Friday, January 23, 2015

ေက်ာက္ရည္ေခ်ာ္ပူရည္ေတြထဲက အိုုေမရာ


၁၉၈၅ ခုႏွစ္ နိုဝင္ဘာ ၁၃ ၇က္မွာ ကိုလံဘီယာမွာ၇ွိတဲ့ နီဗာဒို ဒယ္လ္ ၇ဇ္ (Nevado del Ruiz ) မီးေတာင္ေပါက္ကဲြမွုျဖစ္ေတာ့ ေက်ာက္၇ည္ေခ်ာ္ပူ၇ည္ေတြဟာ ၇ြာေပါင္း ၁၃ ၇ြာနဲ့ လူ အသက္ေပါင္း ၂၃၀၀၀ ေက်ာ္ကို ပ်က္ေျကြေစခဲ့တယ္....
ဒီမီးေတာင္က ေခ်ာ္ရည္က လာဗား (lava)လိုု.ေခၚတဲ့ ေက်ာက္ရည္ပူ အမ်ဳိးအစား မဟုုတ္ပဲ လာဟာ (lahar) လိုု. ေခၚတဲ့ ရြႊံ.ေရာေက်ာက္ရည္ေတြျဖစ္ျပီး အင္မတန္ျမန္ဆန္တဲ့အရွိန္နဲ. အလြာလိုုက္ တဟုုန္ထိုုးဆင္းလာတာျဖစ္တယ္။အဲဒီ ရံႊ.လႊာၾကီးျဖတ္အသြားမွာ အျပင္ဘက္က ေဆာင္းရာသီ ေရခဲမွုုန္ေတြနဲ. ေတြ.ျပီး ေက်ာက္ရည္ေတြဟာ သက္ရွိသက္မဲ့ အကုုန္ကိုု ကြန္ကရိနဲ.မံထားသလိုု ေအးခဲသြားေစတယ္။
အဲဒီထဲက အျပစ္မဲ့ သားေကာင္ တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ အသက္ ၁၃နစ္အရြယ္ Omayra Sánchez Garzón (အိုုေမရာ ဆန္းခ်က္ဇ္ ဂါရ္ဇြန္) ရဲ. အျဖစ္အပ်က္ဟာ ရင္ကြဲစရာ ဓါတ္ပံုုတစ္ပံုုအျဖစ္နဲ. သက္ေသခံ က်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္။
နိုုဝင္ဘာ ၁၃ရက္ညမွာ မီးေတာင္ ေပါက္ကဲြရာက ထြက္လာတဲ့ ေခ်ာ္ရည္ေတြဟာ အိုုေမရာ တိုု.ရဲ. အာရ္ေမရိုု ေက်းရြာကိုု လႊမ္းျခံဳသြားခဲ့တယ္။ ရႊံ.ရည္ေတြ တအိမ္လံုုးကိုု တိုုးဝင္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူတိုု. အိမ္ေလးမွာ အိုုေမရာရယ္ ၊ သူ. အေဖရယ္ အေဒၚရယ္ ေမာင္ေလးရယ္ အားလံုုး မအိပ္ပဲ စိုုးရိမ္တၾကီး မီးေတာင္ ေပါက္ကြဲမွုုကိုု ေစာင့္စားေနၾကခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေခ်ာ္ရည္ေတြ ဒီေလာက္ ျမန္ျမန္ေရာက္လာလိမ့္မယ္လိုု. သူတိုု. မမွန္းထားခဲ့ဘူး။ သူ.အေမကေတာ့ ခရီးထြက္သြားေတာ့ အိမ္မွာမရွိဘူး။
ေခ်ာ္ရည္ေတြ ဝင္လာေတာ့ အိုုေမရာဟာ ခါးေအာက္ပိုုင္းကေန ဘိလပ္ေျမငံုုထားသလိုု အိမ္အပ်က္အစီးေတြၾကားထဲ ရြံ.ရည္ေတြနဲ. ေရာျပီး နစ္ေနခဲ့တယ္။ ရႊံ.ရည္ေတြ တျဖည္းျဖည္း လည္ပင္းအထိ နစ္လာေပမဲ့ သူ.လက္တဖက္ ထြက္ေနတဲ့ အတြက္ ရွာေဖြေရး သမားေတြက သူ.ကိုု ေတြ.ျပီး သိပ္ျပီး မမာေသးတဲ့ ရႊံ.ရည္ေတြကိုု ယက္ထုုတ္ပစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ခါးေအာက္ပိုုင္းကေတာ့ ဘိလပ္ေျမနဲ. မံထားသလိုု လံုုးဝလွဳပ္လိုု. မရေတာ့ဘူး။ ေကာင္မေလးကိုု ကယ္ဆယ္ေရးေတြ အတတ္နိုုင္ဆံုုး ၾကိဳးစားျပီး ကယ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ.ကိုု ဆဲြမလိုုက္တိုုင္း လပ္သြားတဲ့ ေနရာမွာ ေရေတြ ဒလေဟာ ဝင္လာေတာ့ သူ.လည္ပင္းမွာ ကားတာယာကြင္းစြပ္ထားေပးျပီး မ်က္နွာ ေရေပၚေပၚေအာင္ ထားထားရတယ္။
ဒီလိုု အသက္ဆက္ထားရေပမဲ့ အိုုေမရာဟာ စိတ္ဓါတ္က်ပုုံမျပခဲ့ဘူး။ ကယ္ဆယ္ေရး သမားေတြ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြနဲ. သီခ်င္းအတူ ဆိုုေနခဲ့တယ္။ သူစားခ်င္တဲ့ဟာဆိုုရင္လည္း အခ်ုုိစားမယ္ အေအးေသာက္မယ္နဲ. နည္းနည္းစီ စားတယ္။ ကေလးပီပီ တခါတရံမွာေတာ့ ေၾကာက္ျပီး ငိုုတာေတြ ဆုုေတာင္းတာေတြလည္း ရွိတယ္။ သူေက်ာင္းေနာက္မက်ခ်င္ဘူး သခ်ၤာေျဖရအံုုးမွာလိုု.ေျပာေနခဲ့ေသးတယ္။ ၃ ရက္ တိုုင္တိုုင္ ေတာင့္ခံ အျပီးမွာ အိုုေမရာရဲ. မ်က္နွာ ေရာင္တက္လာျပီး လက္ေတြက ျဖဴေရာ္လာတယ္။
အင္မတန္ ဝမ္းနည္းေနၾကတဲ့ ကယ္ဆယ္ေရး သမားေတြက ေရစုုပ္စက္ၾကီးတစ္လံုုးနဲ. ျပန္ေရာက္လာျပီး သူမ ကိုု ကယ္ဖိုု. တခါလုုပ္ၾကျပန္တယ္။ ေဘးကေရေတြကိုု စုုပ္ထုုတ္ပစ္ၾကတယ္။ အဲဒီခါက်မွ အိုုေမရာ ဟ ဒူးေထာက္ လ်က္သား အေနအထားနဲ. သူ.အိမ္ရဲ. တံခါးဝမွာ နစ္ေနတာမွန္း ေတြ.ၾကရတယ္။ သူမရဲ. ေပါင္ရင္းကေန ေျခေထာက္မျဖတ္ပဲ အိုုေမရာ့ကိုု ဆဲြထုုတ္ဖိုု. မျဖစ္နိုုင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူတိုု.မွာ ခဲြစိတ္မယ့္ ကိရိယာ တန္ဆာပလာနဲ. ကၽြမ္းက်င္သူေတြ ဘာမွ မရွိတာေၾကာင့္ ကေလးမကိုု ဒီအတိုုင္း ထားလိုုက္တာက ပိုုျပီး သူ.အတြက္ သက္သာေစမယ္လိုု. ဆုုံးျဖတ္လိုုက္ရတယ္။
အိုုေမရာရဲ. ေနာက္ဆံုုးအခ်ိန္မွာ မ်က္လံုုးေတြဟာ ေသြးပုုပ္ေရာင္ ျဖစ္လာတယ္။ ရႊံ.ရည္နစ္ျပီး နာရီေပါင္း ၆၀ ခန္.အၾကာမွာေတာ့ ကေယာင္ကတမ္းေရ၇ြတ္ရင္း ကယ္ဆယ္ေရးေတြရဲ. ေရွ.တင္ပဲ သူမ ေသဆံုုးသြားခဲ့တယ္။ သူေသဆံုုးျပီးမွ ကြန္ကရိျပင္ကိုု ခဲြထုုတ္ျပီး သူမ ခႏၶာကိုုယ္ကိုု ထုုတ္ယူခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီအခါက်မွ ဒူးေထာက္လ်က္ ရွိေနတဲ့သူ.ေျခရင္းမွာ သူ.အေဒၚရဲ.အေလာင္းကိုုပါ ေတြ.ခဲ့ၾကရတယ္။ အိုုေမရာရဲ. မိခင္နဲ. ေမာင္ေလးတိုု. အသက္ရွင္လြတ္ေျမာက္ခဲ့ျပီး တအိမ္သားလံုုး အသက္ဆံုုးရွံဳးခဲ့ရတယ္။
သူမ မေသခင္ နာရီပိုုင္း အလိုုမွာ ရိုုက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပံုုဆရာ ဖရန္.ခ္ ေဖာ္နီယာရဲ. ဓါတ္ပံုုဟာ တကမၻာလံုုးကိုု ကိုုင္လွဳပ္ခဲ့တယ္။ အစိုုးရရဲ. တာဝန္မဲ့မွုု၊ အေရးေပၚအေျခအေနအတြက္ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ျခင္း မရွိမွုု၊ ကယ္ဆယ္ေရး အစီအစဥ္ ေနွာင့္ေနးၾကန္.ၾကာမွုု၊ ကယ္ဆယ္ေရးသမားေတြအတြက္ အဓိကလိုုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြကိုု ေထာက္ပံ့ျခင္း မရွိမွုု စတာေတြဟာ ဘြင္းဘြင္းၾကီးေပၚထြက္လာခဲ့တယ္။

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...