
"ဓမၼသတ္မွာ သားသမီးျပဳလွ်င္ မိဘခံေစ၊ ကၽြန္ျပဳလၽွင္ သခင္ခံေစလို႔ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေ႐ႊငါးပိသာကို အထိန္းေတာ္ႀကီး ေလွ်ာ္ေစ" လို႔ အမိန္႔ေတာ္ ခ်လိုက္တယ္။ အထိန္းေတာ္ ခ်က္ခ်င္းေလွ်ာ္ရတယ္။ ဒါနဲ႔ မၿပီး ေသးဘူး ဘုရင္က "ဒါဓမၼသတ္အရ စီရင္တာ၊ ရာဇဝတ္ေၾကာင္းအရ စီရင္ဖို႔ရွိေသးတယ္။ အထိန္းေတာ္ကို ခ်က္ခ်င္းလည္ျဖတ္ေစ" လို႔ အမိန္႔ခ်တယ္။ ဒါေၾကာင့္ စဥ္းတီတုံးေပၚ ခ်က္ခ်င္းလည္စင္းၿပီး ဓားမနဲ႔ ခုတ္လိုက္ ၾကတယ္။ ဒီသတင္းကို ၾကားလိုက္လို႔ ျပည္သူေတြက ဘုရင္ကို ခ်ီးက်ဴးသလို၊ အမႈထမ္းေတြ အားလုံးလည္း ေၾကာက္႐ြံ႕ထိတ္လန္႔သြားတယ္။
အဲဒီလို တရားစီရင္ေနခ်ိန္မွာပဲ ေၾကာင္တစ္ေကာင္က ႂကြက္တစ္ေကာင္ကို လိုက္ခုပ္ၿပီး ေသသြားတာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ဗညားပေရာ္က "ငါအုပ္ခ်ဳပ္ေနခ်ိန္မွာ တရားမဲ့ အႏိုင္အထက္လုပ္တာ မျမင္ခ်င္ဘူး။ ေၾကာင္ကို သတ္ေစ" လို႔ အမိန္႔ခ်တယ္။ ေၾကာင္လည္း လည္ျပတ္ၿပီးေသရျပန္တယ္။
ေနာက္တစ္မႈက ေကာက္ညႇင္းေပါင္းသည္တစ္ေယာက္ဆီကေန ကိုယ္ရံေတာ္တပ္သားတစ္ေယာက္ လုစားတဲ့ အမႈ။ ေကာက္ညႇင္းေပါင္းသည္က မေက်နပ္လို႔ ေခါင္းေလာင္းလာတီးတယ္။ ပိုက္ဆံ မေပးဘဲ လုစားရ ေကာင္းလားဆိုၿပီး ကိုယ္ရံေတာ္တပ္သားကိုလည္း လည္ျဖတ္သတ္ေစတယ္။
အဲဒီ အမႈသုံးမႈကို စီရင္ၿပီးကတည္းက တိုင္းျပည္အတြင္း သူခိုး၊ မုဒိမ္းကင္းသြားတယ္။ အိမ္ေတြမွာလည္း တံခါးပိတ္စရာ မလိုေတာ့ဘူး။ ေဈးေတြထဲမွာလည္း အေလးခ်ိန္ခြင္ခ်ၿပီး ကုန္ေတြ ပုံထားလိုက္႐ုံပဲ။ ေစာင့္ၿပီး ေရာင္းစရာ မလိုေတာ့ဘူး။ လိုသမွ် ခ်ိန္၊ က်သေလာက္ပိုက္ဆံထားသြားတဲ့အဆင့္အထိေရာက္ကုန္တယ္။
ဒီေခတ္မွာ ေခါင္းေလာင္း၊ စဥ္းတီတုံးနဲ႔ ဓားမလာခ်ထားလို႔ကေတာ့ ေခါင္းေလာင္းသံ ညံမဆဲ၊ ေခါင္းေတြ လည္းထည့္စရာ ျခင္းေတာင္းမေလာက္မွာ ျမင္ေယာင္ေသးေတာ့တယ္။ မင္းကလည္း တရားမေစာင့္၊ တရား ေစာင့္ခိုင္းထားျခင္းခံယူသူေတြကလည္း လာဘ္ယူ၊ ကိုယ့္ေခါင္းကိုယ္ျပန္ျဖတ္ရမယ့္ကိန္းျမင္လို႔ စဥ့္တီတံုးနဲ႔ ဓားမကို ၀ွက္ထားတာၾကာလွၿပီေလ။
၂၃.၇.၂၀၁၅

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...