Friday, August 28, 2015

ေခတ္သစ္အၿမီးေပါက္သူ


ငယ္ငယ္တုန္းက ငါးတန္းေလာက္မွာ ထင္ပါတယ္။ ေရွ႕သို႔ဝတၳဳတိုမ်ားဆိုၿပီး ျမန္မာစာအေနနဲ႔ သင္ရတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ အၿမီးေပါက္သူအေၾကာင္း ေရးထားတဲ့ ဝတၳဳတစ္ပုဒ္ပါတယ္။ မဟုတ္တာလုပ္ၿပီး အၿမီးေပါက္ လာသူအေၾကာင္း စာေရး ဆရာကဖတ္ေကာင္းေအာင္ ေရးႏိုင္သလို၊ သင္တဲ့ဆရာကလည္း ပီျပင္စြာသင္ႏိုင္လို႔ အရမ္းစိတ္ဝင္စားၿပီး ဝတၳဳ ေရးဆရာ ျဖစ္ခ်င္စိတ္ပါေပၚသြားခဲ့မိတယ္။
တစ္ေလာက ဆရာသမားတစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႔တယ္။ ဂူထဲဝင္သြားတဲ့ ဆရာသမားေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္က ဂူထဲမွာ ဘယ္လိုေနသလဲလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့
“ငါ ဂူထဲေရာက္သြားမွ ကိုယ္ခ်င္းစာသြားမိတယ္ကြာ။ သူတို႔မွာလည္း အခက္အခဲေတြနဲ႔ပဲ။ သနားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါလည္း ဂူထဲက ျပန္မထြက္ႏိုင္ေတာ့ပဲ သူတို႔လိုရာ ခိုင္းေစေတာ့ဆိုၿပီး ကုန္း႐ုန္းလုပ္ေနလိုက္တာ ေစတနာအက်ိဳးပဲနဲ႔တူတယ္။ သူတို႔လို ငါက အစြယ္လည္း ထြက္မလာဘူး။ အေမႊးေတြလည္း ထြက္မလာဘူး” လို႔ေျပာလိုက္တယ္။

သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို အဲဒီလိုေျပာၿပီး လွည့္အထြက္ သူ႔ပုဆိုးေနာက္မွာ ခိုးလိုးခုလုႀကီးျဖစ္ေနတာေတြ႔လိုက္လို႔
“ဆရာ .. ဆရာ့ေနာက္က ဘာႀကီးလဲ” လို႔ ေမးလိုက္မိတယ္။ သူက ရွက္ရွက္နဲ႔
“အစြယ္ေတာ့ မထြက္ပါဘူးကြာ အၿမီးေတာ့ ထြက္လာတယ္။ ဒါေတာင္ ငါက ဂူအစြန္ေလာက္မွာေနလို႔” ဆိုၿပီး ေျပာလိုက္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္ အံ့ၾသသြားတာေပါ့ဗ်ာ။ အၿမီးအေပါက္ခံၿပီး အစြယ္ထြက္ေနတဲ့သူေတြၾကားမွာ ခိုင္းေတာ့သက္ေဝ ဆိုၿပီး လုပ္ေပးႏိုင္တာကိုပါ။ ကၽြန္ေတာ္က
“ဆရာရယ္ ဂူထဲက ျပန္ထြက္လာပါ။ ေျပာင္ေျမာက္တဲ့စာေတြေရးပါ။ ျပည္သူကို အသိေတြေပးပါ” လို႔ ေျပာ လိုက္ေတာ့
“အၿမီးေပါက္ၿပီးကတည္းက ငါထိုင္လို႔လည္းမရ၊ စာေရးလို႔လည္းမရ၊ သူတို႔ကို မတ္တပ္ထျပၿပီး သူတို႔က ေျပာလိုက္ရင္ ခါးကုန္းျပေနရတာနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္ေနတာပါကြာ။ မပူပါနဲ႔ကြာ။ ဂူထဲဝင္ခ်င္လြန္းလို႔ အဝကေန အူျပေနတဲ့ေကာင္ေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ သူတို႔ဝင္လာရင္ေတာ့ ငါလြတ္ေကာင္းပါရဲ႕” တဲ့။
ဟုတ္ကဲ့ဆရာ။ ဆရာဂူထဲက ျပန္ထြက္လာခ်ိန္မွာ ဆရာ့အေတြးအေရးေတြဟာ အရင္အတိုင္းပဲရွိေနပါေစလို႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။
၂၆.၈.၂၀၁၅

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...