Sunday, April 19, 2015

လုပ္တာ အျပစ္လား မလုပ္တာ အျပစ္လား


ကၽြန္ေတာ္ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းတစ္ခု တက္ဖူးပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခား သံ႐ံုးတစ္ခုက ျပဳလုပ္ေပးတဲ့ သင္တန္းပါ။ စာေမးပြဲအလြန္ေၾကာက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဝင္ခြင့္စာေမးပြဲကို ေအာင္လိုက္တယ္။ သင္တန္းက လူေပါင္း ၁၈ ဦးသာေ႐ြးလို႔ ဝင္ခြင့္ရလိုက္တာကိုပဲ ဝမ္းသာမိေသးေတာ့တယ္။
သင္တန္းစတက္တဲ့ေန႔မွာ ႏိုင္ငံျခားသားသင္တန္းဆရာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို စာ႐ြက္လြတ္ေတြေဝ ေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ခင္ဗ်ားတို႔ဘာေတြေလ့လာသင္ယူခ်င္လို႔ ဒီကိုလာၾကတာလဲ။ ခင္ဗ်ားတို႔သင္ယူခ်င္တာေတြကို ဒီစာ႐ြက္ေပၚမွာ ခ်ေရးေပးပါလို႔ ခိုင္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလည္း ကိုယ္ေလ့လာသင္ယူခ်င္တာေတြကို အစီအစဥ္အလိုက္ ဦးစားေပးနဲ႔ တစ္ ႏွစ္ သုံး ေလးထိုးၿပီး ခ်ေရးေပးလိုက္ရတယ္။

သူက စာ႐ြက္ေတြကိုသိမ္းသြားၿပီး ေဘာေပၚမွာ တာလီခ်ိဳးေတာ့တယ္။ ဥပမာ ဂရမ္မာတတ္ခ်င္သူ က ဘယ္ႏွစ္ဦး၊ သတင္းစာပညာတတ္ခ်င္သူက ဘယ္ႏွစ္ဦး၊ စကားေျပာတတ္ခ်င္သူကဘယ္ႏွစ္ဦး စသည္ျဖင့္ တာလီခ်ိဳးၿပီးေတာ့မွ သူကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ဘာသင္ေပးရမယ္ဆိုတာ သိသြားပါၿပီလို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္တယ္။ ဒါက ပထမအဆင့္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒုတိယႏွစ္ဝက္ေလာက္ေရာက္ခ်ိန္မွာ ပထမတုန္းက စာေမးပြဲမရွိဘူးလို႔သိထားတဲ့ ကြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြကို ဆရာက စာေမးပြဲစစ္မယ္လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ အေတာ္ေလး အံ့အားသင့္သြားၾကတယ္။ သူက ျပႆနာမရွိဘူး။ ေအာင္တာ က်တာထက္ မင္းတို႔ကိုစမ္းသပ္ခ်င္လို႔ပါလို႔ ေျပာၿပီးေျဖခိုင္းတယ္။
ေမးခြန္းေဝၿပီး နာရီကန္႔သတ္မထားဘူး။ ေျဖၿပီးရင္ထြက္သြားႏိုင္တယ္လို႔ေျပာတယ္။ သင္ထားတာေတြကို ေမးတာလို႔ေျပာေပမယ့္ အႀကံျပဳခ်က္ေတြ၊ ေကာက္ခ်က္ေတြ၊ ေဝဖန္ပိုင္းျခားမႈေတြနဲ႔ အမ်ားႀကီး႐ႈပ္ ေထြးလာတာကို သိပ္ၿပီးမေတြးႏိုင္ေတာ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ရတာကိုေျဖတယ္။ မရတာကို ကြက္လပ္ ေတြခ်န္ၿပီး ထြက္လာခဲ့တယ္။
အေျဖလႊာေတြျပန္ရတဲ့ေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္ ၆၈ ရာခိုင္ႏႈန္းပဲ ရတယ္။ တကယ္ေတာ့ ၅၅ ရာခိုင္ႏႈန္းရရင္က်တယ္ ဆိုေတာ့ ေအာင္႐ုံေလာက္ပဲေပါ့။ ဆရာက ကၽြန္ေတာ့္အေျဖလႊာမွာ ဘာေတြ စစ္ထား တယ္ထင္ပါသလဲ။ ကၽြန္ ေတာ္ ေျဖထားတာေတြဟာ မွားခ်င္လည္းမွားမယ္ မွန္ခ်င္လည္းမွန္မယ္။ တစ္ခုမွ အမွတ္ေတြေပးမထားဘူး။ မေျဖထားတာတစ္ခုေတြ႕ရင္ တစ္မွတ္ေလၽွာ႔သြားတယ္။ ေနာက္ၿပီး အက္ေဆး လိုေရးခိုင္းတဲ့စာပိုဒ္မွာ ဂရမ္မာ တစ္ခု မွားတိုင္းကို တစ္မွတ္စီႏႈတ္သြားတယ္။ လူတိုင္းကို အမွတ္ ၁ဝဝ ေပးထားၿပီးသား။ ကၽြန္ေတာ္က မေျဖတာနဲ႔ အမွားအတြက္ ၃၂ မွတ္အႏႈတ္ခံလိုက္ရတယ္။ သူတို႔ရဲ႕စာေမးပြဲ အေတြ႕အႀကဳံတစ္ခုအေနနဲ႔ တင္ျပလိုက္ရ ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းဆရာဘ၀ကလာတာပါ။ သူတို႔ႏိုင္ငံကဆရာေတြရဲ႕ သင္နည္း method ေတြနဲ႔ ေက်ာင္းသား ေတြအေပၚ ပိုင္းျဖတ္မႈမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္တက္ခဲ့ရတဲ့ ဆရာအတတ္သင္ေတြ၊ ဘီအီးဒီသင္တန္းေတြမွာလည္း မႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရဖူးဘူး။ လူတိုင္း ႀကိဳက္သလိုေတြးခြင့္ရွိတယ္။ ႀကိဳက္သေလာက္မွားခြင့္ရွိတယ္။ မွားတာကို ပိုင္းျဖတ္မယ္။ စာေမးပြဲဆိုတာ မလုပ္တာကိုလည္း အသိအမွတ္ျပဳသင့္ေအာင္ သင္ၾကားမႈမ်ိဳးကို တစ္သက္လံုး မႀကံဳေတြ႔ခဲ့ဖူးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ သင္ခန္းစာတစ္ခုပါပဲ။
မွားတာေလးေတြကို သတိထားေစျခင္း၊ လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္တာေတြ မလုပ္တာဟာ အားနည္းခ်က္တစ္ခုလို႔ သိေစေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို brainstorming လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ သူတို႔ႏိုင္ငံက ဆရာေတြရဲ႕နည္းဟာ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ သင္ခန္းစာတစ္ခုပါ။
၁၆.၄.၂၀၁၅

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...