Sunday, October 11, 2015

စိတ္နဲ႔မမီႏိုင္ေသာအရပ္

 


တယ္လီဖုန္းၿမည္သံေတြ…..အဆက္မၿပတ္..
(လက္ခံမယ့္သူမရွိ)
ေစာင္းၾကိဳးၿပတ္တဲ့အသံေတြလြင္ …
ေတာင္စဥ္ေတြအထပ္ထပ္ၿခားခဲ့ၿပီလား...


ေမးထူးေခၚေၿပာေတာင္လုပ္လုိ႔မရတဲ့ကမၻာ
အသံေတြကိုဆာေလာင္မြတ္သိပ္လာတယ္
ဆက္သြယ္မႈဧရိယာရဲ႕ၿပင္ပမွာ
စာပို႔သမားေတြလည္းမရွိၾကဘူး။

စိတ္ေတြကိုပို႔လႊတ္လိုက္တဲ့အခါ
ၿပန္လင္းတန္းေတြေပ်ာက္ဆံုးလာခဲ့
လမ္းခုလပ္က နတ္ဆိုးမ်ားရဲ႕ပြဲသဘင္မွာ
ေပ်ာ္ရႊင္စြာေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ၾကၿပီလား
စိတ္ကိုစိတ္ကၿခားေနတယ္။

အဲဒီ ကမၻာပတ္လမ္းက နဂါးၾကီးကို
အိပ္ေမြ႕ခ်ထားလိုက္စမ္းပါ ….ေမွာ္ဆရာ
တစ္ခါတစ္ခါ ..သူအေၾကာဆန္႔လုိက္တိုင္း
စိတ္ရဲ႕အပိုင္းအစေတြဂၽြမ္းထိုးေမွာက္ခုန္
မရဏဗံုသံေတြသာ ၿမည္ဟည္းက်န္ခဲ့
ကမၻာအထပ္ထပ္ၿခားသြားခဲ့ရၿပီ။

တရားနဲ႔သာေၿဖလုိက္ၾကပါေတာ့
တိမ္မီးခိုးေတြကေတာ့လြင့္ပါးသြားခဲ့ၾကၿပီ
စိတ္နဲ႔ဖမ္းယူရႈိက္သြင္းပစ္လိုက္ရင္း
ငါ့ တစ္ကိုယ္စာလက္ယက္တြင္းထဲမွာ
အနက္ေရာင္ေတြရြာခ်လာခဲ့တယ္။
မေနာ္ဟရီ




ကဗ်ာနဲ႔ထပ္တူခံစားထားတဲ့ comments မ်ား

Zephyr said 

…အဆက္မၿပတ္..
အသံေတြကိုဆာေလာင္မြတ္သိပ္
တစာစာ အသံေလးကအစ တစြာစြာအသံေလးအဆံုး
ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ ....
ဆက္သြယ္မႈဧရိယာရဲ႕ၿပင္ပ
ေမး
ထူး
ေခၚ
ေၿပာ
လုပ္လုိ႔မရ
စာပို႔သမားမဲ႔ ကမာၻ
ေရွ႕မ်က္ႏွာေနာက္ထား
သဲေရက်ရံု ခဲေနရျပန္ ....။ ။

စိတ္ေတြကိုပို႔လႊတ္လိုက္တဲ့အခါ
ၿပန္လင္းတန္းေတြေပ်ာက္ဆံုးလာခဲ့
စိတ္နဲ႔စိတ္ အဆက္အသြယ္ျပတ္လာခဲ႔ ...
... စိတ္ပ်က္စရာ စိတ္ျပတ္မႈ
ခါးအီေမႊးျမစြာေသာ က်ိန္စာဆိုးသြမ္းတစ္ခုလို။

အဲဒီ ကမၻာပတ္လမ္းက နဂါးၾကီးကို
ေက်ာက္ရုပ္မႏၲာန္နဲ႔ ခဲပစ္လိုက္စမ္းပ….ေမွာ္ဆရာ
သူအေၾကာဆန္႔လုိက္တိုင္း
စိတ္ရဲ႕အပိုင္းအစေတြဂၽြမ္းထိုးေမွာက္ခုန္ျဖစ္လြန္းလို႕...။
မရဏဗံုသံေတြနဲ႕
ကမၻာအထပ္ထပ္ၿခားသြားခဲ့ရၿပီ။
အထပ္ထပ္ျခားေနတဲ႔ကမာၻ ေတြမွာေနထိုင္ရင္း
မရဏဗံုသံေတြနဲ႔ စိတ္က ရိုင္းစိုင္းညြတ္ႏူးေနခဲ႔တယ္ ...။

တရားနဲ႔သာေၿဖလုိက္ၾကပါေတာ့
စိတ္နဲ႔ဖမ္းယူရႈိက္သြင္းပစ္လိုက္ရင္း
ငါ့ တစ္ကိုယ္စာလက္ယက္တြင္းထဲမွာ
မာရ္နတ္အိမ္မက္ေတြနဲ႔ သီတင္းသံုးေနမိေတာ႔တယ္....။





အိျႏၵာ said...

စိတ္တစ္ကမ္းမွာ....
စိတ္တေမွ်ာ္မွာ..
စိတ္ခ်ည္းသက္သက္သြားေပမယ့္
စိတ္မေရာက္ႏိုင္တဲ့..ခရီး ရွိေနတယ္...
ခဏေလး...ျဖစ္ျဖစ္...ပါကြယ္...
အဲဒီ့လို ေတာင့္တလြမ္းဆြတ္လာမႈက မီးေတာက္မီးလွ်ံလိုပါပဲ.....
စိတ္ကို လာလာဟတ္ေနေတာ့...
စိတ္ခမ်ာ..အညြန္႔တလူလူမတက္ႏို္င္ေလာက္ေအာင္.
ညိွဴးေလ်ာ္...ႏြမ္းယဲ့.......လို႔


လင္းဒီပ said...

စိတ္ျခင္း အကြာအေဝးတူပါရက္
တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ လွမ္းေခၚမရတဲ့ ေန႕စြဲေတြမွာ
ကိုယ့္အခန္းေလးထဲကိုယ္
အလြမ္းေတြပဲ တစ္ေၾကာင္းခ်င္း ခ်ဆြဲေနျဖစ္ခဲ့တယ္။


Julian said...

စိတ္ကို စိ္တ္ကျပန္သတ္တယ္
စိတ္နဲ႔အသက္ရွင္သလို စိတ္နဲ႔ဘဲအသက္ရွင္ခြင္႔ဆံုးရတယ္
စိတ္နဲ႔ခရီးသြားသလို စိတ္နဲ႔ရပ္တယ္
စိတ္ခ်ည္းသက္သက္ကမၻာမွာ စိတ္နဲ႔စိတ္ ညီညြတ္ကြဲကြာၾကတယ္
........စိတ္နဲ႔မမွီတဲ႔အရပ္တစ္ခုမွာ ကိုယ္တို႔ေကြးညြတ္ေပ်ာ႔ေျပာင္းအနားယူၾကမယ္


Mogok Thar said...

စိတ္နဲ႔ စိတ္ေတြၾကား ေတာင္စဥ္ေတြ အထပ္ထပ္ျခားထားေပမဲ့
နွလံုးသားကို စီးျပီးသြားတဲ့အခါ
ႏွလံုးသားတံခါးေတြ ဖြင့္ထားတဲ့အခါ
ျဖဴလင္းတဲ့ စိတ္ဂီတသံေတြ ၾကားရမယ္။

တုန္႔ျပန္မႈမဲ့ ေခၚသံေတြၾကား
အလုပ္မ်ားတဲ့ စာပို႔သမားဟာ
စာလႊာေတြေပ်ာက္တာလဲ ရွိရဲ႔၊ လိပ္စာမွား ေရာက္တာေတြလဲ ရွိအံုးမယ္။

ေမွာ္ဆရာေရ
တစ္ခါတစ္ေလမွ တီးခတ္ျပတဲ့
၀ိဥာဥ္ေခၚသံ ဗံုေတးသြားမွာ
အသံေတြ အ ခဲ့ရ၊ ကၾကိဳးေတြ ေမွာက္မွားၾက။

ၾကိဳးျပန္ညွိမရတဲ့ ဂီတ တလြဲမွာ
စိတ္ကို အခါခါ လႊဲပစ္ရင္း
အလင္းေတြမွ်ားဖို႔ ၊ အသံေတြကို ျမံဳးေထာင္ဖို႔
တိတ္ဆိတ္ျခင္း ခင္တန္းမွာ
ငါ့ကိုယ္ငါ တရားျပေနမိေတာ့တယ္။


အိုင္လြယ္ပန္ said...

လက္ခံသူ မ႐ွိတဲ႔
တယ္လီဖုန္းေခၚသံေတြ အဆက္မၿပတ္
ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ အဆံုးစီရင္လိုက္တဲ႔
ေစာင္းၾကိဳးသံေတြ တစ္လြင္လြင္
ေတာင္စဥ္ေတြ အထပ္ထပ္ ၿခားခဲ႔ၿပီလား ။

ေမးမရ ထူးမရ ေခၚမရ ေၿပာမရတဲ႔ ကမၻာထဲ
အသံေတြကို ေရ လို ငတ္မြတ္ လာတယ္
ဆက္သြယ္မႈဧရိယာရဲ႕ တစ္ၿခားတစ္ဖက္ကမ္းမွာ
စာပို႔သမားေတြကလည္း နတၱိ ။

စိတ္ေတြကို လႊတ္တင္လိုက္တဲ႔အခါ
ၿပန္လင္းတန္းေတြဆီက ပဲ႔တင္သံ ၿပန္မရဘူး
လမ္းခုလပ္မွာ နတ္ဆိုးေတြ ပြဲေတာ္စေနၿပီလား
စိတ္ ကို စိတ္က စည္းတစ္ေခ်ာင္း တားထားရဲ႕ ။

အဲဒီ ကမၻာပတ္လမ္းက နဂါးၾကီးကို
တေမ႔တေမာစာ ညိွဳ႕ထားေပးပါ ေမွာ္ဆရာ
တစ္ခါတစ္ခါ သူအေၾကာဆန္႔လိုက္တိုင္း
စိတ္ရဲ႕ အပိုင္းအစေတြ ဟိုဒီပ်ံဝဲ
မရဏ ဗံုသံေတြ သည္းသည္းလာခဲ႔
ကမၻာ အထပ္ထပ္ၿခားသြားခဲ႔ရၿပီ။

တရားနဲ႔သာ ေၿဖလိုက္ၾကပါေတာ႔
တိမ္ေတြက မိးခိုးၿဖစ္တမ္း ကစားသြားၾကေပါ႔
စိတ္နဲ႔ လွမ္းကိုင္ ဆုပ္ယူ လိုက္ရင္း
ငါ႔တစ္ကိုယ္စာ လက္ယက္တြင္းေလးထဲ
အလင္းတစ္စက္စာမွာေတာင္ အဘိဓာန္ မဲ႔ခဲ႔ရတယ္ ။ ။


မယ္ကိုး said...
ႏွစ္ခုေသာ စိတ္ကေလး
မခ်ိတ္ဆက္မိတဲ႔အခါ
စိတ္ကိုစိတ္ကၿခားေနတယ္ တဲ႔လား။

ဟင့္အင္း။
မယံုဘူး။
လက္မခံႏို္င္ဘူး။

ဘာေတြက တားေနခဲ့တာလဲ...
မရဏဗံုသံေတြ ၿမည္ဟည္းလို႔ သူ မၾကားခဲ႔တာလား...

ကမၻာအထပ္ထပ္ၿခားၿပီးသားမို႔
တရားနဲ႔ ေၿဖခ်င္ေပမယ့္......................

နားမစြင့္ေတာ့တဲ႔ ခ်စ္ရသူေလး ... ခ်စ္ရသူေလးေရ...

ရင္ကြဲေအာင္ ေအာ္ေခၚမိလည္း ...
ထူးသံေလး မၾကားရဘူးပဲ။

အေသအခ်ာေပါ့
စိတ္နဲ႔မမီႏိုင္ေသာအရပ္ မွာ
စိတ္က စိတ္ကို အခါခါသတ္တယ္။


ဖိုးစိန္ said...

စိတ္ေတြလြင့္ေမ်ာေနတယ္
တိမ္ေတြလို ေရာင္စဥ္အထပ္ထပ္
ပံုသ႑န္ေတြ ကြဲလြဲ တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႔
ေဝးကြာေမွးမွိန္ေပ်ာက္ေနဆဲ…
စိတ္ေတြကိုစုစည္းဖို႔
ငါ့အေတြးလက္ႏွစ္ဖက္ကို ဆန္႔
ဖမ္းဆုပ္ဖို႔ႀကိဳးစားဆဲ….
စိတ္ရဲ႔အတိတ္ေတြက ဆန္းၿပားၿပီး
ပစၥဳပန္မွာရုိးသားေနၿပန္တယ္…။

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...