Friday, May 1, 2015

တယ္လီဖုန္းႏွင့္ စကားစျမည္



“လူႀကီးမင္း ေခၚဆိုေသာ တယ္လီဖုန္းသည္ ဆက္သြယ္မႈ ဧရိယာ ျပင္ပသို႔ ေရာက္ရွိေနပါသျဖင့္ ေခၚဆို မရႏိုင္ပါရွင္”
“လူႀကီးမင္း ေခၚဆိုေသာ တယ္လီဖုန္းသည္ ဆက္သြယ္မႈ ဧရိယာ ျပင္ပသို႔ ေရာက္ရွိေနပါသျဖင့္ ေခၚဆို မရႏိုင္ပါရွင္”
သံုးေလး ငါးခါ ေခၚၿပီေသာ္လည္း ဆက္သြယ္မႈ ဧရိယာ ျပင္ပသို႔ ေရာက္ရွိေနသည္ဟု တုန္႔ျပန္သံသာ ၾကားရေတာ့သည္။


“အင္း... ဒီ တယ္လီဖုန္း ဘာမ်ားျဖစ္ပါလိမ့္”

ေဒါက္... ေဒါက္... ေဒါက္...
ထိုစဥ္မွာပဲ အိမ္ေရွ႕မွ တံခါးေခါက္သံၾကားေလသည္။

ကၽြန္ေတာ္။ ။ ဟာ... ေက်းဇူးရွင္... ခင္ဗ်ားေတာ့ အသက္ရွည္ဦးမယ္

တယ္လီဖုန္း။ ။ ဘာလဲကြ... မင္းကို ေတြ႕ခ်င္လို႔ လာတဲ့ဟာ...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ အဲဒါေျပာတာေပါ့... ကၽြန္ေတာ္လည္း ခင္ဗ်ားေတြ႕ခ်င္လို႔ ခုတင္ ဖုန္းေခၚေနတာ

တယ္လီဖုန္း။ ။ ဟုတ္လား... ငါ့မွာေတာ့ ဘာသံမွ မၾကားရပါလားကြ

ကၽြန္ေတာ္။ ။ သိဘူးဗ်ာ... လူႀကီးမင္းေခၚဆိုေသာ တယ္လီဖုန္းသည္ ဆက္သြယ္မႈဧရိယာ ျပင္ပသို႔ ေရာက္ရွိေနပါသည္ ဆိုၿပီး အဲဒါခ်ည္းပဲ လွိမ့္ေအာ္ေနတယ္... ခင္ဗ်ားေသခ်ာရွင္းဦးေနာ္...

တယ္လီဖုန္း။ ။ ဘာကို ရွင္းရမွာလဲကြ...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ အဲဒီလို ေအာ္ေအာ္ေနတာ မိန္းမတစ္ေယာက္ အသံေနာ္...

တယ္လီဖုန္း။ ။ အာ... အဲမိန္းမက ဖုန္းကိုင္တဲ့လူတိုင္းနဲ႔ ပတ္သက္... အာ... ေတာ္ပါကြာ... ဒါနဲ႔ မင္းငါ့ကို ရွာေနတာ ဘာကိစၥလဲကြ ရွင္းစမ္းပါဦး

ကၽြန္ေတာ္။ ။ ေအာ္... ခင္ဗ်ားကို အင္တာဗ်ဴးခ်င္လို႔ပါဗ်ာ

တယ္လီဖုန္း။ ။ ေဟ... ဘာလုပ္ဖို႔လဲကြ...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ အာ... ကၽြန္ေတာ္က ေပၚျပဴလာ ျဖစ္တဲ့သူ မွန္သမွ် အင္တာဗ်ဴး လိုက္ရမွ ေက်နပ္တာဗ်။

တယ္လီဖုန္း။ ။ ငါက နာမည္ႀကီး မဟုတ္ပါဘူးကြာ၊ အခ်ာပင္ေကာင္ပါ။

ကၽြန္ေတာ္။ ။ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ... ခင္ဗ်ားဟာ... ခင္ဗ်ားကို ဟို... ဂေရဟမ္ဘဲလ္ဆိုတဲ့ လူႀကီးက လူ႔ေလာကကို မိတ္ဆက္ပို႔ေဆာင္ေပးၿပီးကတည္းက နာမည္ႀကီးေတာ့တာ...

တယ္လီဖုန္း။ ။ အင္း...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ အဲဒီေတာ့ လူေတြဟာ တစ္ေနရာကေန တစ္ေနရာကို သြားဖို႔ မလိုေတာ့ဘဲ အပ်င္းထူလို႔ ရသြားၿပီေလ...

တယ္လီဖုန္း။ ။ အာ... မဟုတ္ပါဘူးကြာ

ကၽြန္ေတာ္။ ။ ဟုတ္ပါတယ္ဗ်။ လူေတြက သိပ္အပ်င္းေၾကာထူတာ... ဒါေၾကာင့္လည္း ခင္ဗ်ားကို တီထြင္တဲ့သူ ေအာင္ျမင္တာေပါ့ဗ်...

တယ္လီဖုန္း။ ။ ကဲ... အပိုေတြေျပာမေနနဲ႔ ေမးစရာရွိတာေမး၊ ဗ်ဴးစရာရွိတာဗ်ဴး... တစ္ထိုင္တည္းကို ေျဖမယ္။

ကၽြန္ေတာ္။ ။ အင္း... ဒါဆိုရင္ ပထမဦးဆံုး နာမည္က စေမးမယ္။ တယ္လီဖုန္းဆိုတာ ခင္ဗ်ား နာမည္ အရင္းလား၊ ကေလာင္နာမည္လား။

တယ္လီဖုန္း။ ။ နာမည္အရင္းေပါ့ကြ... ငါတို႔ရဲ႕ အမ်ိဳးနာမည္က “ဖုန္း” ေလကြာ၊ ငါ့ညီတစ္ေယာက္ဆို “ဟန္းဖုန္း” ေနာက္ ငါ့ညီမ တစ္ေယာက္နာမည္က “အိုင္ဖုန္း”

ကၽြန္ေတာ္။ ။  ေအာ္... ကေလာင္နာမည္ေကာ ရွိလား...

တယ္လီဖုန္း။ ။ ကေလာင္နာမည္ေတာ့ မရွိဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ကုမၸဏီ နာမည္ေတာ့ ရွိတယ္ကြ

ကၽြန္ေတာ္။ ။ ဘယ္လိုရွိတာလဲဗ်

တယ္လီဖုန္း။ ။ ဒီလိုေလကြာ... ဖုန္းေတာ့ ဖုန္းပဲ... ႏိုကီယာကုမၸဏီက ထုတ္ေတာ့ ႏိုကီယာဖုန္း၊ ဆိုနီက ထုတ္ေတာ့ ဆိုနီဖုန္း အဲလိုေလကြာ...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ ေအာ္... ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားညီနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ပါ... သူက “ဟန္းဖုန္း” ဆိုေတာ့...

တယ္လီဖုန္း။ ။ ေအး... အဲဒါ ဘာျဖစ္လဲကြ...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ အာ... ဟန္း (Hand) ဆိုတာ လက္မဟုတ္ဘူးလားဗ်... သူက လက္ကိုင္ဖုန္းဆိုေတာ့... ခင္ဗ်ားတို႔ေတြက ေျခေထာက္နဲ႔ ကိုင္တဲ့ ဖုန္းေတြလား... အဲဒါ...

တယ္လီဖုန္း။ ။ ဟ... ဟ... ဟုတ္ပါဘူးကြာ၊ မင္းလုပ္မွပဲ...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ ကၽြန္ေတာ္က မဟုတ္ဘဲ ေမးမလားဗ်။ တစ္ေန႔က တီဗီြအစီအစဥ္မွာ ၾကည့္လိုက္ရတယ္ဗ်။ အဲဒီမွာ လက္ႏွစ္ဘက္ျပတ္ေနတဲ့ လူအေၾကာင္း ျပတယ္။ သူက ခုနက ခင္ဗ်ားညီ ဟန္းဖုန္းကို ေျခေထာက္နဲ႔ ကိုင္ၿပီး ေျပာတယ္ဗ်။ အဲဒါဆို ဘယ္လို ေခၚမလဲ...

တယ္လီဖုန္း။ ။ ဖုဖုန္း (Foot Phone)... အာ... ဟုတ္ပါဘူးကြာ... သူ႔ဘာသာ ေျခေထာက္နဲ႔ကိုင္ကိုင္ ဟန္းဖုန္းပါပဲကြ...  ဒီမွာ မင္းကို ငါေမးမယ္... မင္း ပဲကုလားဟင္း မစားဖူးဘူးလား...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ စားဖူးတာေပါ့ဗ်...

တယ္လီဖုန္း။ ။ ေအး... အဲဒါ တ႐ုတ္ကစားေတာ့ ပဲတ႐ုတ္ဟင္း၊ ျမန္မာကစားေတာ့ ပဲျမန္မာဟင္းဆိုၿပီး ျဖစ္သလားကြ...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ ဟီး... ဟီး...

တယ္လီဖုန္း။ ။ ေအး... ဒီသေဘာပဲ... ဒါေၾကာင့္... တခ်ိဳ႕က ဟန္းဖုန္းလို႔ မေခၚဘဲ မိုဘိုင္းလ္ဖုန္း (Mobile Phone) လို႔ ေခၚတာေနမယ္... မင္းလို ငစားေတြေၾကာင့္ေနမယ္...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ ဟီး ဟီး... ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ား နာမည္ကို ရွင္းျပပါဦး... ဘာလို႔ တယ္လီဖုန္းလို႔ ေပးရတာတုန္းဗ်။

တယ္လီဖုန္း။ ။ ဒီလိုေလကြာ... တကယ္က ဂရိေဝါဟာေတြက ဆင္းသက္လာတာကြ... ဖုန္း (Phone) ဆိုတာက အသံ (Voice) ကို ေျပာတာေလကြာ... တယ္လီ (Tele) ဆိုတာက အေဝး (Far) ကို ဆိုလိုတာ...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ အင္း...

တယ္လီဖုန္း။ ။ ဒီေတာ့ တယ္လီဖုန္းကို တိုက္႐ိုက္ျမန္မာမႈျပဳရရင္ျဖင့္ “အေဝးမွေျပာဆိုႏိုင္ေသာ ကိရိယာ” လို႔ ဆိုရမွာပဲ... ငါ့ေၾကာင့္ လူေတြဟာ ေဝးလ်က္နဲ႔နီး ျဖစ္လာၾကတာေပါ့ကြာ...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ အပ်င္းပိုထူလာတယ္ ေျပာစမ္းပါဗ်ာ...

တယ္လီဖုန္း။ ။ အဲဒီထဲ မင္းလည္း ပါတာပဲ မဟုတ္လား...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ ဟီးဟီး... အိုေကဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားကို ေမြးထုတ္ဖန္တီးလိုက္တဲ့ ဖခင္က... ဟို အဆိုေတာ္နဲ႔ ေခါင္းေလာင္းနာမည္ကို ေပါင္းထားတဲ့ လူႀကီး...

တယ္လီဖုန္း။ ။ ဂေရဟမ္ဘဲလ္ (Alexander Graham Bell) လုပ္စမ္းပါကြာ

ကၽြန္ေတာ္။ ။ ဟုတ္တယ္၊ ခု တယ္လီဖုန္းရဲ႕ ပထဆံုးတီထြင္သူက အဲဒီလူႀကီး မဟုတ္ဘူးဆို...

တယ္လီဖုန္း။ ။ ေဟ့ေကာင္... မင္းကေလ... အလုပ္မဟုတ္တာေတြ သိပ္ေတြးတယ္၊ အဲဒါေတြက ေကာ္ပီ႐ိုက္ေတြ ပိုက္ဆံေတြ ဘာညာေတြ လိုခ်င္လို႔ ျငင္းခုန္ေနၾကတာ... တကယ္က မင္းတို႔ေတြ အသံုးျပဳဖို႔ လက္ထဲ ေရာက္လာဖို႔က အဓိကပဲ မဟုတ္လား... ဂေရဟမ္ဘဲလ္ရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ မင္းတို႔ေတြ သံုးျဖစ္တယ္ပဲ ထားစမ္းပါကြာ။

ကၽြန္ေတာ္။ ။ သူက အရင္ဆံုး မွတ္ပံုတင္ၿပီး ျဖန္႔ခ်ိတာေပါ့...

တယ္လီဖုန္း။ ။ အင္း... ဟုတ္မယ္ထင္တာပဲ... ထားပါကြာ...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ အင္း... ဒါနဲ႔ ဖုန္းေတြထဲမွာ ခင္ဗ်ားက အသက္အႀကီးဆံုး ဆိုေတာ့... ပထမဆံုးတယ္လီဖုန္းနဲ႔ ေျပာတဲ့ စကားကို သိခ်င္တာ။ ဘာလဲဗ်။

တယ္လီဖုန္း။ ။ အင္း... သမိုင္းအရဆိုရင္ေတာ့... “မစၥတာ ဝပ္ဆင္၊ ခင္ဗ်ားကို အလိုရွိတယ္ ဒီလာစမ္းပါဦးဗ်ာ... Mr. Watson, come here. I need you” ဆိုတဲ့ စကားက ပထမဆံုး ဖုန္းနဲ႔ ေျပာခဲ့တာလို႔ ဆိုရမယ္။

ကၽြန္ေတာ္။ ။ ဟုတ္လား... ဘယ္သူေျပာခဲ့တာလဲဗ်။

တယ္လီဖုန္း။ ။ ေစာေစာက ဂေရဟမ္ဘဲလ္ဆိုတဲ့ လူပဲေပါကြ… အဲဒီတုန္းက အဲဒီ လူက ဓာတ္ခြဲခန္းထဲမွာ တစ္ခုခု ေမွာက္က်လို႔ဆိုလားပဲ ဟိုဘက္ခန္းက သူ႔တပည့္ ဝပ္ဆင္ (Thomas A. Watson) ကို လွမ္းေအာ္လိုက္တာဆိုပဲ... အဲလိုပဲ ဆိုပါေတာ့ကြာ။

ကၽြန္ေတာ္။ ။ အင္း... ဒါဆိုရင္ “ဟယ္လို - Hello” ဆိုတာက်ေတာ့ေကာ ဘယ္တုန္းက ဘယ္သူက ထြင္လိုက္တာလဲဗ်။

တယ္လီဖုန္း။ ။ အာ... မင္းအေတာ္ အေမးအျမန္းထူတဲ့ေကာင္ပဲ။ ငါလည္း ေသခ်ာေတာ့ သိဘူးကြ၊ တခ်ိဳ႕က ဟို လွ်ပ္စစ္မီးေတြ ထြင္ခဲ့တဲ့ အက္ဒီဆင္ဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး ဖန္တီးခဲ့တာလို႔လည္း ဆိုတယ္။ ဂေရဟမ္ဘဲလ္က “ဟိြဳင္း ဟိြဳင္း - Hoy hoy” လို႔ စၿပီး သံုးခဲ့တာကြ... ဘယ္လိုကေန “ဟယ္လို - Hello” ျဖစ္သြားလဲ မသိပါဘူးကြာ။

ကၽြန္ေတာ္။ ။ အင္း... ဒါနဲ႔ တယ္လီဖုန္းကို ဘယ္သူက စၿပီး အသံုးျပဳတာလဲဗ်...

တယ္လီဖုန္း။ ။ အင္း... ငါသိသေလာက္က အဲဒီ အေမရိကားက “မာ့ခ္တြင္း - Mark Twain” ဆိုတဲ့ စာေရးဆရာႀကီးေပါ့ကြာ... အိမ္မွာ ဖုန္းကို ပထဆံုး တပ္ဆင္ခဲ့တဲ့သူဆိုပဲ...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ ေအာ္... ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားရဲ႕ညီ “ဟန္းဖုန္း - Hand phone” ဆိုတာက်ေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘယ္သူက စဖန္တီးခဲ့တာလဲဗ်...

တယ္လီဖုန္း။ ။ စမ္းသပ္ၿပီး ထြင္ခဲ့တဲ့ ပညာရွင္ ဆိုသူေတြက အမ်ားႀကီးေပါ့ကြာ... တရားဝင္ ေစ်းကြက္ကို သံုးစြဲဖို႔ လုပ္ခဲ့သူက “မာတင္ကူးပါး - Martin Cooper” ဆိုသူေပါ့ကြာ… သူက “ေမာ္တို႐ိုလာ - Motorola” ဖုန္းကုမၸဏီကေပါ့ကြာ... သူတို႔ အဖြဲ႕စည္းကေန စတင္ၿပီး ျဖန္႔ခ်ိခဲ့တာေပါ့ကြာ...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ အင္း...

တယ္လီဖုန္း။ ။ ဒါေပမယ့္ လက္ကိုင္ဖုန္းအတြက္ ကြန္ယက္ (Mobile Phone Network) ကို ပထမဆံုး စတင္အသံုးျပဳခဲ့တာက ဂ်ပန္ ႏိုင္ငံကြ... ၁၉၇၉ ခုလို႔ ထင္တာပဲ။

ကၽြန္ေတာ္။ ။ အင္း... ခင္ဗ်ားရဲ႕ ညီမ “အိုင္ဖုန္း - I Phone” ကိုက်ေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္…

တယ္လီဖုန္း။ ။ ေဟ့ေကာင္... ေတာ္ၿပီကြာ... ငါ့ညီမအေၾကာင္းကို မင္းက ဘာလို႔ သိခ်င္ေနရတာတုန္း၊ ေတာ္ၿပီ ဒါပဲ... မင္းဆီ ပ်င္းလို႔ လာပါတယ္ဆိုမွ... ဘာေတြ လာေမးေနမွန္းမသိဘူး...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ အာ... ေနပါဦးဗ်... လူခ်င္းေတြ႕တုန္း စကားေလး ဘာေလး ေအးေဆး...

တယ္လီဖုန္း။ ။ ေတာ္ၿပီ... ျပန္မယ္ကြာ... စကားေျပာခ်င္ရင္ ဖုန္းဆက္... ဒါပဲ...

ကၽြန္ေတာ္။ ။ ဟုတ္ကဲ့ဗ်ာ...

ဒီလိုနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးရွင္ တယ္လီဖုန္းခမ်ာ (အင္တာဗ်ဴး အေတြ႕အၾကံဳမရွိေလေသာေၾကာင့္) သည္းမခံႏိုင္စြာ ေစာင့္ႀကီးေအာင့္ႀကီးျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းမွ ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားပါေတာ့သည္။

ေမတၱာျဖင့္
ဟန္သစ္ၿငိမ္

(Mobile Guide ဂ်ာနယ္တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးေသာ ေဆာင္းပါးေလးပါ။

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...