Friday, June 9, 2017

နင္လားဟဲ႔ ေလာကဓံ

Soe Naing

အဲဒီအဖြားနာမည္​က ​ေဒၚ၀ိုင္​း လို႔​ေခၚတယ္​..
ငယ္​စဥ္​တုန္​းက​ေတာ့ လယ္​နဲ႔ယာနဲ႔
တင္​့​ေတာင္​့တင္​့တယ္​ ​ေနႏိုင္​တဲ့သူ ​ေတာသူ​ေဌး​ေပါ့​ေလ..
လြန္​ခဲ့တဲ့ ႏွစ္​​ေပါင္​း ၃၀ ၀န္​းက်င္​က သူ႔အိမ္​ဟာ
ကြၽန္​​ေတာ္​့ နယ္​ၿမိဳ႕​​ေလးရဲ႕ အလွဆံုးနဲ႔ ပထမဆံုး​ေသာ တိုက္​အိမ္​ပဲ..
မွန္​​ေတြတပ္​ထားတဲ့ သူ႔အိမ္​ျပတင္​း​ေပါက္​​ေတြကို
တစ္​ၿမိဳ႕လံုးကလူ​ေတြ အထူးအဆန္​းလုပ္​ၿပီး သြားၾကည္​့ၾကတာကို
ကြၽန္​​ေတာ္​မွတ္​မိ​ေန​ေသးတယ္​..

သူ႔မွာ ​ေမာင္​မိုးနဲ႔ မ​ေအးဆိုတဲ့ သားသမီးႏွစ္​​ေယာက္​႐ွိတယ္​..
စီးပြား​ေရး​ေလးက အတန္​ငယ္​​ေျပလည္​​ေတာ့ သားနဲ႔သမီးကို
အရမ္​းအလိုလိုက္​တာ..

​ေယာက်္​ားကလည္​း လူ​ေအးတစ္​​ေယာက္​ဆို​ေတာ့
လယ္​​ေလးလုပ္​လုိက္​ တရား​ေလးထိုင္​လိုက္​နဲ႔
တစ္​​ေနကုန္​​ေတာင္​ စကားတစ္​လံုးမ​ေျပာတဲ့သူမ်ိဳး..
သားသမီးကို စည္​းနဲ႔ကမ္​းနဲ႔မခ်စ္​တတ္​​ေတာ့ ႏွစ္​ သလိုျဖစ္​ၿပီး
သူ႔သားနဲ႔သမီး ဆိုးခ်က္​ဆိုတာ ကမ္​းကုန္​တယ္​​ေျပာရမယ္​..
အ​ေမက အလိုလိုက္​ အ​ေဖက လူ​ေအးဆို​ေတာ့
​ေသာင္​းက်န္းခ်င္​တိုင္​း​ေသာင္​းက်န္းတယ္ဆိုတာ​​ေလ..
မိဘကို ငယ္​ပါနဲ႔ႏႈင္​းၿပီးဆဲတယ္​ဆိုတာက​ေတာ့
မနက္​တိုင္​းၾကားရလို႔ ႐ိုး​ေနၿပီ..
စိတ္​မထင္​ရင္​ မထင္​သလို မ​ေအကို ပါး​ေလးနား​ေလး
႐ိုက္​တတ္​​ေသးတယ္​..
ဒီလိုနဲ႔ တစ္​​ေန႔ ​ေဒၚ၀ိုင္​းရဲ႕ ခင္​ပြန္​း ကိုလူ​ေအးႀကီး ဆံုးပါ​ေလ​ေရာ..
ပထမတစ္​ႏွစ္​ ႏွစ္​ႏွစ္​​ေတာ့ အ​ေျခသိပ္​မပ်က္​ဘူး..
သံုး ​ေလး ႏွစ္​​ေလာက္​လည္​းၾကာ​ေရာ ဟိုလူကလိမ္​
ဒီလူကလိမ္​ ၊ သားက အရက္​သမား ၊ သမီးက ဖဲသမားဆို​ေတာ့
႐ွိတဲ့လယ္​​ေတြ​ေရာင္​းလိုက္​ရတယ္​..
အဲဒီမွာ မ​ေအႀကီးငုတ္​တုတ္​႐ွိရက္​သားကို သားနဲ့သမီးက
အ​ေမြ​ေတာင္​း​ေတာ့တာပဲ..
႐ွိတဲ့တိုက္​အိမ္​ကိုမ်က္​​ေစာင္​းထိုးၾကၿပီ​ေလ..
ရပ္​ကြက္​က ရပ္​မိရပ္​ဖ​ေတြ တား​ေနတဲ့ၾကားက ​
ေဒၚ၀ိုင္​းႀကီးတစ္​​ေယာက္​ အိမ္​နဲ႔ျခံကို​ေရာင္​းၿပီး သားနဲ႔သမီးကို
အ​ေမြခြဲ​ေပးလိုက္​တယ္​..
​​ေနာက္​တစ္​​ေန႔မွာပဲ ​ေငြထုတ္​ပိုက္​ၿပီး သားနဲ႔သမီးက
တစ္​ျခားၿမိဳ႕ကို​ေျပာင္​းသြားပါ​ေလ​ေရာ..
ပထမ​ေတာ့ သား႐ွိတဲ့ၿမိဳ႕ သမီး႐ွိတဲ့ၿမိဳ႕​ေတြမွာ
တစ္​လွည္​့စီ လိုက္​​ေန​ေသးတယ္​..
သားအလိမၼာတံုး​ေလးက မူးလာတိုင္​း
အ​ေမအိုႀကီးကို လက္​သီးစာ ​ေျခ​ေထာက္​စာ​ေလး ​
ေကြၽး​ေန​ေလ​ေတာ့ ဒဏ္​မခံႏိုင္​ဘူးဆိုၿပီး သမီး႐ွိတဲ့ၿမိဳ႕ကို
တစ္​လွည္​့သြား​ေနတာ​ေပါ့..
သမီးအလိမၼာ​ေလးကလည္​း ညညဖဲ၀ိုင္​းမွာ ဒီအဖြားႀကီးက
​ဘုရားအက်ယ္​ႀကီး႐ွိခိုးလို႔ နားညည္​းတယ္​ဆိုၿပီး
ဖဲ၀ိုင္​း႐ွိတဲ့ညတိုင္​း အ​ေမအိုႀကီးကို အိမ္​အျပင္​ျခံ​ေထာင္​့က
ကုကၠိဳပင္​​ေအာက္​မွာ ဖ်ာခင္​းၿပီး အိပ္​ခိုင္​းတယ္​..
​ေဆာင္​းတြင္​းဆို​ေတာ့ ​ေဒၚ၀ိုင္​းတစ္​​ေယာက္​
၁ ပတ္​​ေလာက္​နဲ႔ ​ေအာက္​ပိုင္​းခ်ိၿပီး လမ္​းမ​ေလ်ာက္​ႏိုင္​​ေတာ့ဘူး.
ဒါက ​ေဒၚ၀ိုင္​းဆိုတဲ့ အဖြားျကီး ရဲ႕ ကိုယ္​​ေရး အက်ဥ္​းဆိုပါ​ေတာ့..
ကြၽန္​​ေတာ္​ သူ႔ကိုျပန္​​ေတြ႔တဲ့အခ်ိန္​မွာ
သူ႔မ်က္​လံုး ႏွစ္​ဖက္​လံုးကြယ္​​ေနၿပီ..
သားနဲ႔သမီး႐ွိတဲ့ ၿမိဳ႕က​ေန သူ႔ဇာတိကြၽန္​​ေတာ္​တို႔ၿမိဳ႕​ေလးဆီ
ျပန္​လာၿပီး တုတ္​​ေကာက္​တစ္​​ေခ်ာင္​းအားျပဳလို႔
ႂကြပ္​ႂကြပ္​အိပ္​အနက္​​ေရာင္​​အထုပ္​​ေလးတစ္​ထုပ္​ကို
ခါးမွာခ်ည္​ၿပီး ဟိုလူ႔အိမ္​ကထမင္​း​ေတာင္​း
ဒီလူ႔အိမ္​ကဟင္​း​ေလး​ေတာင္​နဲ႔ ဘ၀​ေန၀င္​ခ်ိန္​ကို
ဆင္​းရဲႀကီးစြာျဖတ္​သန္​း​ေနရတယ္​..
တစ္​​ေန႔​ေတာ့ လမ္​း​ေဘးမွာလဲ​ေနတဲ့ ​ေဒၚ၀ိုင္​းကို ဘိုးဘြားရိပ္​သာပို႔ဖို႔
ရပ္ကြက္ကလူ​ေတြက ​​ကြၽန္​​ေတာ္​့ကို တာ၀န္​​ေပးတယ္​..
မ်က္​စိကမျမင္​ ​ေျခ​ေထာက္​ကမသန္​ အိုမင္​းမစြမ္​းျဖစ္​​ေန႐ွာတဲ့
သူ႔အတြက္​ အဆင္​​ေျပမယ္​့ဘိုးဘြားရိပ္​သာ​ေလးတစ္​ခုကို ႐ွာၿပီး
ကြၽန္​​ေတာ္​ကိုယ္​တိုင္​ လိုက္​ပုိ႔​ေပးခဲ့ပါတယ္​..
ဘိုးဘြားရိပ္​သာကို​ေရာက္​​ေတာ့ နာယကဆရာ​ေတာ္​ဆီမွာခြင္​့ပန္​ၿပီး
​ေဒၚ၀ိုင္​းကို အဖြား​ေဆာင္​မွာ​ေနရာ​ေပးတယ္​..
သူ႔ ခါးမွာ ႀကိဳးနဲ႔ က်စ္​​ေန​ေအာင္​ အျမဲခ်ည္​ထားတဲ့
ႂကြပ္​ႂကြပ္​အိပ္​အနက္​ေ​​ရာင္​ေလးကို ကြၽန္​​ေတာ္​ကယူၿပီး
သူအိပ္​ရမယ္​့ ကုတင္​​ေျခရင္​းက ​ေသတၱာ​ေလးထဲ ​ေျပာင္​းထည္​့
​ေပးတာ​ေပါ့..
ႂကြပ္​ႂကြပ္​အိပ္​​ေလးထဲမွာ ...
​ေယာဂီထမီ အ​ေဟာင္​းတစ္​ထည္​
ညစ္​ႏြမ္းႏြမ္​း သဘက္​တစ္​ထည္​
အဖာရာ ​ဗလပြနဲ႔ အ​ေႏြးထည္​တစ္​ထည္​
ပန္​းကန္​ျပားတစ္​ခ်ပ္​
တစ္​စံုတစ္​ရာကို လိပ္​ထားတဲ့ လက္​ကိုင္​ပု၀ါ​ေလးတစ္​ခု..
စုစု​ေပါင္​းပစၥည္​း ငါးမ်ိဳး ထြက္​လာတယ္​..
လက္​ကိုင္​ပု၀ါ​ေလးထဲမွာ ဘာမ်ားပါလို႔
ဒီ​ေလာက္​တ႐ိုတ​ေသ သိမ္​းထားတာပါလိမ္​့ဆိုၿပီး
ကြၽန္​​ေတာ္​​ေျဖၾကည္​့လိုက္​တဲ့အခါ..
အိုး.....
သူ႔အ​ေပၚ ဘ၀တစ္​သက္​တာလံုး ႏွိပ္​စက္​ခဲ့တဲ့
သူ႔ဘ၀ကို သူ​ေတာင္​းစား သာသာျဖစ္​​ေအာင္​ လုပ္​ခဲ့တဲ့
သူ႔ဘ၀​ေန၀င္​ခ်ိန္​ကို အားကိုးရာမဲ့​ေအာင္​လုပ္​ခဲ့တဲ့
သူ႔ သားနဲ႔ သမီးရဲ႕ ဓာတ္​ပံု​ေလးထြက္​လာခဲ့ပါတယ္​..
ကြၽန္​​ေတာ္​​ေလ ရင္​စို႔သြားလိုက္​တာ ဆိုတာ..
​မိဘ ​ေမတၱာ ..မိဘ​ေမတၱာ..
စာဖြဲ႔စရာ စကားလံုးမ႐ွိဘူးဆိုတာ သိပ္​မွန္​တာပဲ..
ကြၽန္​​ေတာ္​​ေတြးတယ္​ ...
သူကမ်က္​မျမင္​တစ္​​ေယာက္​ ျဖစ္​​ေနၿပီ​ေလ..
ဒီဓာတ္​ပံုကုိ သူသိမ္​းထား​ေတာ့​ေရာ ျမင္​ရပါ့မလား..
ျမင္​ႏိုင္​လိမ့္မယ္​ထင္​ပါတယ္​..​ေနာ္​..
ဒီဓာတ္​ပံုကို အဖြားအိုဟာမိခင္​​ေမတၱာအလင္​း​နဲ႔ ၾကည္​့ၿပီး
ခံစားျမင္​ႏိုင္​ပါလိမ္​့မယ္​..
ပစၥည္​း​ေလး​ေတြကို ​ေသတၱာထဲ စီစီရီရီထည္​့ၿပီး
ကြၽန္​​ေတာ္​ျပန္​မလို႔ သူ႔ကုိႏႈတ္​ဆက္​လိုက္​တယ္​..
"အဖြား ကြၽန္​​ေတာ္​ ျပန္​​ေတာ့ေနာ္​.."
"​ေအး..​ေအး..ျပန္​​ေတာ့ ျပန္​​ေတာ့.."
ကြၽန္​​ေတာ္​လွည္​့ထြက္​လာတဲ့အခါ အဖြား၀ိုင္​းက
ကြၽန္​​ေတာ္​့ကို လွမ္​း​ေခၚတယ္​..
"လူ​ေလး​ေရ..လူ​ေလး..
​အဖြားသားနဲ႔သမီး ​ကိုမိုးနဲ႔ မ​ေအး က အဖြားကိုလာ႐ွာရင္​
အဖြားဒီ​ေရာက္​​ေနတယ္​လို႔ လမ္​းၫႊန္​လိုက္​ပါအံုး​ေနာ္​.."
ဘာအ​ေျဖမွ ျပန္​မ​ေပးဘဲ ကြၽန္​​ေတာ္​ စိတ္​မ​ေကာင္​းစြာနဲ႔
ဆက္​​ေလ်ာက္​လာခဲ့တယ္​..
တစ္​​ေန႔ၿပီး တစ္​​ေန႔......
ဘိုးဘြားရိပ္​သာတစ္​ခုရဲ႕ ကုတင္​​ေပၚမွာ ပ်င္​းရိၿငီး​ေငြ႔စြာနဲ႔
ထိုင္​လိုက္​ အိပ္​လိုက္​ လုပ္​​ေနရင္​း ....
ဘယ္​​ေတာ့မွ လာ​ေတြ႔မွာမဟုတ္​တဲ့ သားနဲ႔သမီးကို
​ေမ်ွာ္​လင္​့ျခင္​းႀကီးစြာ ​ေစာင္​့​ေနရင္​း ...
လက္​ကိုင္​ပု၀ါ​ေလးထဲက သားနဲ႔သမီးဓာတ္​ပံုကို
ကန္​း​ေနတဲ့ မ်က္​လံုး​ေတြနဲ႔ အလြမ္​း​ေျပၾကည္​့ရင္​း..
အဖြားအိုတစ္​​ေယာက္​ဟာ ...
ဘ၀​ေန၀င္​ခ်ိန္​ကုိ ​ေစာင္​့​ေမ်ွာ္​ျဖတ္​သန္​း​ေန​ေလရဲ႕..။....။....။
....................................
ကုိစိုးထိုက္​(ဖဒို)
30.5.2017

0 comments:

Post a Comment

စာမေရးျဖစ္ေတာ့တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ၿပီး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ စာေလးေတြကို တင္ထားပါတယ္ဗ်ာ

Followers

Total Pageviews

အမွာပါးစရာမ်ားရွိေနရင္

Pop up my Cbox

Blog Archive

အျခားက႑မ်ားကို ေလ့လာရန္

ရွာေဖြေလ ေတြ႔ရွိေလ

စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ား

free counters
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...