Friday, June 9, 2017

ပင္ျမက္ ေျမစာ

#ေဝဟိဏ္း(ေကာလင္း)

(၁)
ေတာရိပ္ေတာင္ရိပ္တုိ႕ျဖင္႕ဝုိင္းရံထားေသာ
နဘား ျမဳိ႕ငယ္ေလး သည္ ေဆာင္း၏ႏွင္းမူန္ႏွင္းစက္မ်ား ေအာက္၌ ခုိက္ခုိက္တုန္ေနသည္။ထုိ႕အတူ
နဘားဘူတာရုံေလးသည္လည္း ညသန္းေခါင္ယံေအာက္၌ ခ်မ္းလြန္းသျဖင္႕ ေကြးေကြးေလး
အိပ္ေပ်ာ္ေနသေယာင္။ဘူတာရုံေပၚရွိ ခရီးသြားမ်ားသည္လည္း ဟုိနားတစ္ဖြဲ႕ သည္နားတစ္ဖြဲ႕ ႏွင္႕ ေစာင္အထပ္ထပ္ျခဳံကာအိပ္စက္ေနၾက၏။ ေစ်းသည္ အခ်ဳိ႕ကလည္း
ေစာင္ျခဳံလ်ွက္ ငုတ္တုတ္ထုိင္ ျပီး ငုိက္ေနၾက၏။ ဘူတာအဆင္း ေလွကား ႏွင္႕မလွမ္းမကမ္းရွိ
မီးဖုိနားေဘးဝယ္ ဆုိင္ကယ္ကယ္ရီသမားမ်ားဝုိင္းဖြဲ႕ကာ စကားေကာင္းေနၾကသည္။ ပ်ံက် အလုပ္သမားတုိ႕၏ ေၾကြအံကစားသံကလည္း ညသန္းေခါင္ယံထက္၌ တိတ္ဆိတ္ျခင္းႏွင္႕အတူ စည္းခ်က္က်က် ထြက္ေပၚေနသည္။
ရုတ္ခ်ည္းဆုိသလုိ ထြက္ေပၚလာေသာ ရထားကလုိင္ေခါက္သံက နဘားဘူတာရုံေလး၏ တိတ္ဆိတ္ျခင္းကုိ ျဖဳိခြင္းလုိက္သည္။ ကလုိင္ေခါက္သံေၾကာင္႕ဘူတာတြင္းမွ ခရီးသြားမ်ား ေစ်းသည္မ်ား အားလုံးမွာ ပုရြက္ဆိတ္အုံကုိ တုတ္ႏွင္႕ထုိးလုိက္သကဲ႕သုိ႕ လႈပ္လႈပ္ရြရြ ျဖစ္လာသည္။
(၂)
"ဟဲ႕ မိညဳိ ...ထစမ္း ရထားဝင္ေတာ႕မယ္
ေကာက္ညွင္းေပါင္းေတြ ဗန္းထဲထည္႕ေတာ႕"
မိညဳိ မ်က္လုံးကုိ လက္ႏွင္႕ပြတ္ေျချပီး ငုတ္တုတ္ထထုိင္သည္။"အိပ္ေကာင္းတဲ႕ခ်ိန္ဆုိ ရထားကလာျပီ "ဟု ပါးစပ္က ပြစိပြစိ ေျပာျပီး အေဒၚျဖစ္သူကုိ လည္းစိတ္ထဲကရန္ေထာင္မိသည္။ေဒၚေလးစိန္ ျပန္ေႏႊးလာေသာ
ေကာက္ညွင္းေပါင္း အုိးကုိ မႏုိင္တႏုိင္ႏွင္႕မျပီးဗန္းထဲ ေမွာက္ခ်သည္။ႏွစ္ရာတန္ အထုပ္ ္သုံးေလးထုပ္ ထုပ္ျပီး ဗန္း ေဘးပတ္လည္မွာ စီထားရသည္။ျပင္စရာရွိတာျပင္ဆင္ျပီးေနာက္ ေဒၚေလးစိန္ကုိ ေစာင္႕ရ၏။ေဒၚေလးစိန္ အေၾကာ္လာမပုိ႕ေသးခင္ အခုိက္တန္႕ေလးမွာပင္ ဒူးေပၚကုိ နဖူးတင္ျပီးငုိက္ျမည္းမိသည္္။ေရွ႕ကုိကုိင္းလုိက္သျဖင္႕ ခါးဆီသုိ႕ထိခတ္လာေသာ ေအးစက္စက္ေလ သည္ အရုိးထဲထိေအာင္ ခ်မ္းစိမ္႕စိမ္႕ အရသာ ကုိေပးသည္။တုိနံ႕နံ႕ ဆြယ္တာကုိ ဆြဲ ခ်ျပီး ေဒၚေလးစိန္ ေယာက်ာ္း ဦးေလး ေငြတုိး၏ ပုဆုိးအေဟာင္းကုိပုခုံးမွာ သုိင္းျခဳံလုိက္္သည္။
"မိညဳိ....နင္ကေတာ႕ေလ
အအိပ္နဲ႕အစား ဆုိ စိတ္ခ်ရတယ္..
နင္႕ဦးေလး တုတ္ စာမိခ်င္ျပီထင္တယ္လာ သြားစုိ႕"
ဦးေလး တုတ္စာ ဟု ေျပာလုိက္သည္ႏွင္႕
မိညဳိ ေက်ာ မွာ ၾကက္သီး ေတြ ျဖတ္ေျပးကုန္သည္။
အိပ္ခ်င္စိတ္ပင္ အလုိလုိေပ်ာက္သြားသည္။
ဗန္းေလးရြက္ျပီး ေျခလွမ္းက်ဲၾကီးႏွင္႕ထြက္သြားေသာ
ေဒၚေလးစိန္ေနာက္သုိ႕ အမွီေျပးလုိက္ရ၏။
အျမန္ကလုိင္က်ျပီး ရထားဆုိက္ေရာက္လာေတာ႕ မည္မုိ႕ရထားလုိက္မည္႕ခရီးသည္မ်ား၊
လာၾကဳိသူမ်ား၊ သုံးဘီးသမားမ်ား၊ ဆုိင္ကယ္သမားမ်ား ႏွင္႕စ်းသည္ မ်ား အားလုံး ဘူတာ ေပၚ၌ လူပ္လူပ္ရြရြ ျဖစ္ေနၾကျပီ။
မိညဳိလည္း ရထားဆုိက္တာႏွင္႕ ခ်က္ခ်င္း ေျပးေရာင္းဖုိ႕ အသင္႕ျပင္ထားသည္။
မီးလုံးဝင္းဝင္းၾကီးႏွင္႕
အမွတ္(၅၇)အထူးျမန္ရထား သည္ ဥၾသသံ အဆက္မျပတ္ ဆြဲရင္း ဘူတာေရွ႕ ဒုတိယလုိင္း သုိ႕
ျငိမ္႕ေညွာင္းစြာ ထုိးဆုိက္လာခဲ႕သည္။
"သုံးဘီး ရမယ္ေနာ္ သုံးဘီး "
"ကသာခရီးသည္ပါလားဗ်ဳိ႕
ကသာ ကားရွိေသးတယ္"
"ဒုတိယလုိင္း ေဟ႕ ရထားဆံုမယ္"
"ထမင္းရမယ္ ...ထမင္း...."ဆု္ိသည္႕အသံမ်ား ပြက္ပြက္ညံေနေတာ႕သည္။
ဆင္းသူကဆင္း တက္သူက တက္ႏွင္႕
ျပာယာခတ္ေနေသာ လူအုပ္ၾကားထဲ
မိညဳိ မနည္းတုိးေနရသည္။
လူကြဲမွာ စုိးသျဖင္႕
"ေကာက္ညွင္းေပါင္းပူပူေလး "ဆုိေသာ
ေဒၚေလးစိန္၏ အသံစူးစူးကုိ နားစြင္႕ေနရ၏။
ရထားျပဳတင္းေပါက္ေတြဆီေမ်ွာ္ၾကည္႕ရင္း
"ေကာက္ညွင္းေပါင္း ပူပူေလး "ဆုိျပီး
ရထားေပၚရွိလူမ်ားႏွင္႕ ေဒၚေလးစိန္ၾကားေအာင္
ခပ္က်ယ္က်ယ္ေလး
ျပန္ ေအာ္လုိက္သည္။
ေဒၚေလးစိန္က ရထားျပဳတင္းေပါက္နားထိ တုိးကပ္ျပီး ေအာ္ ေရာင္းႏုိင္ေသာ္လည္း
မိညဳိ အရပ္က ျပဳတင္းေပါက္ကုိ မမွီ။
"မီးမီး ေကာက္ညွင္းေပါင္း...ဘယ္လုိေရာင္းလဲ လာပါဦး "
ဆုိသည္႕အသံေၾကာင္႕ ရထားတြဲနားအေျပးကပ္သြား သည္။ ေစ်းဦးေပါက္
တစ္ေထာင္ဖုိးၾကီးမုိ႕ ဝမ္းသာအားရထုပ္ပုိးေပးျပီးမွငါးေထာင္တန္ၾကီး ေပးသျဖင္႔ မိညဳိ စိတ္အုိက္အုိက္ႏွင္႕ေခါင္းကုတ္လုိက္မိသည္။
"အေၾကြမပါဘူးလား ဦးေလး "
မိညဳိ၏ အေမးကုိ ေခါင္းခါျပသျဖင္႕
အိတ္ထဲ ၌အေၾကြရွိမရွိဟုိရွာသည္ရွာထပ္ ရွာၾကည္႕သည္။ဗန္းထဲက ဖက္ေအာက္ကုိ ဟုိလွန္ဒီလွန္ ၾကည္႕ေသာ္လည္းႏွစ္ရာတန္ငါးရြက္သာရွိ၏။
ငါးေထာင္ တန္အမ္းဖုိ႕ မျပည္႕။
ေဒၚေလးစိန္ ကုိ လွမ္းရွာၾကည္႕ေသာ္လည္း မေတြ႕ေတာ႕ ။
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ မွာ အေၾကြလဲလုိက္မည္
ဟုေျပာျပီး ဘူတာေပၚသုိ႕ခပ္သြက္သြက္တက္လာခဲ႕သည္။

(၃)
ေဒၚေလးစိန္ေနာက္ကုိ္ထပ္ၾကပ္မခြာ လုိက္ေနရင္း
အေရွ႕ဘက္တြဲ ေတြဘက္ ေမ်ွာ္ေမွ်ာ္ၾကည္႕ရသည္။ငါးေထာင္တန္ေပးလုိက္သူေတြ လုိက္လာမွာကုိ မိညဳိ စုိးရိမ္ေနမိသည္။လုိက္လာခဲ႕ရင္ဘယ္လုိေျဖရွင္းရမွန္းမသိ။လုိက္လာခဲ႕ရင္ဆုိေသာ အေတြးေၾကာင္႕ ေစ်းေရာင္းလုိက္ လွည္႕ၾကည္႕လုိက္ ႏွင္႕ ဗ်ာမ်ားေနမိေတာ႕သည္။
"ဟဲ႕ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ေစ်းေရာင္းတာေသခ်ာေရာင္းစမ္း
ရထားဆုိက္တုန္းေလးေရာင္းရတာကုိ "
ေဒၚေလးစိန္ ၏ဆူေငါက္သံက စုိးထိတ္ေနေသာ မိညဳိ စိတ္ကုိ ပုိဆုိး ပုိတုိးေစသည္။ ေဒၚေလးစိန္၏ လက္ ေခါင္းေပၚေရာက္မလာခင္ ေကာက္ညွင္းေပါင္းကုိ အာရုံစုိက္ျပီး
ဆက္ေရာင္း ရေတာ႕သည္။
"ဟိတ္ ေကာင္မေလး
ငါးေထာင္တန္အေၾကြအမ္းဦးေလ "ဆုိသည္႕
အသံကုိၾကားလုိက္ရျပီး ခ်က္ခ်င္းဆုိသလုိ
မိညဳိ ၏လက္ကုိ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ဆုပ္ကုိင္ခံလုိက္ရသည္။
ေၾကာက္အားလန္႕အားႏွင္႕ ရုန္းေသာ္
လည္းမရ။ထိတ္လန္႕စိတ္ျဖင္႕
"ေဒၚေလးစိန္ ...ေဒၚေလးစိန္ ေဒၚေလးစိန္"
ဆုိျပီးသာ ထပ္ခါတလဲလဲ ေအာ္ ေခၚေနမိသည္။
"ဟဲ႕ ...မိညဳိ ဘာျဖစ္ျပန္ျပီလဲ "
ေဒၚေလးစိန္ ေကာက္ညွင္းေပါင္းဗန္းကုိ ခ်ထားခဲ႕ျပီး
လုံခ်ည္တုိတုိျပင္ဝတ္ကာ ေျပးေျပးလႊားလႊားႏွင္႕ မိညဳိနားကုိ ေရာက္လာသည္။
မိညဳိ ဘာမွ မေျဖရဲ ၊မေျဖတတ္သည္မုိ႕
ငုိ ယုိေနမိသည္။
"အေဒၚ႕ တူမ ဆီမွာ ေကာက္ညွင္းေပါင္းဝယ္တာ
ငါးေထာင္တန္ ေပးထားတာ...ေလးေထာင္အမ္းရမွာကုိ
မအမ္းေသးလုိ႕ "
"ဟုတ္လား မိညဳိ ငါ႕ကုိေျပာစမ္း..
အမေလးေတာ္ ..အေရးေၾကာင္းဆုိငုိဖုိ႕ပဲသိတယ္
ေျပာစမ္း .. သူတုိ႕ေျပာတာဟုတ္လား"
စိတ္ၾကမ္းကုိယ္ၾကမ္း ႏွင္႕ ေဒၚေလးစိန္၏ ေအာ္ေငါက္သံေၾကာင္႕ မိညဳိ တစ္ကုိယ္လုံး
ဆတ္ဆန္တုန္ေနျပီ။ ရွက္ရြံ
ေၾကာက္လန္႕စိတ္မ်ားက မ်က္ရည္
အျဖစ္ျပဳိဆင္းလာသည္။
မညိဳ မေျဖတတ္။ ေျဖလည္းမေျဖခ်င္ပါ။မေျဖရဲသည္႕အေၾကာင္းကလည္းရွိသည္။ အမွန္တုိင္းဝန္ခံလုိက္လ်ွင္
ပုိက္ဆံျပန္မအမ္းလုိ႕ လုိက္ဖမ္းခံရသည္
ဆုိျပီး အရွက္ကြဲေတာ႕မည္။
အမ္းစရာပုိက္ဆံလည္း မရွိေတာ႕။
ထုိထက္ပုိဆုိးသည္႕အေၾကာင္းရင္းကလည္းရွိေသးသည္မုိ႕မိညဳိ ေခါင္းကုိ သာတြင္တြင္ရမ္းေနမိသည္။
ရထားေပၚက လူေတြႏွင္႕
ေစ်းသည္ေတြလည္း ဝုိင္းအုံလာၾကျပီ။
"ကေလး က မဟုတ္ဘူးတဲ႕ေခါင္းရမ္းေနျပီ "
ေဒၚေလးစိန္၏ ေဘာက္ဆတ္ဆတ္ျပန္ေျပာသံ ေၾကာင္႕ မိညဳိ ရင္ထဲက အပူ တစ္ထစ္ ေလွ်ာ႕ရသည္။
ထုိစဥ္
"ရႊီး ..... .."ဆုိ သည္႕ ခရာတြတ္သံႏွင္႕အတူ
ရထားဥၾသဆြဲသံၾကားရသည္။
"လာပါကြာ ေျပာမေနနဲ႕ေတာ႕
ဒီလုိ လုပ္စားေနၾကေနမွာ
ေငြေလး တပဲေျခာက္ျပားနဲ႕ ကုိယ္႕တန္ဖုိးကုိ ကုိယ္ ျဖတ္တဲ႕သူေတြ "
သူတုိ႕ေျပာသြားတဲ႕ တန္ဖုိးေတြဘာေတြကုိ မိညဳိနားမလည္။သုိ႕ေသာ္ စြပ္စြဲသြားသည္ကုိေတာ႕ မိညဳိ ခံရခက္သည္။
မိညဳိ အမွန္တရားကုိေျပာျပဖုိ႕ စိတ္ကူးမိသည္။
သုိ႕ေသာ္လည္း မ်က္လုံးထဲျမင္ေယာက္လာသည္႕ နီရဲရဲ
မ်က္ဝန္းတစ္စုံ ေၾကာင္႕ စိတ္ကူးမ်ား မွာ
စကားလုံးအျဖစ္ထြက္မလာရဲၾက။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
သူတုိ႕သြားေတာ႕မည္ဆုိေသာေၾကာင္႕ မိညဳိ စိတ္ထဲ အနည္းငယ္မွ်ေပါ႕ပါးသြားသည္။
"အား ..,.."
ဗုိက္ေခါက္ ကုိလိမ္ဆြဲခံလုိက္ရေသာေၾကာင္႕
နာလြန္းသျဖင္႕ ေျမၾကီးေပၚ ထုိင္ခ်လုိက္ရသည္။
"ေျပာစမ္း မိညဳိ ...သူတုိ႕ေျပာတဲ႕အေၾကြအမ္းရမယ္ ဆုိတာ ဟုတ္လား ..မလိမ္နဲ႕ေနာ္ လိမ္ရင္ ဒီထက္နာမယ္ .."
ပါးစပ္တြင္းစီးဝင္လာသည္႕ ငံက်ိက်ိအရသာ ရွိေသာ မ်က္ရည္ ႏွင္႕နပ္ရည္မ်ားကုိ ျခဳံထားေသာပုဆုိး စျဖင္႕ အရင္သုတ္လုိက္သည္။
အမွန္ကုိေျပာဖုိ႕သာ ဆုံးျဖတ္လုိက္ရသည္။
မေျပာလုိ႕လည္း မျဖစ္ပါ။ေဒၚေလးစိန္
၏ လက္သံကုိ မိညဳိ ေသခ်ာခံစားဖူးသည္။
မိညဳိ ၏ ဗုိက္ေခါက္ေတြ တစ္ေနရာျပီးတစ္ေနရာ
ေနရာသာေျပာင္းသြားမည္ ေဒၚေလးစိန္ ေဒါသက ေျပမည္မဟုတ္။

(၄)
ေစ်းဦးေပါက္ ေရာင္းရျပီမုိ႕ မိညဳိ အေၾကြလဲ ဖုိ႕အားတက္သေရာ္ႏွင္႕ဘူတာေပၚရွိလက္ဖက္ရည္ဆုိင္သုိ႕ ခပ္သြက္သြက္ေလွ်ာက္လာသည္။
အေၾကြျမန္ျမန္လဲ ျပီး ဆက္ေရာင္းရဦးမည္။
ရထားေခါင္းပုိင္း ႏွင္႕ ေနာက္ဆုံးတြဲထိ ေရာင္းပစ္လုိက္မည္ဟုလည္း အားတင္းလုိက္သည္။
ျမန္ျမန္ေရာင္းျမန္ျမန္ကုန္ ရင္ ေစာေစာအိပ္ရမည္။ ဦးေလးေငြတုိးႏွင္႕ ေဒၚေလးစိန္ ၏ ျဗစ္ေတာက္ျဗစ္ေတာက္ ဆူပူသံမ်ားမွ လည္း နားခ်မ္းသာ သက္သာခြင္႕ရမည္။
ေကာင္းညွင္းေပါင္းကုန္သည္ႏွင္႕ ေစာင္ျခဳံျပီးေကြးေနေအာင္ အိပ္ျပစ္လုိက္ဦးမည္
ဟုစိတ္ကူးလုိက္သည္။
"ဟဲ႕... မိညဳိ ေရွ႕မၾကည္႕ေနာက္မၾကည္႕နဲ႕
လူလဲ ဝင္တုိက္ေတာ႕မယ္ ...ေစ်းမေရာင္းဘဲ
ဒါကဘယ္လဲ " ဆုိျပီး ဆီးေဟာက္လုိက္သည္႕
ဦးေလးေငြတုိး ေၾကာင္႕
စိတ္ကူးေလးမ်ားပင္ ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္
ေပ်ာက္္သြားသည္။ အနားတုိးကပ္လာသည္႕
ဦးေလးေငြတုိးထံမွ ခ်ဥ္စုတ္စုတ္ အရက္နံ႕ေၾကာင္႕
ေနာက္ကုိ ျပန္ဆုတ္လုိက္သည္။
"ေကာက္ညွင္းေပါင္းဝယ္တဲ႕လူက ငါးေထာင္တန္ေပးလုိ႕ ...အေၾကြမအမ္းႏုိင္လုိ႕
လာလဲတာ "
ဟု မေျဖခ်င္ေျဖခ်င္ႏွင္႕ေျဖလုိက္ရာ
ဦးေလးေငြတုိး၏ မ်က္နာ၌ အခ်ဳိမခ်ဥ္ အျပဳံးမ်ား ေပၚလာသည္။
ဦးေလးထံမွ သည္အျပဳံးမ်ဳိးကုိ မိညဳိ အေၾကာက္ဆုံး အရြံ႕ဆုံး ျဖစ္သည္။
မိညဳိ ကုိ ရုိက္သည္႕အခါ
ေဒၚေလးစိန္ကုိ ႏွိပ္စက္သည္႕အခါ
၌ ေပၚလာတတ္ေသာအျပဳံးမ်ဳိး။
ေဒၚေလးစိန္က ဦးေလးေငြတုိးကုိ ယွဥ္ျပီး
လုံးရဲ ေထြးရဲ သူမုိ႕ သက္သာေသာ္လည္း
မိညဳိအတြက္ မူ ဦးေလးေငြတုိးႏွင္႕ ေဒၚေလးစိန္တုိ႕ ေသဆုိေသ ရွင္ဆုိရွင္ ဆုိသည္႕
ဘဝထဲကမုိ႕ မေထာင္းတာ။
"ျပစမ္း ငါ႕ကုိ အဲဒီ ငါးေထာင္တန္"ဟု
အမိန္႕သံဆန္ဆန္ ေျပာလုိက္ေသာ
ဦးေလးေငြတုိး၏ မ်က္နာကုိ ေၾကာက္ရြံသိမ္ငယ္စြာ ၾကည္႕မိသည္။
ဆုပ္ထားေသာငါးေထာင္တန္ကုိႏွေျမာစြာျဖင္႕
ျဖန္႕ၾကည္႕လုိက္သည္။
"ဟာ ျပမယ္႕ အေရးကုိျပတာ မဟုတ္ဘူး" လက္ထဲက ပုိက္ဆံကုိ အတင္းဆြဲယူျပီး
တြန္းထုတ္လုိက္ေသာေၾကာင္႕ မိညဳိ ေနာက္သုိ႕ လွန္ကာ ဟန္ခ်က္ပ်က္ျပီး ဘယ္ဘက္ေျခေထာက္ဆီမွ စူးကနဲခံစားလုိက္ရေသာ္လည္း
ေကာက္ညွင္းေပါင္းဗန္းကုိသာ ျပဳတ္မက်ေအာင္ ဂရုစုိက္ရသည္။ ေကာက္ညွင္းေပါင္းဗန္းသာ ေမွာက္က်လ်ွင္ ဆုိသည္ကုိ မိညဳိမေတြးရဲ။
ေျခေထာက္နာသည္ထက္ပုိနာမည္ကေတာ႕ျဖင္႕ေသခ်ာသည္။
"သြားေတာ႕နင္႕ေဒၚေလးစိန္ ေနာက္ဆုံးတြဲ
နားမွာ " ဟု ဆုိသျဖင္႕
"ဟုိ ..ဟုိ အေၾကြျပန္အမ္းဖုိ႕ "ဟု မထူးျခားႏုိင္မွန္းသိေသာ္လည္အားတင္းကာအရဲစြန္႕ျပီးေျပာမိသည္။
"ငါ ..လုပ္လုိက္ နာေတာ႕မယ္ မိညဳိ
သြားဆုိရင္သြားစမ္း ...ေအး ပုိက္ဆံကိစၥ နင္႕အေဒၚ မသိေစနဲ႕ သိလုိ႕က ေတာ႕ ငါ႕လက္သံ ကုိ သိတယ္မလား "
ဦးေလးေငြတုိး၏ ေဒါသတၾကီးၾကိမ္းဝါးသံႏွင္႕ နီရဲျပီးစူးရွေသာ အၾကည္႕ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ဖုိ႕ ေဒၚေလးစိန္ရွိရာ အေနာက္တြဲဆီသုိ႕သာ ခပ္သုတ္သုတ္ ထြက္လာခဲ႕သည္။ စိတ္ထဲ၌ ေၾကာက္ရြံျခင္း
ႏွင္႕ လိပ္ျပာမလုံျခင္းမ်ားျဖင္႕ ဖိစီးေနသည္။
ေစ်းဦးေပါက္ေကာက္ညွင္းေပါင္း ဝယ္စားသူရွိရာ တြဲဘက္ဆီသုိ႕မဝံ႕မရဲ လွည္႕ျပီးၾကည္႕မိသည္။လူမ်ားရႈပ္ေထြး
ေနသည္မုိ႕သာ မိညဳိ အသက္ရႈေခ်ာင္ရ သည္။
(၅)
မိညဳိ စကားကုိနားေထာင္ျပီး ေဒၚေလးစိန္၏ မ်က္နာသည္ ညဳိမည္းကာ ေဒါသစိတ္ေၾကာင္႕ အသက္ရႈသံမ်ားပုိက်ယ္လာသည္။
"ေနဦး သူေတာင္းစား ဒါမ်ဳိးခနခန လုပ္ေနတာ
ငါနဲ႕ေတြ႕မယ္" ဆုိျပီး ေဒါင္းတင္ေမာင္းတင္
ျဖင္႕ေဒါၾကီးေမာၾကီးထြက္သြားေသာေဒၚေလးစိန္ကုိၾကည္႕ကာ
ထပ္ငုိမိျပန္သည္။ ေၾကြအံဝုိင္းမွာ ဦးေလးေငြတုိးကုိ ေဒၚေလးစိန္လုိက္ရွာမည္ ။
ေၾကြအံဝုိင္းမွာ မေတြ႕လ်ွင္ မုိးလင္းဖြင္႕သည္႕ အရက္ဆုိင္ကုိ လုိက္သြားမည္။ျပီးလွ်င္ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရန္ျဖစ္မည္။
ေဒါသစိတ္က်န္ေသးလ်ွင္ မိညဳိ အေပၚ ပုံခ်ၾကေတာ႕မည္။ မိညဳိ မ်က္ရည္ေတြကုိ
လက္ခုံျဖင္႕ ပြတ္ သုတ္လုိက္သည္။ ၾကီးစုိးလာသည္႕ ေၾကာက္စိတ္ကုိွ
ေခါင္းထဲကေန ထြက္သြားေအာင္ ေခါင္းကုိခါရမ္းျပီး ၾကဳိးစားသည္။ သုိ႕ေသာ္ မထူးျခား။
ေၾကာက္ျမဲေၾကာက္ေနမိသည္။
ဥၾသသံေပးျပီး တဂ်ဳံးဂ်ဳံး တဂ်က္ဂ်က္ႏွင္႕ထြက္ခြာသြားေသာ
ရထားေနာက္မွီးကုိၾကည္႕ျပီး
မိညဳိ အရႈးတစ္ေယာက္လုိ အာေခါင္ျခစ္ကာ
"ေနာက္ခါ ေကာက္ညွင္းေပါင္းဝယ္ရင္
အေၾကြနဲ႕ဝယ္ၾကပါရွင္ "ဟု ၾကဳံးေအာ္ပစ္လုိက္ခ်င္ေသာ္လည္းစကားလုံးမ်ားက လည္ေခ်ာင္းဝ တင္ တုိးလ်ွေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ငါးေထာင္တန္မေပးဘဲ အေၾကြသာေပးခဲ႕လွ်င္ ဆုိသည္႕အေတြးကလည္း ေခါင္းထဲ လာလာ ႏွိပ္စက္သည္။
ရထားၾကီးလည္းထြက္သြားျပီ ။
ပုိက္ဆံ အမ္းေပးစရာ မလုိေတာ႕ျပီ။ ံ
ေဒၚေလးစိန္လည္း အနားမွာ မရွိေတာ႕။
ဘူတာ ပတ္ဝန္းက်င္တဝုိက္ တြင္လည္း
တျဖည္းျဖည္း ႏွင္႕လူသူက်ဲပါးေနျပီ။
လြန္ခဲ႕သည္႕မိနစ္ပုိင္းအခ်ိန္ ၌ ဆူညံပြက္ေလာ
ရုိက္ေနခဲ႕ေသာ ဘူတာရုံေလးကုိ တိတ္ဆိတ္ျခင္းက
ၾကီးစုိးလာျပန္သည္။
မိညဳိအတြက္ မူ နာက်င္္ျခင္း စုိးထိတ္ျခင္း
ေၾကာက္ရြံ ျခင္းတုိ႕မွ လတ္တေလာကင္းေဝးေနေသးသည္။
ႏွင္းရည္ႏွင္းေငြ႕မ်ား ေရာစြက္ေနေသာ ေလကုိ
မိညဳိအားရပါးရ ရႈရႈိက္လုိက္သည္။လတ္ဆတ္ေသာေလက
အဆုပ္တြင္းသုိ႕အျပည္႕အဝ ဝင္သြားသည္။လြတ္လပ္ ေပါ႕ပါးျခင္း ဆုိေသာ အရိပ္အေငြ႕ကုိ မိညဳိရင္ထဲ ခံစားမိသလုိရွိသည္။
စိတ္အားငယ္မူ႕တုိ႕ေပ်ာက္ျပီးအနည္းငယ္မွ် ရဲရင္႕လာခဲ႕သည္။
သုိ႕ေသာ္
မိညဳိစိတ္တြင္း ေသခ်ာစြဲေနသည္က ဤ လြတ္လပ္ေပါ႕ပါးရဲရင္႕ေသာ စိတ္သည္
ဦးေလးေငြတုိးႏွင္႕ မဆုံေသးမီကာလႏွင္႕
ယခုလက္ရွိ အခ်ိန္ပုိင္းေလး၌သာ....။ မ်က္လုံးကုိ မွိတ္ပစ္လုိက္ေတာ႕မ်က္နာျပင္ထက္၌
ပူေႏြးေသာ မ်က္ရည္စီးေခ်ာင္း မ်ား ျဖစ္ထြန္းသြားသည္။ စီးဆင္းလာသည္႕ မ်က္ရည္မ်ား ႏွင္႕ ျမက္ပင္ထက္၌ တြဲလြဲခုိေနေသာ ႏွင္းရည္ႏွင္းစက္ တုိ႕ ေရာေႏွာသြားေလသည္။
ေဝဟိဏ္း (ေကာလင္း)
ႏုိင္ငံျခားျပန္ ရသ ဝထၳဳ တုိမ်ား"စာအုပ္ထဲက တစ္ပုဒ္အပါဝင္ျဖစ္သလုိ ေရႊအျမဴေတ မဂၢဇင္း
ေရႊအသစ္က႑မွာ ပါခဲ႕တဲ႕ ဝထၳဳ။

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...