Thursday, March 26, 2015

ပညာနဲ႔ သညာ


ကၽြန္ေတာ္ ဆရာဦးေဌးႂကြယ္အေၾကာင္းေျပာေတာ့ ဆက္စပ္ၿပီးေျပာရမယ့္သူတစ္ေယာက္အေၾကာင္း ေပၚလာ တယ္။ သူကေတာ့ ေစာေရာဂ်ယ္ဆိုတဲ့ ကရင္လူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ပါ။ ေစာေရာဂ်ယ္က တိုက္နယ္ေဆး႐ံုႀကီးမွာ သန္႔ရွင္းေရး။ ဒါေပမဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေဆး႐ံုမွာ တာဝန္ထမ္းလာၿပီး ဆရာဝန္ႀကီးေတြ မလုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္ေတြ အားလံုး သူလုပ္ေပးရာကေန ကၽြမ္းက်င္လာတာ။
ဆရာဝန္ႀကီးေတြက ရဲမႈခင္းအရ လူေသအေလာင္းေတြလာပို႔လို႔ မစစ္ခ်င္ရင္ ေစာေရာ္ဂ်ယ္ကစ⁠စ္၊ ၿပီးရင္ ေတြ႔တာကိုေျပာ၊ ဆရာဝန္ကမွတ္ခ်က္ေရး လက္မွတ္ထိုးေပးလိုက္တာပဲ။ အဲဒီတာဝန္ေတြကို ေခတ္အဆက္ ဆက္ လုပ္လာတာဆိုေတာ့ ဆရာဝန္ႀကီးေတြက ခြဲစိတ္ရင္ေတာင္ ခြဲစိတ္ခန္းအကူနဲ႔ လုပ္ေပးရတာလည္း ရွိတယ္။ ေနာက္ဆံုးဆရာဝန္ႀကီးေတြက ဘယ္ေလာက္အထိ ေစာေရာ္ဂ်ယ္ကို ယံုသလဲဆိုရင္ ေနာက္ဆံုး အဆင့္ ခြဲစိတ္ထားတာေတြကို ျပန္ခ်ဳပ္ဖို႔အတြက္ သူ႔ကိုထားၿပီး ခြဲစိတ္ခန္းထဲက ထြက္လာတာမ်ိဳးေတြေတာင္ ရွိတယ္။

ေစာေရာ္ဂ်ယ္ကလည္း တကယ့္ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ဆရာႀကီးေတြဆီက လက္ထပ္သင္ၿပီး အေတြ႔အႀကံဳေတြမ်ား ေတာ့ သူလည္း ဆရာတစ္ဆူေလာက္ကိုျဖစ္ေနတာ။ တစ္ခါတုန္းက ေဆး႐ံုကို ေရာက္လာတဲ့ ပူပူေႏြးေႏြး ဆရာဝန္မ ေလာင္းေလးတစ္ေယာက္ ခြဲေမြးရမယ့္ လူနာကို ဘာမွမလုပ္တတ္လို႔ ထိုင္ငိုေနတာကို
"ဆရာမ ေဘးနားမွာေနေပး၊ တာဝန္ယူေပး၊ လူနာက မခြဲရင္ ေသေတာ့မွာ၊ ကၽြန္ေတာ္လုပ္လိုက္မယ္" ဆိုၿပီး ေအာင္ျမင္ေအာင္ ခြဲစိပ္ေမြးေပးခဲ့သူပါ။
ေစာေရာ္ဂ်ယ္က အရမ္းခင္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ ေတာႀကိဳအံုၾကား သူက စစ္လြယ္အိတ္ေလးတစ္လံုး လြယ္ၿပီး ေလွ်ာက္သြားေနတာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႐ိုးမေတာထဲက တိုက္နယ္ေဆး႐ံုႀကီးဆိုတာကလည္း ဆရာဝန္ရွိရက္ထက္ မရွိရက္ေတြက ပိုမ်ားေတာ့ အေရးေပၚ ေဆးကုဖို႔ဆိုတာ ေစာေရာ္ဂ်ယ္တို႔လို အပ္ပုန္းေတြကိုပဲ အားကိုးေနၾကရ တယ္။
သူက ဖ်ားနာ၊ အနာေပါက္စတဲ့ သာမန္ေရာဂါေတြကေတာ့ အေတာ္ေလးႏိုင္တယ္။ ေဒါက္တာေဌးႂကြယ္တို႔လို ႀကံဳရာက်ပမ္း ျဖစ္သလိုကုတတ္တဲ့ ဆရာဝန္ႀကီးေတြဆီက လွ်ပ္တစ္ျပက္ကုနည္းေတြ အမ်ားႀကီးတတ္ထား တယ္။ သူလည္း ေဆးထိုးအပ္ကိုင္တယ္။ ပုလင္းခ်ိတ္ေပးတယ္။ ေဆးေပးတယ္။ အားလံုး ဆရာဝန္တစ္ ေယာက္တာဝန္ေတြကို ခြဲစိတ္တာကလြဲၿပီး လုပ္ႏိုင္တယ္။
ေစာေရာ္ဂ်ယ္ သမီးတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ ၈ တန္းအခန္းမွာ။ စာေတာ္တယ္။ သူနာျပဳဆရာမ အရမ္းလုပ္ ခ်င္တယ္။ သူ႔သမီးကို ၈ တန္းေအာင္ရင္ ၿမိဳ႕ပို႔ၿပီး သင္တန္းေတြ တက္ခိုင္းခ်င္တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ဆီေရာက္လာ ၿပီး သမီးအေျခအေန မၾကာခဏစံုစမ္းတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူနဲ႔ ခင္သြားတာ။
တစ္ေန႔ ကၽြန္ေတာ္က ရန္ကုန္ေရာက္တုန္းစာအုပ္ဆိုင္ေတြမွာ ေမႊရင္းနဲ႔ ဆရာဝန္ေတြ မရွိတဲ့အရပ္မွာဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ရလာတယ္။ ေစာေရာ္ဂ်ယ္အတြက္ ရည္စူးၿပီးဝယ္လာတယ္။ စာအုပ္ေလးက ေကာင္းလြန္း လို႔ သူ႔ကိုဖတ္ေစခ်င္တာနဲ႔ ရြာထဲကို သူ႔အလာမေစာင့္ဘဲ သူေနတဲ့ ရြာဘက္ထြက္လာၿပီးသြားေပးမိတယ္။
ေစာေရာ္ဂ်ယ္က စာအုပ္ကို ေကာက္ကိုင္လိုက္ၿပီး ရယ္ခ်လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့မွ
"ဆရာႀကီး ကၽြန္ေတာ္ စာမတတ္ဘူး" တဲ့ဗ်ာ။
၂၃.⁠၃.၂၀၁၅

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...