Thursday, May 25, 2017

ထိုက္တန္ခဲ့ပါ၏ေလာ....



ေရႊနီကိုအိမ္သို႔ အေဖေပြ႕ၿပီးေခၚလာစက
၄၅ ရက္ သားခြဲစ။ အေဖ့ကိုေပးရန္အေႂကြး
အတြက္ တန္ဖိုးသင့္ရယူလာျခင္းလည္းျဖစ္
ပါ၏။ အျဖဴ. အနက္ မဟုတ္ဘဲ နီစပ္စပ္ခ်စ္စရာ
ဝက္သူငယ္မို႔ အေမက ေရႊနီ ဟုအမည္တြင္
ေစခဲ့ပါသည္။

လူႏွင့္အထိအေတြ႔မ် ား၍ လူစကားပင္ နားလည္ေလေရာ့သလားမသိ၊
 ေရႊနီဟုေခၚလ်င္" အု ".." အု "ဟု အသံျပန္ေပးသလို
 စားခ်ိန္ေရာက္၍.သူ႔ျခံေလးနားျဖတ္သြား
လ်ွင္လည္း တ"အု".."အု"ႏွင့္ အသံေပးတတ္
ျပန္သည္။ ငယ္စဥ္က သင္းကြပ္မေပးခဲ့သျဖင့္
အရြယ္ေရာက္ ဝက္သိုးဘဝတြင္ ဝက္သတို႔
သားအျဖစ္ အေဖ့လက္စြဲျဖစ္ရေတာ့၏။

အရြယ္အစားအမ်ိဳးအႏြယ္ကို သေဘာက်ေသာ
 ဝက္သတို႔သမီးတို႔၏ ကမ္းလွမ္းခ်က္မွန္သမ်ွ
 ေရႊနီသည္ကားသူရဲေကာင္း။
ေရႊနီစြမ္းေဆာင္မႈရလာဒ္အျဖစ္ ဝက္သတို႔
သမီးတို႔သားက်တိုင္း ေခါင္ဝက္ငယ္ေလး
တစ္ေကာင္အျမဲရ၏။ ေပါက္ေစ်းႏွင့္ေရာင္း
ၿပီးတိုင္းရလာေသာ ေငြစကေလးမ် ားကား
အေမ့၏သည္းေခ် ျဖစ္ရေပသည္တမံု႔။

ဘူတာရံုပိုင္ေလး ကိုစံဝကားေရႊနီကို သေဘာက်သူမ်ားအနက္
အပိုဆံုးျဖစ္၏။ လမ္းၾကံဳတိုင္း
ေရႊနီထံဝင္လယ္၏။ ေက် ာသပ္ေခါင္းသပ္
အရြက္စိမ္းေကြၽးရင္း အျပန္အလွန္စကားေျပာ
ေနတတ္သူလည္းျဖစ္၏။ ကိုစံဝမွာအေဖႏွင့္
သာမက တစ္အိမ္သားလံုးႏွင့္ေျပာမနာဆိုမနာ
ရင္းႏွီးၾကပါသည္။ အေဖက စံဝ ဟုေခၚၿပီး
အေမက ေမာင္စံဝဟုေခၚသည္။ ကြၽန္ေတာ္က
အကိုစံဝဟုေခၚေျပာပါ၏။
ေရႊနီကိုရခ်င္လြန္းသျဖင့္ အေဖ့ထံတစ္မ်ိဳး အေမ
ထံတစ္လီ ကြၽန္ေတာ့ထံတစ္သြယ္ေတာင္းဝယ္ပါ
သည္။ အေဖက.ဆဲလႊတ္သည္။ အေမက
ေတာင္းပန္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ကေခါင္းခါခဲ့
သည္ခ်ည္း။ ၁၅၀ က်ပ္တန္မည္မွန္းသိလ်က္
၂၀၀ အထိေစ်းေပးပါ၏။ ကိုစံဝလက္ေလ် ာ့
ခဲ့ရသည္သာ။
အေဖႏွင့္ကားမီးရထားဝန္ထမ္းခ်င္းမို႔ခင္သ
လို ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ကားဝါသနာတူ။ လိုင္းခန္း
တန္းလ် ားက်ိတ္ဝိုင္းတြင္ ဆံုေနၾက။ ဒိုင္ႏွင့္ထိုး
သားေနရာတစ္ျပန္စီယူဘူးၾကသည္။ ခင္တာ
တျခားယွဥ္တာၾကေတာ့တအား။
တစ္ေန႔..အိမ္ႏွင့္ေညာင္ပင္ႀကီးတစ္ပင္သာ
ျခားေသာက်ိတ္ဝိုင္းတြင္ဆံုသည္။သူက
Bank ။ကိုယ္ကPlayer ။ပါသမ်ွေျပာင္။
ကိုစံဝေ႐ွ႕တြင္ပံုေန၏။အေဖကေနာက္က
ၾကည့္၍အားမရ။ခ်ိဳးလက္ေျပာင္းသည္။
ဝင္ကိုင္သည္။ဝင္ျပင္သည္။မရ။
ေခြၽးစီးကအေတာမသတ္။မိုးကခ်ဳပ္ေတာ့မည္။
လက္ကိုင္ကလည္းျပတ္
ၿပီ။ အေဖကို အေမထံျပန္ေတာင္းခိုင္းသည္မွာလည္း
တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ၿပီ။ ၁၀ တန္
၂၀ တန္ အသစ္ကေလးမ် ားပါလာၿပီဆိုက
တည္းက အေမ့ဆီမွာလည္းေျပာင္ေလာက္
ၿပီကိုသေဘာေပါက္မိ၏၊ အေဖယူလာသမ်ွ
ကိုစံဝက ဆည္ဝမွပိုက္တားသလိုသိမ္းၾကံဳး
ယူေနေတာ့သည္။ ပူေလ.ထူေလ..ထူေလ
ပူေလ..ကစားသမားသဘာဝ..
တတိယအႀကိမ္အေဖျပန္လာေတာ့ေငြမပါ
လာ။လက္ကိုင္ပုဝါျဖဴေလးျဖင့္ထုတ္ထား
ေသာနံသာျဖဴ နံ႔သင္းေနသည့္အေမ့
နားကပ္ကေလးသာပါေတာ့၏။
အေမစိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးေဒါသတႀကီး
ျဖင့္ေဆာင့္ေအာင့္ေပးလိုက္ျခင္းမဟုတ္မူ
ကားအႀကိမ္ႀကိမ္ေတာင္းဘူးသူကြၽန္ေတာ္
အသိဆံုးျဖစ္ပါေပ၏။
" ဟာ...ဒါနဲ့ေတာ့မလုပ္ခ်င္ပါဘူးအေဖရာ."
အေဖကိုနားကပ္ထုပ္ေလးျပန္ေပးရင္း..
" ကဲ..အကိုစံဝေရ..ကုန္ၿပီ..နားေတာ့မယ္ "
ထရန္ျပင္ေတာ့အေဖကပခုန္းကိုဖိထားသည္။
" ေဟ့ေကာင္.စံဝ..မင္းလိုခ်င္တဲ့ေရႊနီယူ
လိုက္ေလကြာ..မင္းေပးတဲ့ေစ်း၂၀၀နဲ႔ "
ကိုစံဝကအႏိုင္ေငြမ် ားအိပ္ထဲစုထည့္ရင္း
" မလိုေတာ့ဘူးဗ်....မိန္းမကမႀကိဳက္ဘူး "
ေလသံက မူေနမွန္းအသိသာႀကီး....
" ကဲ..၁၅၀ ပဲေပးကြာ..တို႔႐ႈံးေနတာလဲမင္း
အျမင္ပဲ."..ကိုစံဝ မူမေနႏိုင္ေတာ့...
ေငြခ်က္ခ်င္းေျခသည္..ဝိုင္းျပန္ဆက္သည္..
တစ္ပြင့္စီးဖဲကားအ႐ွိန္မေသႏိုင္....
တစ္ညလံုး..မထူတဲ့နလံ..ေရာင္နီအလာတြင္
ေျပာင္တလာခင္းလ်က္ေျပာင္တလင္းခါျပန္
ပါေတာ့၏။ဝိုင္းသိမ္းလူစုခြဲအိမ္အျပန္...
သား႐ုပ္လကၡဏာအားအလြတ္ရၿပီးသူ အေမ
ကသြားတိုက္ေဆးထည့္ၿပီးသြားတိုက္တန္..
သဘက္ဆပ္ျပာအသင့္ခ်ထားေပးရင္း
" ငါ့သား..မ်က္ႏွာသစ္လိုက္...ၾကက္ဥေက် ာ္
ထားတယ္၊ထမင္းစား...ၿပီးမွအိပ္ေတာ့.
.အေမအိပ္ယာျပင္ထားတယ္.."
ကြၽန္ေတာ့အမည္ရင္းကိုအေမေသသြားသည္
အထိဘယ္တုန္းကမွမေခၚဖူးခဲ့.....
အႏိုင္အ႐ႈံးေမးရန္မလို..အဆီျပန္.မ်က္ႏွာမဲ.
မ်က္တြင္းခ်ိဳင့္.မ်က္ႏွာေသက..အေျဖထြက္
ၿပီးသား...
အေဖကားမအိပ္အားေသး...
တအု...တအု..ႏွင့္ေအာ္ေကာင္းေနေသာ
ေရႊနီအား..သခင္သစ္အိမ္အေရာက္ေခ် ာေမာ
စြာခရီးေပါက္ေရးတြန္းထိုးဆြဲငင္ခရီးႏွင္ေနဆဲ...
ေနမင္း.လမင္းပမာမိဘ တို႔.မည္သည္သားမိုက္
သမီးမိုက္္တို႔အတြက္ပင္လ်င္ထာဝရအလင္း
ေပးမပ်က္ကြက္ခဲ့ၾကပါတကား.......အကယ္
တန္တုသည္လိုမိဘမ်ားကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ထိုက္
တန္ခဲ့ပါ၏ေလာ..ကိုယ္တိုင္ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့ျငား
အေျဖေပးရန္မဝန္႔ခဲ့ပါေၾကာင္း....

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...