Monday, May 22, 2017

ကၽြန္ေတာ့္ေဖေဖ

ေဖေဖက အလုပ္သိပ္ႀကိဳးစားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္မွာ ငတ္ျပတ္လုနီးပါး ဒုကၡေတြျဖစ္ေနတုန္းက ေဖေဖ ေပါင္မုန္႔ေတြ ယူလာေပးၿပီးရင္ ျပန္ထြက္ သြားတတ္တယ္။
“ေမေမ … ေဖေဖ … ညစာ ဘာလို႔ စားမသြားတာလဲ”
“သားေဖေဖက ညဘက္မွာ ေက်ာင္းတက္ေနတယ္သားရဲ႕။ အခ်ိန္မမီမွာစိုးလို႔တဲ့”
အမွန္ေတာ့ အိမ္မွာ သူဝင္စားလိုက္ရင္ ကေလးေတြ ေကာင္းေကာင္း မစားရမွာစိုးရိမ္လို႔ ေက်ာင္းကို အေစာႀကီး သြားတယ္ဆိုတာ ေမေမသိပါတယ္။
ေဖေဖက တစ္ပတ္မွာ တစ္ရက္ တနဂၤေႏြေန႔က်မွ အိမ္မွာ မိသားစုနဲ႔အတူ မနက္စာစားတယ္။ က်န္တဲ့ေန႔ေတြ ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက အလုပ္ထြက္သြားတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိခဲ့ပါဘူး။
ေဖေဖအထက္တန္းေအာင္ၿပီး အလုပ္အကိုင္ေနရာတစ္ရာရသြားသတဲ့။ အဲဒီေန႔က ညစာအိမ္မွာ ျပန္စားၿပီး ပြဲေလးတစ္ပြဲလုပ္ၾကတယ္။ မေမ့ႏိုင္စရာ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ပြဲေလးတစ္ခုပါ။ မိသားစုအားလံုး မေပ်ာ္ရတာၾကာၿပီေလ။

ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္း ေဖေဖ ညဥ့္နက္မွျပန္လာ၊ သားသမီးေတြနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ႏိုင္တာ ပိုၿပီး ၾကာသြားတယ္။ တနဂၤေႏြတစ္ရက္ေတာင္ မိသားစုနဲ႔ ေနမေပးႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အလုပ္ေတြ ႀကိဳးစားေနရ သလား ေဖေဖရယ္။
တစ္ေန႔ ေဖေဖ ေစာေစာျပန္လာတယ္။ ေဖေဖဘြဲ႔ရသြားၿပီတဲ့။ ေဖေဖ့ဘြဲ႔ယူပြဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္လည္း အားရွိစရာ၊ ဂုဏ္လည္း တက္စရာျဖစ္ခဲ့တယ္။
ဘြဲ႔ရၿပီး ေဖေဖရာထူးတက္တယ္။ ေဖေဖက ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ အလြန္ေကာင္းတဲ့ တိုက္ခန္းေလးတစ္ခန္း ဝယ္ေပးတယ္။ ေက်ာင္းသြားဖို႔ ကားေလးတစ္စီးျဖစ္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစု ငတ္ျပတ္မွာ စိုးရိမ္စရာ မလိုေတာ့ဘူး။ ေရခဲေသတၱာထဲမွာ စားစရာအျပည့္ျဖစ္လာတယ္။ အဝတ္အစားေတြလည္း ေတာက္ေတာက္ ေျပာင္ေျပာင္ ဝတ္လာႏိုင္တယ္။
ဒါေပမဲ့ ေဖေဖက အလုပ္ကို သားေတြ သမီးေတြ မႏိုးခင္ထြက္သြား၊ သားေတြ သမီးေတြ အိပ္မွျပန္လာ။ ေဖေဖ့ မ်က္ႏွာကို ေကာင္းေကာင္း မေတြ႔ရတာ ၾကာသြားပါၿပီ။
ေဖေဖက ပညာလည္းဆက္၊ သင္တန္းေတြလည္းတက္ ေန႔မနား၊ ညမအိပ္ႀကိဳးစားေနတာ ေတြ႔ရတယ္။ ညဘက္ အိမ္ျပန္လာတဲ့ ေဖေဖ စားပြဲေပၚမွာ စာလုပ္ရင္း အိပ္ေပ်ာ္ေနတာ တစ္ခါကေတြ႔ခဲ့ရဖူးတယ္။
ေဖေဖက ရာထူးေတြတိုး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ပိုေကာင္းတဲ့ တိုက္ခန္းက်ယ္ႀကီးကိုေျပာင္း၊ ကားကလည္း အေကာင္းစားႀကီးကိုစီး၊ အိမ္မွာ ေမေမ့ကိုကူဖို႔ အိမ္ေဖာ္တစ္ေယာက္လည္းငွား၊ သားတို႔ေက်ာင္းပို႔ ေက်ာင္းႀကိဳ ကားဒ႐ိုင္ဘာတစ္ေယာက္နဲ႔ သားတို႔ဘဝေတြ ပိုၿပီး အဆင္ေျပလာၿပီထင္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ေဖေဖကေတာ့ မိသားစုနဲ႔ အခ်ိန္ေပးရမႈနည္းလာ။ အခ်ိန္ုျပည့္ ႀကိဳးစား၊ အခ်ိန္ျပည့္ေလ့လာ၊ အခ်ိန္ ျပည့္မအား၊ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဆုေတာင္းလိုက္မိပါတယ္။
“ေဖေဖ ရာထူးမတက္ပါေစနဲ႔ေတာ့”
ေမေမက ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီလိုေျပာတာၾကားေတာ့
“သား … ဘာျဖစ္လို႔ အဲဒီလို ဆုေတာင္းရတာလဲကြယ္”
“ေဖေဖက အိမ္ျပန္မလာမွာစိုးရိမ္လို႔”
“ေဖေဖ ေန႔တိုင္း ျပန္လာပါတယ္ကြယ္။ သားတို႔ သမီးတို႔ ႏိုးမွာစိုးရိမ္လို႔ သူ တိတ္တိတ္ေလး ေနပါတယ္”
“ခု … ေဖေဖရွိလား”
“ရွိတယ္ သား … မနက္က ေလးနာရီေလာက္မွ အိပ္တာ။ ခု ၈ နာရီထိုးၿပီ။ သူ႔ကို ၈ နာရီထိုးရင္ ႏႈိးပါလို႔ ေျပာ ထားတယ္။ သားပဲ သြားႏႈိးလိုက္ေလ”
ကၽြန္ေတာ္က ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ ေဖေဖ့ကို ႏႈိးဖို႔ အိပ္ခန္းထဲ ဝင္သြားတယ္။ ေဖေဖ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္ေနပါတယ္။
“ေဖေဖ … ေဖေဖ”
ေဖေဖ မလႈပ္ပါဘူး။ ေဖေဖ ပင္ပန္းေနပံုရတယ္။
“ေဖေဖ … ေဖေဖ”
အဲဒီေန႔ကစၿပီး ေဖေဖ ထာဝရအိပ္စက္ကာ အနားယူသြားခဲ့ပါတယ္။
(Everlasting Sleep)
၂၁.၁၂.၂၀၁၆

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...